Programı severek izleyen animasyon sanatçısı ve ressam sevgili Mehmet Direk sağolsun bazı fotoğraflarımı alıp beni bir animasyon karakteri şekline dönüştürmüş, çok da şeker olmuş çizimleri…
Sordum, bunları sizinle paylaşabileceğimi söyledi, buradan da teşekkür ederim kendilerine

YENİ YILINIZI KUTLARIM!

Sevgili Dostlarım,

Milyarlarca yıl varolmadığımız ve milyarlarca yıl da varolmayacağımız, en uzun ömürlümüzün bile naçizane sadece 80–90 yıl geçireceği dünyamızdaki bir kıymetli seneyi daha geride bıraktık… İşte bu nedenle aslında hüzünlüdür biraz senenin bitişi…

Ama her insanın “yeni olan”dan umudu da yüksektir hep… Sanki gerçek anlamda arkamızdan bir kapı kapatılıyormuş ve geçmişteki tatsızlıklar, mutsuzluklar, sıkıntılar oracıkta kalıveriyormuş gibi yeni yılın gelişine sarılırız her seferinde bir kurtarıcının eline tutunur gibi…

İşte yine zamanı geldi çattı ve yepyeni bir yıla giriyoruz… 2010! Vay be! 2010! Birzamanlar benim için sadece bilim-kurgu tarihiydi bu, şimdiyse “şimdiki zaman” oldu…

Kendim, ailem, sevdiklerim ve siz dostlarım için dileğim hepimizin 2010’un sonuna geldiğimizde “bu sene hiç bitmesin” diyecek kadar muhteşem anlar yaşamamız, canımızı acıtacak her dertten uzakta olmamızdır… Allah herkesin kalbinin güzelliğince, hak ettiğince versin dilediklerini.

E hadi yine elinden umutla tutalım yeni gelen yılın… Yine iyiyi güzeli umalım, iyiyi güzeli bulalım!

Hoşgeldin 2010! Bize sağlık, mutluluk, bol şans getir!

Gülhan ŞEN

MEDYA KRALI

Şimdi zaten televizyonda iş yapan biri olarak başka bir kanalda başka bir programa konuk olarak çıkacağım zaman bunu ferman halinde yayınlayıp yurdun dört bir köşesine duyurmanın manasız olduğunu düşünen bir insanım, insan(dım)… Ama baktım ki sonra kızıyorsunuz bana vay efendim Gülhan bilmem hangi programa çıkacaktın da bize niye haber vermedin de kaçırdık da tüh ne olacak şimdi halimiz filan diye… O yüzden bu kez söyleyeyim de eleştiri oklarını bertaraf edeyim dedim
Bu gece (27 Aralık Pazar) Okan Bayülgen’in Medya Kralı‘na konuk olacağım… Saat 23.00’de başlıyormuş ama ne zaman çıkarım bilemem… Ne konuşuruz onu da bilemem… Nasıl geçer onu da bilemem Malum Okan Bayülgen, herşey olabilir Ben söyledim işte gerisi size kalmış…
Ha aklıma geldi belki ararsanız konuşma tanışma fırsatımız da olur…Özellikle sık sık mail atan, siteyi sürekli takip eden izleyicilerimi tanımak isterim…
Keyifli Kalın!

Brugge’deki gezimize kaldığımız yerden devam ediyoruz bu hafta… Geçen hafta en son tekne turuna çıkmıştık, bu hafta tekne turunun tadına doya doya varıyoruz… Sonra sizi şehrin en meşhur çikolata dükkanlarından birine götürüyorum ve dükkanın sahibiyle tanıştırıyorum. Kendisi dünyaca ünlü bir çikolatacı;Dominique Persoone… Çikolataya değişik lezzetler katmasının yanı sıra bir de ilginç buluşları var çikolataya dair…

Ardından da nergis çiçekleriyle dolu küçük bir bahçe olan ama küçük olmasına karşın Brugge’de büyük bir üne sahip olan Beguinage’ı tanıtıyorum size… Geçen haftaki bölümü izleyenler görmüştür, aslında hiçbir şey anlatmadan sadece görüntüleri gösterilse bile izlemesi insana keyif veren bir yer Brugge, o yüzden bu güzellikten mahrum kalmayın derim başka da demem

9 Nisan Cuma 22:20’de TV8’de…

Taze taze döndüm, ayağımın tozuyla da hemen sizinle paylaşıyorum… Belçika’nın masal şehri Brugge’ü izliyoruz bu hafta… Bu hafta derken 2 Nisan Cuma 22:30’da. (Evet gün ve saat yine değişmiş, bu konuyu sonra konuşuruz )
Brugge muhteşem bir şehir, izlerken bile büyüsüne kapılacaksınız… Çikolataları, dantelleri ve kanallarıyla meşhur bir yer ve ortaçağdan kalma evleriyle de Unesco Kültür Mirası listesinde yer alıyor.

Üç bölüm olarak yayınlayacağız Brugge’ü ve ilk bölümde de ana meydan Grote Markt’e, şehrin 14.yy’dan kalma belediye binasının yer aldığı Burg Meydanı’na, çikolata dükkanlarına göz atacağız ve tekne turuna çıkacağız…
İyi seyirler!
Tekrar ediyorum bu hafta Cuma 22:30’da buluşuyoruz! Kaçıranlarsa tekrarı için Pazar sabahı 10:00’da uyanacak artık

MUHTEŞEM KOPENHAG…

Arkadaşlar bu hafta Danimarka’nın başkenti Kopenhag’dayız… Kopenhag her yıl “Dünyanın Yaşanılacak En İyi Yerleri” listelerinde hep üst sıralarda yer alır… Bu anlamda gitmeden merakımı cezbetmişti neden acaba diye… Görünce hak verdim! Yeşili yeşil, mavisi mavi, havası pırıl pırıl, insanları sevgi ve saygı dolu, yaşam kalitesi yüksek bir şehir. Küçücük bir yer, bütün Kopenhag’ı bir günde dolaşmak mümkün… Ben de sizlere en önemli yerlerini tanıttım; şehrin sembolü olan Küçük Denizkızı Heykeli’ni, tekne turuna çıkabileceğiniz liman bölgesi Nyhavn’ı, eğlence parkı Tivoli Bahçeleri’ni ve ünlü alışveriş caddesi Stroget’i…

20 Mart Cumartesi 23:15’de Tv8’de…

SAİNT PETERSBURG

Bu hafta yeni bir bölümle karşınızdayım dostlar! Başkent Moskova’dan sonra Rusya’nın en büyük ikinci şehri olan görkemli Saint Petersburg’dayız!

Baltık denizi kıyısında Neva Nehri’nin üzerindeki 42 adada kurulu olan bu şehir, kanalları ve köprüleriyle Venedik ve Amsterdam’ı andırıyor ama 200 yıl boyunca Çarlık Rusyası’na başkentlik etmiş Saint Petersburg’da tarihi doku da gezdiğiniz her yerde kendini hissettiriyor…

Nereleri geziyoruz peki? Şehrin 1703 yılında kurulduğu yer olan Peter ve Paul Kalesi’ni, Vasilyevsky Adası’ndaki Borsa Meydanı’nı, Saint Petersburg’un en işlek caddesi olan Nevsky Prospekt’i ve de Kışlık Saray’a attığı topla Ekim Devrimi’ni başlatan efsanevi Aurora Kruvazörü’nü tanıyoruz ilk bölümde (malum genellikle süre nedeniyle iki bölümde işliyorum ya büyük şehirleri)…

Ve tabii ki üç milyon sanat eseri koleksiyonuyla dünyanın en büyük müzelerinden biri olan Hermitage Müzesi’ni de atlayacak değiliz! Bu müzeyle ilgili öğrendiğim en ilginç bilgi şuydu (programda da paylaştım bunu zaten): Eğer ki bir ziyaretçi Hermitage’daki eserlerin her birine sadece bir dakikasını ayırırsa, müzenin tamamı yaklaşık 11 yılda geziliyormuş! İnanılmaz değil mi!

O zaman tabii ki yeni günü ve saatinde, yani 6 Mart Cumartesi 23:15’de Tv8’de buluşuyoruz yine!

CUMARTESİ 23:15

Merhabaaaalar!
Daha önce programın günü ve saatinin yeniden değişeceğini belirtmiştim, net ve kesin bilgi gelince size de bildireceğim demiştim.
Şimdi bana bildirilen gün ve saat şudur: Cumartesi 23:15! Uzun bir süre de böyle olacağı, değişmeyeceği söyleniyor (değişirse zaten bu kez direkt isim adres verip aradan çekilerek siz sevgili gün değişiminden muzdarip kızgın ve öfkeli dostlarımı yöneticilerimin üzerine salmayı düşünüyorum! Nasıl? )
Sözüm o ki bu hafta 20 Şubat 2010 Cumartesi 23:15’deyiz… Haftaya da öyle… Amma ve lakin yeni bölüm bekleyenler hüsrana uğrayabilir zira iki haftalık değişimden haberi olamayan biiir sürüüü izleyicimiz Las Vegasları kaçırmış ve “bize ne, bize ne, bizim suçumuz değil ki kaçırmak, yeniden verin o bölümleri” diyorlar maillerle! Gel çık bakalım işin içinden şimdi! Böyle durumlarda kabak hep benim başıma patlıyor tabii! (Bu da ne garip deyimdir değil mi? Kabak niye patlıyorsa birinin başına??? Aslında kabak kendi kendine patlama işlemini gerçekleştiremeyeceği için biri vuruyor demek ki ona, bu durumda da doğrusunun “patlatılıyor” olması gerekmez mi? Yani “Kabak hep benim başım(d)a patlatılıyor” gibi…) Neyse bu ayrı mevzu, sözü başka yeri çekip dikkat dağıtmaya çalışıyorum galiba! ))
Sonuçta Las Vegas bölümlerini kaçırdık diye yakınan izleyiciler haklılar… Bu nedenle de Las Vegas bölümleri tekrarlanacak yeni gün ve saatimde… İzlemiş olanlar da iki hafta izinli artık!
Hepinize mutlu ve keyifli günler!

LADIES AND GENTLEMEN WELCOME TO UNIVERSAL STUDIOS!
Bu hafta Hollywood civarlarında gezmeye devam ediyorum sevgili dostlar… Ta oralara kadar gitmişken bir de Universal Studios’un kapısını çaldım size çok eğlenceli bir bölüm hazırladım! Universal Stüdyoları‘nda hem tematik park alanındaki eğlencelere katılıyoruz hem de gerçek film setlerini görme imkanımız oluyor… Jaws, Jurassic Park, Psycho, The Fast and the Furious ve War of the Worlds… Sinemada nefeslerimizi tutarak izlediğimiz pek çok anın tam olarak nerede çekildiğini ve nasıl başarılı birer prodüksiyon harikası olduklarını hep beraber göreceğiz…Şimdiden iyi eğlenceler dilerim!

(27 Ocak Çarşamba 22:15’de Tv8’de)

HOLLYWOOD BÜYÜSÜ!

Seeeelam Hepinize Sevgili Dostlar,
Bu hafta yine çok özel bir bölüm geliyor ekrana… Melekler Şehri Los Angeles’da, Hollywood’dayız! Beyaz perdenin büyüsünü, ışıltısını tüm dünyaya saçan hayallerin merkezinde…

Sizlere 2002’den beri Oscar Törenleri’ni izlerken gördüğümüz Kodak Theatre’ı, önünde ünlülerin el ve ayak izlerinin bulunduğu Chinese Theatre’ı ve yine ünlülerin isimlerinin yazılı olduğu pembe yıldızlara evsahipliği yapan Walk Of Fame’i yani Şöhretler Yolu’nu tanıtacağım…
Bir de o meşhur Hollywood yazısının hikayesini anlatacağım… Fazla söze gerek yok, kaçırılmaması gereken bir bölüm var bu akşam kısacası )) (20 Ocak Çarşamba, 22:15’de Tv8’de)

İyi seyirler!

KIRMIZI GİYEN ADAMLAR… MAASAİLER…

Bu akşamki yayınla Kenya seyahatimiz sona eriyor…Nairobi’yi, Nakuru’yu, Maasai Mara’yı ve Maasaileri tanıttım size 5 bölümdür. Bu bölümü (6 Ocak 2010 Çarşamba, 22:15) özellikle izlemenizi tavsiye ediyorum…

İki anlamda; biri kendi çıkarınız için ( programın sonunda soru ve karşılığında ödül var! ) diğeri de kanımca son derece şaşırtıcı ve keyifli bir program olduğu için. Bir önceki hafta size Maasaileri anlatmıştım, yaşam tarzlarını, inanışlarını, sosyal görüşlerini, geleneklerini v.s. Bu kez onlara çantamadan çıkan basit bazı objeleri gösteriyorum ve neredeyse hepsini ilk kez görüyorlar…

Aynada ilk kez kendini görüyor yaşlı bir Maasai kadını, kibrit yakıp veriyorum yok istemeyiz bunu “ateş yakmak bizim işimiz” deyip almıyorlar… Süslenmeye çok meraklı osalar da ne bir ruja ne de ojeye tamah ediyorlar… Evimin anahtarlarına katıla katıla gülüyorlar bu ne saçma birşey diye. Çantamda yararlı buldukları tek şey “yara bantları” oluyor ve onlara dağıtıyorum sanki çok değerli bir hediyeymişçesine…

Ardından da safari bölümümüzden geri kalan son bir kısmı izliyoruz..Yine aslanlarla haşır neşirim

İyi seyirler ve çekilişte bol şanslar diliyorum!

MAASAİLER…

Sevgili GGR Dostları,

Bu geceki bölümde (30 Aralık 2009,22:15) Kenya ve Tanzanya topraklarında yaşayan Maasai kabilesinin bir köyüne gidiyoruz. Kenya Maasai Mara’dayız… Modern dünyanın nimetlerinden tamamen uzakta bir yaşam süren Afrika’nın bu ilginç kabilesini tanımak beni çok heyecanlandırdı… Size de elimden geldiğince öğrediklerimi aynı heyecanla aktarmaya çalıştım.

Maasai erkekleri av dansı ve yükseğe sıçrama yarışı yaptılar bize, kadınlarsa şarkılı bir karşılama töreni düzenledi… Köyü gezdik, tezekten yapılmış evlerine girdik. Son derece ilginç bir bölüm var anlayacağınız bu gece…

İyi seyirler!

MAASAİ MARA

Anladığım kadarıyla geçen haftaki safari bölümünü pek bir sevmişsiniz… (Nasıl anladığım mühim değil, anlarım ben! Açıkçası benim için de keyifli bölümlerden biriydi… E hazır tadı damağınızda kalmışken bu hafta da devam edelim diyorum!

Bu kez dünyanın önde gelen safari alanlarından biri olan Kenya’nın Maasai Mara Ulusal Parkı‘na gidiyoruz… Geçen sefer Nakuru’da aslan, fil, su aygırı gibi iricene hayvanları görememiştik çok, Maasai Mara’da onlarla da müşerref olduk…

Bir de belgesellerde izlerken hep gördüğüm bir yer vardı…Hayvanlar su bulmak için Tanzanya Serengeti’den kalkıp kopup Maasai Mara’ya gelirken bir nehir geçiyordu…Orada da timsah ve diğer etçillerle, otçul hayvanlar arasında büyük bir can pazarı yaşanıyordu hep… Bufalo sudan geçmeye çalışıyor, timsah pusu kurmuş yemek yakalamaya çalışıyor filan, hatırladınız mı manzarayı? İşte tam o geçiş noktasına gittik, Mara Nehri’ne… Görüşmek üzere!

23 Aralık Çarşamba 22:15’de Tv8’de.…

SAFARİYE ÇIKTIM!!! (Bir arkadaşa bakıp döneceğim!)

Seeelaaaamlar Herkeseeee!

Bu haftaki bölümde (16 Aralık Çarşamba 22:25) Kenya’nın Nakuru Gölü Ulusal Parkı‘nda safariye çıkıyoruz sizinle!

Doğa belgeseli izlemeyi sever misiniz bilmiyorum ama ben baaayılırım!

O yüzden Afrika’ya gidip bu kez bizzat bizim bu tarz bir program hazırlamamız beni çok heyecanlandırmıştı, umarım sizin de hoşunuza gider!

Bu arada programın başında girecek olan Rtük uyarı metnini merak edenler çıkacaktır (ben bilmem mi seyircimi bilmem mi! ) Şimdiden yazayım da sonra boşuna kendinizi yormayın… Efendim bir bölümümüzde sponsor firmanın adını söylemiş olmam dolayısıyla “destek veren firmanın hizmetlerini tanıtmama” kuralını ihlal etmişiz bilmeden, o yüzden de uyarı almışız… Gerçi kanaldaki en az 5 programa daha gelmiş uyarı benzer sebeplerle… Sanıyorum bir gün boyunca Tv8 izlenmiş oralarda

Bana komik gelen kısımsa şu oldu, uyarının bir kısmında diyor ki aynı durum birden fazla kez tekrarlanırsa kuralı ihlal eden programın yerine belgesel yayınlanır )) Hımmm ! İroniye bak!

Bu akşamki bölümü keyifle izlerseniz haftaya yayınlanacak olan bölümü de kaçırmayın… (Bir alan bir bedava!) Dünyanın en popüler safari mekanlarından biri olan Maasai Mara’yı gezeceğiz haftaya!

Sağlıcakla kalın!

Jambooooo!

Kenyalıların “Merhaba! Selam!” nidası bu! Yıllarca anlamadan dinlediğimiz “Ya ya ye Coco Jambo ya ya ye” nin nereden geldiğini buldum, evreka! ))

Gittim geldim işte çok şükür sağ salim! Gerçekten çok ama çok güzel bir geziydi! Gelir gelmez de size gördüklerimi taze taze göstermek için montaja giriştiğimden siteye yazma fırsatını ancak buldum. Özürlerimi iletirim!

Ha bu arada ben yokken de programın günü ve saati değişmiş, çok da iyi olmuş! Bundan böyle Çarşamba 22.15’de program, yazın bir kenara!

Her ne kadar yandaki ankette “Fark etmez her saatte izleriz seni!” seçeneğinden sonraki çoğunluk “erkene alınması iyi oldu” dese de bence bir gezi programının prime time’da Türkiye’nin en çok izlenen dizilerinin karşısında olması pek doğru değildi… Bihter Behlül’le yastıklı yastıksız seralarda meralarda bir takım işler karıştırıyordu bendeniz zavallı yok Helsinki’ydi yok Oslo’ydu birşeyler anlatmaya çalışıyordum havaya! )) Sonuç olarak orta bir yol bulduk, program eski gününde ama daha erken bir saatte, hem de dizilerden sonra! Nasıl? Daha uygun değil mi? Bu konudaki fikrimi ve talebimi mantıklı bulan Tv8 yönetimine buradan teşekkürü borç bilirim!

İlk olarak bu akşam (9 Aralık Çarşamba 22:15) Kenya’nın başkentini tanıtıyorum size…Nairobi’yi! Aklınıza ne geliyor bilmiyorum ama Nairobi hem Afrika’nın yoksulluğunu hem de Avrupa’nın bütün lüks imkanlarını barındıran bir şehir… Bu akşamki bölümde göreceksiniz, bir yanda lüks oteller, arabalar diğer yanda yemek ve su bulmakta güçlük çeken insanların yaşadığı gecekondu bölgesi…

“Benim Afrikam” filmini izlemiş olanların hoşuna gidecek olan Karen Blixen Müzesi ve kendi elinizle zürafaları besleme imkanı bulabilecğiniz Zürafa Merkezi de tanıtacağım yerler arasında…

Bu programı “Kenya’ya Giriş”, “Hey Dostum Kenya’yı Biraz Tanıyalım mı?” bölümü olarak düşünün Ardındansa safari izlenimlerimi aktaracağım size! Masai Mara’da yaptığımız çekimler muhteşem oldu!

Sonra daaaaa Masailer…Afrika’nın modern dünyanın nimetlerinden uzaktaki kabilesine misafir olacağız!… Buradaki çekimlerde ben çok etkilendim, ekranda da göreceksiniz… Bazı Masai kadınları ilk kez bir ruju, ilk kez bir anahtarı gördüler… Kendilerini ilk kez aynada görenler de vardı… Çok çok çarpıcı anlar yaşadık, size de elimizden geldiğince aktarmaya çalıştık…

İşte bu kadaaaar! Geri kalanları yeri geldikçe yazarım yine! Bana gerek sevginizle, dualarınızla gerek mailleirnizle oralarda eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim! Keyifli seyirler diliyorum!

Sevgili Arkadaşlarım,

Siz bu mektubu okurken ben çoook uzaklarda Afrika’nın bi’yerlerinde olacağım… Bi yerde derken tam olarak Kenya’da aslında! Yaaa sormayın

Şirketten bir iş için şehir dışı veya yurt dışına giderken form dolduruyoruz, fromda da “Görev Yeri” yazan bir ibare var, onu doldururken yabancılaştım birden;

Görev Yeri: Kenya Nairobi yazdım sonra da uzun uzun ve aval aval baktım! Yani bir insanın görev yeri neden Kenya Nairobi olur ki!?? Hele ki benim gibi birinin! Lay lay lom, heyo heyo herşey güzel olsun, hayat neşe dolsun filan, sonra hadi bakalım hop Kenya! ) Ne garip bir işim var hakikaten…

Ondan önce de sırasıyla şunları yaptırdım, onlar da yeteri kadar tuhaftı:

* 10 gün önce “Sarı Humma” aşısı oldum! Neee o da ne dediğinizi duyar gibiyim…Afrika’nın pek çok ülkesinde yaygın olan ve sivrisinek sokmasıyla bulaşan ölümcül bir hastalık bu sarı humma! Adına bak hizaya gel zaten! “Hummmaaaaa!” Aman Allahııım kaç kaç!!! Ama ne yaparsın görev icabı işte…Aşının koruması 10 gün sonra başladığı için de seyahat tarihinden 10 gün önce yaptırmak gerekiyordu… Zaten keyfine kalmış değil bu aşıyı yaptırmak ya da yaptırmamak, “mecburen” yaptırıyorsun çünkü Dünya Sağlık Örgütü bazı ülkelere girmeden bu aşının yaptırılmasını zorunlu tutuyor ve aşıdan sonra size sarı renkli uluslararasu geçerliliği olan bir sertifika veriyorlar! Yaaa… Kedim Tırmık’ın aşı karnesine benzeyen bir karnem var artık! Dönünce fotoğrafını koyarım siteye…

* Ondan sonra tercihen de olsa Afrika’nın bir çok yerine giderken yaptırılması genellikle önerilen Hepatit A ve B aşılarından yaptırdım… Acımadı kiii, acımadı kiii Kısacası şu sıralar içimde neler dönüyor neler!

* Aslında sıtma hapı da tavsiye edenler var ama onun da yan etkileri fazlaymış, çok zorunlu olmadıkça kullanmayın dedi doktor, depresyon ve halüsinasyon yapabilir dedi! Höh! Beni düşünsenize safaride zebra mebra anlatıyorum size ama görüntülerin alakası yok anlattıklarımla! ) Onu kullanmayı düşünmüyorum pek…

* Son olarak da sinekkovarlardan aldım…En doğrusu bu herhalde, korunmak!

Ekranın arkasında bir sürü ciddi mesele var gördüğünüz gibi, herşey göründüğü gibi sevimli değilmiş değil mi! Neyse burada yavaş yavaş mektubuma son verirkene ben yokken olacakları da yazayım…

* 26’sında Kırım’ın devamı olan Bahçesaray’ı tanıttığım bölüm yayınlanacak… Bayrama denk geleceği için içeriği bakımında seveceğinizi tahmin ettiğim bir bölüm. Tatar Türkleriyle çok hoş sohbetler etmiştik, izlemeyenler kaçırmasın, izleyenler de dilerse nostalji yapsın…

* Geceleri otelden nete girme şansım olabilir, olmaya da bilir o yüzden niye mailime cevap gelmiyor, siteye yazdıklarımızı Gülhan okumuyor mu diye çemkirmeyin!

* Helsinki programımızın sonunda sorduğum soruya doğru cevap verenler arasından 1’inci, 10’uncu, 50’nci, 100′üncü ve 500′üncü kişiler kitap kazandı, zaten kendilerine de hemencecik bu sevinçli haber verildi…Katılan herkese teşekkür ediyorum ve kısmetse daha sonraki çekilişlerde kazanamayanların da kazanmasını diliyorum Kazananlara kitapları en kısa sürede ulaştırılacak…

Hediye Kitap Kazananlar: Gözde Akbaba (İstanbul), Özlem Yılhan (Ankara), Ediz Cenez (İstanbul), Şehnaz Ercan (İzmir) ve Bengü Bellek (Eskişehir) Tebrikleeeeeer!

* Son olarak da benim ve kameraman arkadaşım için dua edin, sağ salim sıknıtısız gidip gelelim inşallah!

Diyeceklerim bu kadar… Bu arada şimdiden bayramınızı da kutluyorum çünkü bayramda da burada olmayacağım, önümüzeki ayın ilk haftası geliyorum (aslında bayramda elimi öpmeye gelenlerden kaçtığıma dair bir söylenti de var, bilemiyorum)…

Keyifli Kalın!

Gülhan

Not: Fotoğrafların bu güzel halleri için Dizifilm’den Sebil ve Büşra’ya çok teşekkürler…

HELSİNKİ‘NİN DEVAMINI KAÇIRMAYIN!

Bu Perşembe Helsinki’yi gezmeye devam ediyoruz… Geçen hafta zamanımız yetmemişti pek çok yeri anlatamamıştım… Bu kez Lüteryan kilisesi Temppeliaukion Kirkko’yu tanıtıyorum ilk önce size, sonra Finlilerin ünlü bestecisi Jean Sibelius’un anıtına uğruyoruz. Finlandiya’nın dört bir yanından getirilen geleneksel yapı tarzlarının ve yaşam biçimlerinin sergilendiği Seurasaari Açıkhava Müzesi’ni de dolaşıyor ve dükkanı kapatıyoruz

Ha bir de kitap tanıtıyorum size bu hafta “Avrupa’da Görülecek 101 Yer”… Programın müdavimeri bilirler ki bu kitap ya da herhangi bir şeyin tanıtıldığı bölümlerimiz verimli geçer Size soracağım soru için hazırlı olun ve kitabı kazanan 5 kişiden biri siz olun diyorum başka da demiyorum! Daha ne diyeceksem zaten Görüşmek üzere…

GGR 12 Kasım Perşembe 20:15’de Tv8’de…

Arkadaşlar bugün Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nde Finlandiya’nın başkenti Helsinki’ye gidiyoruz! Helsinki çok büyük bir şehir değil, gezilecek görülecek yerleri de pek fazla değil ama yine de farklı bir kültürü tanımak için yeterli veriler sağladı bize… İlk önce şehrin en ünlü meydanını anlatacağım size, Senato Meydanı‘nı… Sonra da Helsinkililerin günlük yiyecek, sebze meyve alışverişini yaptığı Kauppatori pazarına gideceğiz, fiyatlar hakkında bilgi edineceğiz… Hatta ta oralarda karşımıza çıkan Türk bir pazarcı ile sohbetimiz bile var Helsinki’nin diğer “gezelim görelim” mekanlarıysa haftaya! İyi seyirler…

5 Kasım Perşembe 20:15, Tv8’de…

Evet bu hafta New York’un devamını izliyoruz.… Bu kez Times Square’in o şaşalı ve rengarenk atmosferini gözlerinizin önüne seriyorum ilk olarak… Buraya “dünyanın kesişme noktası” diyenler var, görün siz karar verin…

Dünyaca ünlü gösterilerin merkezi Broadway’deki şovlar hakkında bilgi veriyorum biraz ve son olarak da New York’un sembolleri arasında yer alan Empire State Binası‘yla Central Park’ı görüyoruz…

22 Ekim Perşembe 20:15’de Tv8’de…

NEW YORK NEW YOOOORK!!!

Arkadaşlar bu hafta dünyanın en cazibeli şehirlerinden New York’u geziyoruz beraber!…

İki bölüm halinde yayınlanacak olan New York’un ilk bölümünde Özgürlük Heykeli’ne gidiyoruz, yakinen inceliyoruz Amerika’nın sembolünü…

Manhattan Adası hakkında enteresan bilgiler öğreniyoruz, sonra 11 Eylül’ün yaşandığı ve günümüzde “Sıfır Noktası” olarak tabir edilen alandaki son inşa çalışmalarına göz atıyoruz…

Son olarak da filmlerden aşina olduğumuz meşhur Brooklyn Köprüsü‘ne çıkıp bu bölümü sonlandırıyoruz…

Ha bir de New York’un bazı felaket filmlerinde başına gelenleri gözler önüne sermiştim, onu yazayım tam olsun

15 Ekim Perşembe, 20:15’de Tv8’de…

İyi seyirler!

http://ru.photofunia.com/
(Hazır photoshopla eğlen!)

http://www.myheritage.com/FP/Company/tryFaceRecognition.php
(Hangi ünlüye benzediğini öğren!)

http://www.gazogen.com/
(3 Boyutlu Sanal Alem!)

http://www.tish-o.com/
(Kendi T-shirt’ünü kendin dizayn et!)

http://www.onlineconversion.com/morse_code.htm
(Mors alfabesiyle şifreli yazış!)

http://homokaasu.org/rasterbator/
(Duvarına ucuza dev poster yap!)

http://www.realage.com.tr/
(Biyolojik yaşını öğren!)

http://www.bbc.co.uk/science/humanbody/mind/surveys/smiles
(Sahte gülümsemeyi ayırt et!)

http://www.hediyeposter.com/
(Sevdiğin filmin afişinde yer al!)

http://www.bbc.co.uk/science/humanbody/body/index_interactivebody.shtml
(Organlarının yerini bul!)

http://www.letterjames.com/image-personalization-name-calendar-photo-poster.html
(Sevdiğinin adını yaz dağlara taşlara, uçan kuşlara…)  “cseda“nın katkılarıyla

Pratik deneyim kazanmak amacıyla HBB kanalına girdim. Haber merkezinde muhabirlik yaptım bir süre…Öğrenme aşamasındaki biri için kanalın belki de en avantajlı yanı habere gittiğinde genellikle çekimi de kendisinin yapmak zorunda olmasıydı. Böylece kamera kullanmayı öğrendim, haberi oluşturan bilgileri toplamanın yanı sıra onu görsel olarak da oluşturmayı… Öte yandan kameramanla beraber gönderildiğim ilk anonslu haberime hala çok gülerim. “Bahar geldi, havalar güzelleşti” gibi aslında pek de “haber” olmayan neşeli bi paketti…Gelin görün ki üstümde sanki Menkul Kıymetler Borsası’ndan bildiriyormuşum gibi ağır bi ceket var, mikrofonu da sanki o an yoldan geçerken beni çevirip elime tutuşturup hadi konuş demişler gibi tutuyorum.  :)

1998-HBB

Beş altı ayın ardından temel çalışma prensibini az çok öğrendikten sonra, daha fazla bilgi edinmek adına TRT’ye gitmeye karar verdim. Telefonla haber müdürünün kim olduğunu öğrendim ve bir gün kırk yıllık tanışıklığımız varmış da hep benim gelmemi bekliyorlarmış gibi rahat bir edayla karşısına çıktım. Uzun uzun ve güzel güzel neden orada staj yapmam “gerektiğini” anlattım ama her nasılda cümlem “…çünkü ben böyle karar verdim!” gibi bir anlamla bitmişti. Söylediğim kulaklarıma ulaşınca hemen suratıma nazik bir sırıtma ifadesi ekledim toparlamak için, öte yandan kelimeleri yemek istemiş olmalıyım ki şöyle bi yutkundum.
Sefer Abi (o dönemdeki haber müdürü) “deli herhalde, engellemeyelim, şişler hepimizi bu yoksa!” diye düşünmüş olmalı ki stajyerlik için bile binbir prosedürün gerektiği yere öylece girmeme, deneyimli muhabirlerle habere çıkmama izin verdi. Zamanla haberlere tek başıma bile gitmeye başlamıştım. TRT’deki tüm dostlara buradan teşekkürler.

1999-BRT

Ardından Harbiye’de TRT binasının tam karşısında BRT kanalı açıldı. Yıl 1999…
BRT’nin yöneticileri TRT’ye ziyarete gelince bizimkiler laf arasında “ bizde zıpır bi kız var, pek de çalışkan bi’şi, almaz mıydınız?” diye övmüşler beni. Görüştük ettik, aldılar hakikaten…İlk profesyonel işim BRT çatısı altında oldu böylece (bildiğiniz sigortalı, kadrolu, maaşlı iş…anneler, babalar ne çok sevinir bu duruma anlatmama gerek var mı?) ve üniversiteyle işi birarada götürmek zorunda kaldım mezun olana dek. Yine haber merkezinde çalışıyordum. Haberdeki tempo, hergün yeni birşeyler öğrenmek, gündemi takip etmek, normal koşullarda gidip göremeyeceğiniz, bulunamayacağınız ortamlarda, mekanlarda olmak heyecan vericiydi…
Bir gün Alibeyköy’de su baskını, bir gün Ali Sami Yen’de Metallica konseri, bir gün Hasankeyf’de okula gidemeyen bir çocuk, bir gün Atina’da Türk-Yunan dostluk eğlencesi derken 3 yıl geçti… Bu dönemde “Hayatın Renkleri” adlı bir program için de
9–10 dakikalık özel paketler hazırlıyordum bir yandan…

2000-BRT

2001’de işimle ilgili olabilecek en güzel durumlardan biri gerçekleşti. Reuters Haber Ajansı’nın her yıl 15 ülkeden 1’er genç televizyoncunun katılımıyla gerçekleştirdiği “Haber ve Program Yapımcılığı” eğitimine katılan Türk televizyon muhabiriydim. Londra’da evrensel televizyon dili, haber metni, çekim teknikleri, kurgu, sunum tarzı, izleyici algısı, istatiksel bilgileri kapsayan çok çok faydalı ve birebir pratik uygulamaların gösterildiği bir eğitim alma şansım oldu.
Bu dönemde aynı zamanda “Tehlikeli Bölgelerde Çalışma ve İlkyardım Kursu” adlı bi eğitime katıldım ki hayatımın en enteresan deneyimlerinden biriydi. Bubi tuzaklarını keşfetme yöntemleri mi istersiniz, silahlı adamlarca kaçırılınca izlemeniz gereken yolun tatbikatı mı, çapraz ateşte kalıp kurtulma metodları mı…Bunun gibi pek çok sıradışı ve tatsız olayın simulasyonunu yaşattılar bize bir hafta boyunca…O eğitim bittiğinde hepimiz herşeye paranoyayla yaklaşır, etrafı kolaçan etmeden, gözümüzü dört açmadan adım atmaz olmuştuk…

BRT kanalı kapandı… Diğer bütün arkadaşlar gibi 6 aylık maaşım ve tazminatımı hala alabilmiş değilim. (Yetkililere sesleniyorum! )
Ardından STAR TV’de çalışmaya başladım.O dönem Star Haber’in başında Türk medyasının en iyi kadın yöneticilerinden ve habercilerden olan Ayşenur Arslan vardı… Bu şanslı dönemde dış haberler muhabirliği yaptım…Dünyada olup bitenleri birebir takip etmek adına hem çok yararlı hem de zevkli bir dönemdi…Öte yandan Star Grubu’nun bir sürü yeni kanalı açılmıştı… Star TV’nin yanı sıra Star Max, Star Haber 24 ve yeniden Kanal 6 yayına girmişti… Bu sayede ilk kez kendi programımı yapma şansım oluştu… Star Haber 24 kanalı için “STARDUST” adını verdiğim çok cici bir program hazırladım…

2002-STAR HABER 24

Stardust’da müzik, sinema, televizyon, spor veya modanın dünyaca ünlü starlarıyla ilgili haberler yer alıyordu. Grammy Ödülleri, Oscar Törenleri, galalar, Hollywood’da vizyona giren yeni filmler, çekim aşamasındaki klipler, defileler, podyumun arkasında olup bitenler, futbolun, basketbolun yeni yıldızları ve saire ve saire…Çooook keyifli bir içeriği vardı gerçekten ve hazırlarken de acayip keyif alıyordum…Bu program hala ilk gözbebeğim olarak kalbimdeki özel yerini korur ve o zamanlar benimle birlikte adeta kendi programlarıymışçasına şevkle ve zevkle çalışıp çok emek sarf eden grafik tasarımcısı canım arkadaşım Berkant Dinç’le, şirin yönetmenim Oktay Mutlu’ya da tüm kalbimle teşekkür ediyorum… Bu arada beni taaa Stardust’daki acemilik safhalarımdan bu yana takip eden, seven, güzel mailler atmayı sürdüren en eski izleyicilerime de sevgilerimi iletiyorum…

2002-STAR HABER 24

2003’de Cnn Türk’de çalışmaya başladım… Aslında hedefim orada da “Stardust” benzeri başka bir program yapmaktı ama birdenbire kendimi hanım hanımcık kıyafetler ve olgun saç modelleriyle bir eğitim programı sunarken buldum: “Eğitim ve Kariyer”… Üniversite rektörleri, fakülte dekanları gelip okullarının olanaklarını tanıtıyordu programda. Ben de ciddi ciddi eğitim konusunda araştırıp öğreniyor, ağırbaşlı, kaale alınır sorular sormaya çalışıyordum. Beni oradan hatırlayanlar aşağı yukarı 30’lu yaşlarımda olduğumu düşünüyorlarmış…  

Ara sıra programa kariyer hikayelerini dinlemek üzere ünlü konuklar da alıyorduk. Nispeten daha rahat olduğum ve eğlendiğim bölümlerdi bunlar diyebilirim.

2003-CNN TÜRK

Yine de bu program bana canlı yayını idare etme, çok yetkin olmadığım bir konuda bile donanım kazanıp konuya hakimiyet sağlama becerisi kazandırdı diyebilirim, bu anlamda iyi ki de yapmışım!

Daha sonra kanalın Perspektif kuşakları için belgeseller hazırlamaya başladım. 2003 yılında vizyona girecek Türk filmlerinin kamera arkası görüntüleri, çekim hikayeleri, oyuncular ve yönetmenlerle röportajlar, sinema eleştirmenleriyle analizlerden oluşan “Türk Sineması-2003” belgeseli eğlenceli bir yapımdı…

2003-CNN TÜRK

“Sis Bulutunun Ardında: Alzheimer” belgeselini hazırlarkense tüylerim diken diken olmuş, gözlerim dolmuştu… İnsanın hafızasını silen Alzheimer hastalığını her boyutuyla ekrana taşımak çok kolay olmamıştı. Bilimsel gerçekliğinden öte aktarmaya çalıştığım şey duyguydu çünkü… Annesi, babası, eşi bu hastalığa yakalanan insanların acısını, çaresizliğini çok iyi hissetmiş ve izleyenlere de yansıtmaya çabalamıştım…
Belgesel yayınlandıktan sonra gördüğü ilgi ve özellikle hasta yakınlarından aldığım teşekkür telefonlarıyla doğru bir sonuca ulaşmış olduğuma inandım…

2004-CNN TÜRK

En son olarak da TL’den 6 sıfır atılma döneminde “Bozuk Para: 1 Lira” adlı belgeselin yapım aşamasında çalıştım… Ve ardından Tv8’e geçtim.

2004-TV8

Hayalimde bir süredir şekillenen ve hayata geçirmek istediğim bir proje vardı… Klasik sunuculuk kalıplarıyla hareket etmek zorunda kalmayacağım, her zaman içimden geldiği gibi davranabileceğim, her konuyu işleyebileceğim, içeriğinden, müziklerine, kurgusuna, ismine, kısaca herşeyine kendimin karar verebileceği bir program… Adı da mutlaka ve mutlaka “Zeitgeist” olsun istiyordum! Lise dönemimde felsefeye ilgim vardı ve o dönem okuduğum (kalın )kitaplardan birinde Hegel’in ortaya attığı zeitgeist kavramıyla tanışmıştım ve çok ilgimi çekmişti…

2004-TV8

Tv8 alternatif projelere kucak açan bir kanal, bu nedenle pek çok kanalın cesaret edip şans tanımadığı projeler burada doğma imkanı bulabiliyor. Kafamdaki programı anlattıktan sonra benden bir demo (bilmeyenler için söylemek gerekir belki, demo programın bir tanıtım örneğidir) istediler… Ben de hiçbir kaygı gütmeden, acaba çok mu uçtum, bu ne biçim sunuş yahu derler mi bana diye düşünmeden tüm zıpırlığıyla ilk Zeitgeist bölümünü hazırladım…

2004-TV8

Çok beğenmişlerdi…Bir tek ismini yadırgadılar biraz : ) Emin misin bak, söylenmesi zor, yazılması zor, gel vazgeç bu sevdadan dediler…Ben bu konuda taviz vermemekte ısrarcıydım…İlle de Zeitgeist ille de…Sonra hakikaten yazım zorluğundan kaynaklanabilecek durumları düşününce (mail adresim yanlış yazıldığı için mailler sürekli geri dönecek, gazetelerde programın ismi hep yanlış yazacak v.s ) Zeitgeist’la birlikte terimin Türkçe kelime karşılığını da eklemeyi uygun gördüm, böylece “Zamanın Ruhu: Zeitgeist” oldu ismi… Ve 25 Aralık 2004’de ilk bölümüm aynen demodaki haliyle yayınlandı… İlk kez bir programda “KENDİM” gibi yansımıştım ekrana… Hayalini kurduğum gibi doğal ve içtendi programım, bir kızın görüntülü günlüğü gibi adeta… Ve ilk bölümden itibaren de sevenleri oluştu, bana güzel maillerle enerji veren herkese teşekkür ediyorum…

2006-Tv8

Eee her şeyi tadında bırakmak gerekir derler… Zamanın Ruhu:Zeitgeist tam iki yıl, 100 küsür bölüm boyunca devam ettikten sonra “tamamdır” dedim, artık yeni bir şeyler yapmanın zamanı geldi…Halihazırda birkaç proje şekillenmişti kafamda, kanala sundum ve sonunda uçuk kaçık bir gezi programı olan“Gülhan’ın Galaksi Rehberi” üzerinde karar kılındı.

2007-Tv8

Programın ismi için esin kaynağım absürt mizahın dahisi Douglas Adams’ın “The Hitchhikers Guide to The Galaxy” (Otostopçunun Galaksi Rehberi) adlı eseriydi. Hem bir seyahat programı olduğunu anlatabilecek, hem de mizahi tarzını vurgulayabilecek en uygun seçim gibi geldi bana… (Yoksa programda sırf sunucunun adı geçsin diye “Bilmemkim’le Şuradan Buraya”, “Filanca’yla Kimin Nesi” gibi sallama bir şekilde ortaya çıkmadı isim.)

2008-Tv8

Gülhan’ın Galaksi Rehberi malumunuz bu sezon da devam ediyor. Umduğumdan çok büyük bir çoğunluk beni ve programın tarzını anladı, sevdi; klasik gezi programı formatının ve sunumunun dışına çıkma cesaretime güç kattı… Sonuçta benim istediğim gezen, gören, öğrenen bir insanın bunları arkadaşlarına “günlük hayatta nasıl anlatacaksa” o şekilde anlatmasıydı… Sunucu gibi değil de, geziye gidip dönmüş bir insan gibi işte… Yeri gelince şaşıran, duygulanan veya sıkılan, yeri gelince aklına gelen komiklikleri veya başına gelen aksilikleri, saçmalıkları da yansıtan, seyahatin her yönünü ve duygusunu aktarmaya çalışan biri… Neticede izleyenlere hem aldığım keyfi yansıtmak hem de bilgilendirme işini can sıkmadan, yormadan başarabilmek istedim… Tebessüm ve mutlulukla okuduğum güzel maillerinizin hepsi için çok teşekkür ederim; başarabildiysem ne mutlu bana!…

(Ekim 1978)

Hafif kızgın bir ifade ve ağladı ağlayacak gibi duran bükük bir dudak (ama şapka son moda kesinlikle!) O yılların üzeri siyah örtüyle kaplanan fotoğraf makinelerinden epey ürkmüş olmalıyım. Detaycı gözler için de arkada saklanıp düşmeyeyim diye belimden tutan annemin eline dikkati çekerim.

En fazla anaokulundaki yıllara dönebiliyor insan anıları arasında yolculuğa çıkınca. Benim de 4–5 yaşlarındaki halim geliyor gözümün önüne kendime dair hatırladığım en eski şeyler arasında…Şu alttaki minik kızı çok iyi hatırlıyorum mesela…

(13 Mayıs 1981)

Kısacık saçları, sapsarı olduğu için siyah beyaz fotoğraflarda görünmeyen kaşları ve suratının tümünü kaplayan kocaman gülümsemesi… Annemin tarifiyle hem zıpır ve çok yaramaz, hem de çok akıllı ve uslu. Bazen fotoğraflara bakarken keşke insan çocukluğuyla yeniden karşılaşabilme imkanına sahip olsa diye düşünürüm hep, kendimi elimden tutup gezdirmek, ona oyuncaklar almak, sevmek, gerekli üç beş bi’şey söylemek isterdim mesela…

(kıyafetler tam 80’ler…Babam, bıyıklarını dönemin modasını göre bıraktığını iddia ediyor şimdi)

Bulgaristan’ın Şumen kentine yakın bir kasabada büyüdüm. Her çocuğun hayalini kuracağı bir çocukluktu benimki. Ağaçlara tırmanıp meyve yer (ki kendimi bildim bileli en sevdiğim meyve kirazdır), ormana çiçek toplamaya gider (kardelen görünce hala heyecanlanırım), karda kızakla kayar, yazın eriyen asfalttan kopardığımız yapışkan zift parçalarıyla iri papaz böcekleri yakalardık. Böcek dedim de aklıma geldi, bir de hangi akla hizmetse geceleri ateşböceği yakalayıp onları alnımıza yapıştırıyor ve bunun güzel göründüğüne inanıyorduk…

(Abimle aramızda 11 yaş fark var)

Evimizin saçaklarına yuva yapan kırlangıçları, kasabanın kenarındaki gölde kurbağa avlayan leylekleri, yağmur sonrası tarlalarda çıkan mantarları, güneşli havada çiseleyen yağmurun ardından beliren gökkuşaklarını izleye izleye geçti bu dönemim. Şimdi bakınca Alice Harikalar Diyarında’dan farksız görünüyor aslında…
İşte bu yıllardan kalma yara izlerimi çok severim bu yüzden. 8 yaşımda vişne ağacından düştüğüm gün sağ dizimde oluşan “kelebeğim” (şeklinden dolayı öyle derim hep ona) veya boyumdan büyük bir işe kalkışıp, ağabeyimin büyük kızağını çalarak buzda tepetaklak düştüğüm gün sol elimin başparmağında oluşan “V” şeklindeki “zafer işaretim”…O anları gerçekten yaşadığımın kanıtları bu yara izlerim, iyi ki varlar!

(Haziran 1989)

Bu üstteki fotoğraf ekleniyor albüme daha sonra… Yıl 1989, 11 yaşındayım. Bulgaristan’da bir kaos hakim. Dört yıl süren bir çekişmenin en ateşli günleri.
1985’de Bulgarca dışında herhangi bir dilin konuşulması yasaklanmış ve ülkedeki tüm azınlıkların isimleri değiştirilmişti zorla…
Soyisim yoktur orada, herkes babasının ve dedesinin adıyla anılır. Gülhan Halidinova Mahmudova gibi…İsim değişiminin ardından Galina Hristova Mihaylova olmuştu adım. ( Şimdi kimileri şakayla karışık “epey afili olmuş, cool olmuş, niye dert ettiniz ki bunu yahu” diyebilir ama insana zorla dayatılan herşeyde olduğu gibi bu da kabul edilemez bir durum elbette)…
Sonuç olarak Türk azınlık kendilerine dayatılan tüm asimilasyon politikalarına karşı geldi, gösteriler düzenledi, bunun neticesinde de zorunlu göçe tabi tutuldular. Yukarıdaki, göç için çekilen pasaport fotoğrafım… Gözlerimin içindeki belirsizliğe karışan öfkeyi ben fotoğrafta görebiliyorum…Yıllar sonra lisede yazacağım “Hüznün Rengi Mavi” adlı öyküde, o an hissettiklerimi şöyle tanımlamıştım…“Elbiselerini, oyuncaklarını, mektuplarını, kitaplarını paketleyip götürebiliyor insan yanında… Peki ya meyve ağaçlarım…ördeğim Pati? Dostlarım…çocukluk aşkım? Hatıralar birktirdiğim mekanlar ve gelecek hayallerim ne olacaktı? Nereye sığdırıp, saklayıp götürecektim onları?”..
Getirememiştim…

(1990)

Şu üstteki Türkiye’deki ilk fotoğrafım, gelişimizden bir yıl sonra çekildi. Bulgaristan’dan göç edince Kırklareli Kızılay Göçmen Kampı’ndaki yardım çadırlarında kaldık bir süre. Biraz bozuk ve komik aksanlı da olsa Türkçe konuşmayı biliyordum elbette ama okuma yazmayı ve Latin alfabesini burada öğrendim (Balkan ülkelerinin bazılarında Kiril alfabesi kullanılıyor).
Nüfus memuru soyadınız ne olacak diye sorunca ailece birbirmize bakıp
“ kısa ve yazılması kolay birşey olsun memur bey, ne bileyim can, kan, şan, şen gibi birşey” dedik. Sonunda yeni yaşamımızda uğur getirmesi dileğiyle “Şen” soyadını seçtik… Soyadını insanın kendisinin seçmesi çok tuhaf, bu yüzden tüm akrabalarımızla farklıdır soyisimlerimiz bizim.

(1996-lise 2)

Zaman geçti ve bir sürü zorluğa rağmen herşey yeniden rayına oturdu. Ailem çalışmaya, ben de okumaya başladım. Ortaokulu Yeşilköy’de, liseyi de okula alınan ikinci grup kızlardan biri olarak bana zengin bir düşünme ve hayalgücü, geniş bir donanım ve vizyon kazandıran öğretmenlerle dolu Kabataş Erkek Lisesi’nde okudum. Hepsine ne kadar teşekkür etsem azdır…
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Tv Sinema Bölümü’nü kazandıktan sonraysa hayatımda yeni bir dönem de başlamış oldu… “Kendim” olmamı sağlayan işime ilk adımlarımı atmaya üniversitede başlamıştım…

———————-

BABACIĞIM…

Ne yazsam, ne desem, ne yapsam hepsi boş biliyorum…
Duygularımı yazmanın ve başkalarıyla paylaşmanın bile
hissettiklerime karşı samimiyetsizlik olacağını düşünüyorum şu an…
Yüreğimde olup bitenleri manalı cümleler haline getirmeye çalışmak,
bazılarını eleyip bazılarını seçmek, onlara bir metin muamelesi yapmak yani…
Yapamam, yazamam… Acımı sizinle paylaşamam…

Bu acıyı tarif edecek söz yok zaten… Sadece bilmenizi istedim…
Kızını ne kadar çok insanın sevdiğini hissetmesi ve gittiği yerde çok mutlu olması için dualarınızı Canım Babacığımdan esirgemeyin…
Dünyalar tatlısı kalbiyle Allah’ın sevgili bir kulu olarak Bayramın ilk günü (30 Eylül 2008) cennete uğurladığım CanParçam… 

Allah Canım Anneciğime ve aileme uzun ömürler versin…
Bana da dayanma gücü…

Sevgili Dostlarım,

Bilenleriniz vardır mutlaka ama bilmeyenler için ben buradan duyurayım dedim… 23 Ekim’de muhteşem bir komedi filmi vizyona giriyor… Kanal(i)zasyon!

Başrollerinde Okan Bayülgen’le Hakan Yılmaz var. Aslıhan Gürbüz ve Ceren Şekerci filmin iki önemli kadın karakterini canlandırıyor… Erol Günaydın, Rasim Öztekin gibi ustalar da yer alıyor filmde.

Kanal-İ adındaki bir televizyon kanalında geçiyor hikaye… Okan Bayülgen’in canlandırdığı İmdat Bayram karakteri cam siliciği yaparken birdenbire bu televizyon kanalının yöneticisi oluyor. Sonra da reyting rekorları kıran, Türkiye’yi sarsan programlara imza atıyor. Bu programlar aslında günümüzde yayınlanan bazı programların absürt versiyonları şeklinde ve bir bakıma televizyon kanallarının reyting almak adına imza attığı işlere eleştirel bir bakış mahiyetinde…

Kanal-İ‘deki programları oyuncular değil gerçekten televizyon dünyasının ünlü simaları sunuyor. Ahmet Çakar, Yasemin Bozkurt, Vatan Şaşmaz, Esra Erol, Melih Gümüşbıçak, Ziya Kürküt gibi… Zerrin Özer, Erol Büyükburç, Haydar Dümen, Metin Uca, Saadettin Teksoy, Gülgün Feyman ve Medyum Memiş gibi isimler de sürpriz rollerle filmde yer alıyor… Sevgili Hakkı Devrim’i de kanalın patronu olarak izliyoruz; aynı okuldan mezun olduğumuz üstadla da (Kabataş Erkek Lisesi) keyifli sohbetler ettik filmin yemeğinde, ellerinden öperim… Adını yazmayı unuttuğum bütün diğer oyuncular da harika işler çıkarmışlar gerçekten kendi rollerinde… Ha bu arada Gökhan Yıkılkan ismine de “dikkat” diyorum!

Bendeniz kişisel kanımca “ünlü” kategorisinde değilim oyuncu da değilim… Ama sağolsun yapımcılar ve yönetmen benim de filmdeki programlardan birini sunmamı istediler, ben de filmin senaryosunu okuyup konuya bayılınca Kanal(i)zasyon’da yer almış oldum.  Sunduğum programın adı “Tuvaletteyiz” Tahmin ettiğiniz üzere “Yemekteyiz”e gönderme… İçeriğini anlatmayacağım elbette, sürpriz olsun ama beni normalde alışkın olduğunuz halimden biraz farklı bir sunucu olarak izleyeceksiniz orada… Biraz işgüzar, hafif fettan  Filmin belki de en uç ve sert programı olduğu için bunu yumuşatabilecek, sempatik ve komik bir hale getirebilecek bir isim olarak düşünülmüşüm, bu da büyük bir iltifat açıkçası ve yapımda olamamı isteyen herkese çok çok teşekkür ederim…   

Filme gelince…Kendi oynadığım film diye demiyorum ama bence Türk sinemasında son yıllarda yapılan en orijinal ve kaliteli komedi filmi! Konu da, filmin içindeki televizyon programları da, oyuncular da alkışa değer. Hem filmde güleceksiniz hem de filmden çıktıktan sonra evde tv izlerken gülmeye devam edeceksiniz çünkü bi daha eski bakış açınızla izleyemeyeceksiniz bazı programları…

Filmin yönetmeni zaten tv dünyasının en yetenekli ve özgün isimlerinden biri: Alper Mestçi… Yıllar önce “Şok” gibi kült bir mizah programının arkasında, “Zoka” ve “Dikkat Şahan Çıkabilir“de, “Co-Medya“da ve daha birçok sevilen enteresan projenin mutfağında o vardı… “Musallat” adlı ilk filmiyle izleyicileri korkuttu, şimdi ikinci filmiyle de güldürüyor…

Bu arada fragmana aldanıp da içinde küfürden geçilmeyen bir iş sanmayın bunu, alakası yok… Herşey hikaye içinde gayet doğal ve olması gerektiği gibi…

Bu bilgileri izleyicilerimden birinin siteye yazdığı yorum üzerine yazdım… Sitede filmden bahsetmediğimden yakınmış…  Ben biraz bu tür şeylerden bahsedersem sanki övünüyormuşum gibi algılanır diye korktuğum için çekiniyorum ve kararsız kalıyorum söylemekle söylememek arasında…“Heeey biliyor musunuz ben filmde oynadım yaaa naabeeer” der gibi Ama bahsetmezsem de bu kadar güzel bir filme haksızlık etmiş olurdum! İçinde olmam bi yana film bi yana yani… Zaten bütün konuk oyuncuların olduğu gibi kısa bir rolüm var efenim abartılacak bir durum yok!…

Özetle hepinizi “Kanal-i-zasyon”a bekliyoru(z)m Evet filmin isminden dolayı biraz tuhaf bir cümle oldu ama adı bahane, film şahane!

GÜLHAN

Filmin Fragmanı

Filmin Klibi

KISA KISA YANITLAR!!!

Bu arada siteye gelen bazı genel sorulara şu an kısaca yanıt vermek de istiyorum…

 *Bu yazdıklarımızı Gülhan okuyor mu? (Zeki Müren de bizi görecek mi sendromu ) Yazdıklarımıza cevap verecek mi?

Bütün yorumları tek tek okuyup ben onaylıyorum arkadaşlar…Dolayısıyla yazdığınız herşey bana ulaşıyor merak etmeyin… Herkese ayrı ayrı cevap vermeyi ben de çok istiyorum ama daha önce bunun zaman açısından mümkün olamayacağını görmüş olduk… O yüzden kişisel cevaplar değil de genel bir açıklama teşkil edebilecek şeyler yazmam mümkün olacak sanırım… Baştan anlaşalım da sonra darılmaca kırılmaca olmasın… Sonuçta ben yazdığınız bütün güzel sözlerle çok mutlu oluyorum ve bana verdiğiniz enerjiyle yoğun bir tempoda çalışırken güç buluyorum inanın… Hepinize tek tek teşekkür ederim o anlamda!

*Programın sonunda çalan şarkı ne?

Seçtiğim bu şarkılar da hep başıma iş açıyor yahu! Programdan sonra en az 20–30 mailde kullandığım şarkılar soruluyor bunu biliyor muydunuz? Ha sorunun cevabına gelince… Sonny J-Handsfree

*Programın tekrarı ne zaman?

Perşembe günleri gece 01:30’da.… İki hafta boyunca da Pazar 20:15 gibi tekrarı var, sonra değişecek…Sonrasını sonra konuşuruz…

*Bu site bu kadar mı yahu, o kadar da bekledik! (Şikayet etmezsem çatlarım butonu koyacağım siteye )

Yok tabii ki değil! Ne o öyle çoçuk kandırır gibi site mi olur saf olmayın! Eskiden sitede yer alan bütün bilgileri ve kategorleri yavaş yavaş yeniden koyacağım merak etmeyin… Daha fazlası da olacak bittabi…

 Sevgileeeeeerrrr!

MİLLİYET TELEVİZYON
19–25 Nisan 2008
Röportaj: Ece Gizem Şahin

FARKIM DOĞALLIĞIM

Tv8 için “Galaksi Rehberi” adlı yapımı hazırlayıp sunan Gülhan Şen, “Başta tarzıma kızan seyirciler daha sonra beni tanıyınca fikir değiştirdi” dedi
İki yıl boyunca “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” adlı programla Tv8 seyircilerinin karşısına çıkan Gülhan Şen, birkaç aydan bu yana ise “Gülhan’ın Galaksi Rehberi” için dünyayı dolaşıp Tv8 ekranlarına taşıyor. Gülhan Şen,Cumartesi akşamları yayınlanan gezi programını sadece sunmuyor… Programın yapımcısı, yönetmeni daha doğrusu her şeyi… Gülhan Şen ile “Galaksi Rehberi”ni konuştuk.

Herkesin hayalini kurduğu bir şeyi siz iş olarak yapıyorsunuz, dünyayı dolaşıyorsunuz… Bu şansı nasıl yakaladınız?
Şanstan çok böyle bir programı yapabilmek için gerekli donanıma sahip olarak elbette. Hiçbir kanal yeteneğine güvenmediği birine altından kalkamayacağı bir programı emanet etmez. Eski programım Zamanın Ruhu: Zeitgeist’ı 2 yılın ardından bitirmeye karar verdiğimde kafamda bu gezi programı şekillenmişti. Daha önce benzeri programları izlerken hep ben olsam şunu yapardım, şöyle anlatırdım gittiğim yeri diye düşünürdüm. Çünkü bence en büyük eksik sunucuların seyahat eden kişinin gözünden bakmak, kendini onun yerine koymak yerine çıkıp eğitmen gibi didaktik bilgiler anlatmasıydı. Ben seyahate çıkan bir kızın gittiği yerle ilgili hem dersine çalışıp öğrendiklerini hem de orada gördüklerini doğal bir üslupla aktarıyorum seyirciye… Seyahat eden biri nasıl ki şaşırır, eğlenir ya da aksilikler yaşarsa ben de o duyguları aynen yaşadığım gibi aktarıyorum Tv8 ekranından…

Bir gezi programını alışılmışın dışında bir şekilde sunuyorsunuz, içinde stand-uplar ve komik canlandırmalar da var mesela… Bu tarz, izleyiciler tarafından nasıl karşılandı?
Sunum tarzımı bilenler Gülhan’ın Galaksi Rehberi’ni kaçırmadan takip ettikleri programların arasında koydular hemen. “Çok güldük, çok eğlendik sayenizde” diyerek söylediklerimi kelime kelime hatırlayıp internet siteme yazmaya başladılar. Ancak beni ilk kez bu programla tanıyanlar başlarda yadırgadı tabii ki. Bugüne kadar alıştıkları seyahat programı örneklerinin dışına çıkmıştım çünkü. Roma’da Colosseum’u ilk gördüğüm an mutlulukla ona doğru koşarak sarıldım diye bayanın biri sponsor seyahat firmasını aramış mesela, tarihi esere nasıl öyle çocukça davranır diye… İlk başta “Ne yapıyor bu kız, ay ne ukala şey, kimin nesidir?” diye e-postalar atanlar daha sonra “Kusura bakmayın size karşı çok önyargılı davranmışım, çok tatlı birisiniz, programınızı zevkle izliyoruz” diye yazmaya başladı…

“Her zaman değil ama bazen içime kurt düştüğü anlar oluyor bu gezilerde… Fas gezimizde yerel bir rehber tutmuştuk… Adam tutturdu “Sizi Suudi Arabistanlı bir işadamıyla tanıştıracağım. Adam 23 yaşında Faslı bir kızla evlendi. Kız çok şanslı değil mi?” diye. Bir sarayın önünde durdurup “İşte burası” deyince bayağı panikledim. Çekimi yarıda kesip gemimize döndük.”

İşinizin zevkli yanı aşikar, peki zor yanları var mı?
İş olunca en zevkli şey bile zordur… Bu programın sadece sunucusu değil, aynı zamanda yapımcısı ve yönetmeniyim. İşimin en zor yanı da bu… Seyahat firmalarıyla kurulan sponsorluk bağlantılardan, gidilecek yerle ilgili bilgilerin toplanmasına, çekimlerde ve kurguda izlenen yoldan, metinlerin yazımına, seslendirmeye, kullanılan müziklere kadar programın her aşamasıyla kendim ilgileniyorum. Kısacası seyredenlerin 30 dakika boyunca keyifle izlediği bir yapım ortaya çıkarmak için bir hafta boyunca durmaksızın çalışıyorum. Şikayetçi miyim? Asla! “Elinize sağlık, süperdi yine” diyen bir kişi duyduğum an “buna değdi” diye düşünüyorum…

NELER YAŞADIK, NELER!

Gezerken başınıza enteresan olaylar geldi mi?
Gelmez mi? Roma’da yılbaşı gecesi çalışırken içinde mikrofon, handycam ve fotoğraf makinemin olduğu çantamın çalınması, turist akınına uğrayan Floransa’da röportaj yapacağımız bir Floransalı bulabilmek için dakikalar boyunca beklememiz, Mallorca’da bütün turistlerin kendi kameralarıyla çekim yaptığı bir alanda “Siz profesyonel ekiptensiniz handycamle bile çekim yapamazsınız!” diye bağıra çağıra konuşan bir yetkiliyle benim kavga edip suratına giriş biletlerimizi fırlatmam, polis çağırıp çekimi yine de yapmam… Sonra da burası tanıtımı hak etmiyor deyip çıkarken görüntüleri kadının gözünün önünde silmem… Şu an komik geliyor hepsi tabii de yaşandığı an çok komik değildi…

“Acun’la tarzımız farklı”

Şimdilerde “Var Mısın Yok Musun”u sunan Acun Ilıcalı geçmişte benzer bir program yapıyordu; “Acun Firarda” diye. Sizi onunla kıyaslayanlar oluyor mu?
Acun farklı ülkelerde çekimler yapıyordu evet ama bir seyahat programı yapmıyordu bence… Gittiği bir yerle ilgili verdiği nesnel bir bilgiyi hatırlıyor musunuz? Şahsen benim aklımda kalanlar sadece güzel kızlar ve mini etekleri… Hoş ben Acun’u eleştirmiyorum kesinlikle, kendi metoduyla seyircinin ilgisini çekmeyi başarmış, reytinglerde birinci olmuş biri. Bakış açısına göre bu da ulaşılması zor bir başarıdır. Ama benim asla onunla kıyaslanmak gibi bir endişem olmadı. Çünkü amacım ne reytinglerde tavan yapmak, ne de gittiğim ülkedeki yakışıklı, şortlu erkekleri göstermek…

Gülhan Şen’i “Galaksi”den sonra nasıl bir proje bekliyor?
İki konsept var şu an kafamda… Biri playstation veya bilgisayarda adventure oyunlarını seven, bulmaca çözüp sonuca ulaşmayı seven izleyicilerin bayılacağı bir program, diğeri ise sokakta her an her yerde halkın karşısına çıkıp günlük hayattaki dikkatlerini sınayacağım bir yapım. Hangisini yapacağımı zaman gösterecek.

BUGÜN GAZETESİ
9 Mart 2008
Bilal Özcan

Acun’un dişi versiyonu!

TV8 ekranlarında Gülhan Şen’i izliyor musunuz? Gülhan kim mi? Onu herkes tanıyor ama siz henüz tanımıyorsanız aydınlatayım… Yıllardır ekranlarda ama bu yıl yepyeni bir program hazırlıyor. Canım, hani şu, ‘Gülhan’ın Galaksi Rehberi’ isimli uçuk kaçık programın bıcır bıcır konuşan yapımcı ve sunucusu… İzleyicisine dünyayı gezdiriyor. Bir bakıyorsunuz Floransa’da, bir bakıyorsunuz Sahra Çölü’nde…

Gittiği yerleri o kadar güzel tanıtıyor ki… Onu izlerken hiç sıkılmıyorsunuz. Ekranlarda gördüğüm en eğlenceli ve fantastik programı sunuyor. İzlerken, sanki ben de oradaymışım gibi hissediyorum. Hem bilgilendiriyor, hem eğlendiriyor. Neşeli ama asla ukala değil… Sanki, Acun Ilıcalı’nın dişi versiyonu. Ve bence Gülhan’ın programı, ‘Acun Firarda’dan daha ilginç! Araştırdım; 13 haftada, 13 ayrı şehri ekranlara taşımış…

Gezerken bazen festivale denk geliyor ki işte o zaman tam bir şenlik yaşanıyor. Gözünüzü ekrandan alamıyorsunuz. TV 8 yönetimi, programı bir ara gündüze almıştı… Ancak, izleyiciden gelen istek üzerine, program yine cumartesi akşamları saat 22.30′da yayınlanacak. Henüz izlemediyseniz, gelecek programı kaçırmayın.

POSTA GAZETESİ
5 Şubat 2008
Mesut Yar

Yiğit Paşa’ya ayıp oluyor

Allahtan ekran karşısındayken elim sıkça kumanda aletine gidiyor. Kanallar arasında turlarken, o ana kadar denk gelmediğim ilginç programları keşfediyorum…
Birini önceki akşam Tv8’de yakaladım. Aslında uzun zamandır ekranda Gülhan’ın Galaksi Rehberi isimli bu program…

Bir dönem birlikte çalıştığımız Gülhan Şen, dünyayı turlayarak çok tuhaf detayları taşıyor televizyon ekranına. Bu haftanın detayı hakikaten tuhaftı hani…
Osmanlı komutanlarında merhum Yiğit Paşa,tarihte Makedonya Fatihi olarak biliniyormuş. (Ben bunu Gülhan söyleyince öğrendim.) Emri hak vaki olup, rahmete kavuşunca fethettiği topraklara gömülüyor Yiğit Paşa…

O zaman Kosova’da bir camii avlusunda olan türbesi, zaman camiyi yıkınca ortada kalıyor. Daha sonra etrafında düzensiz yerleşmeler başlıyor ve Yiğit Paşa sonunda bir gecekondunun bahçesinde yatar oluyor…

Gülhan’ın bulduğu Yiğit Paşa’nın türbesinin halini görünce, “Tarihimiz biraz daha özeni hak etmiyor mu?” diye düşündüm… Oradaki soydaşlarımızın gücü yoksa bizim var çok şükür. “Rejim ithali” diye yırtınacağımıza şanlı tarihimize bir el atsak, fena mı olur?

BUGÜN GAZETESİ
21 Ekim 2007
Aykut Işıklar

Gülhan’ın Galaksi Rehberi

Gülhan Şen ne kadar şanssız TV’ci… Hem eğlendiren hem de bilgilendiren ‘Gülhan’ın Galaksi Rehberi” programına yazık oluyor. Ya çok önemli bir maçın(çarşamba akşamları mutlaka maç yayını oluyor) karşısına konuluyor, ya da Avrupa Yakası veya Yaprak Dökümü’nün karşısına…

Tv8 yönetimi bu çok sempatik yarı belgeseli her hangi bir saatte ekrana getirse, Gülhan Şen’in farkı hemen ortaya çıkacak.

Size üçüncü kez yazıyorum, çünkü özellikle izlemenizi istiyorum. Gülhan çok şirin bir genç kız. Ama kendinle dalga geçebilecek kadar olgun. Gittiği yerleri tanıtırken kullandığı üslup o kadar hoş ki, kendinizi programın içinde hissediyorsunuz. Diğer belgeselciler gibi ne havalarda, ne de sahte sempatik.

Bu hafta Hırvatistan’ı anlattı. Dalmaçya sahillerini Gülhan’ın üslubu ile tanıyıp da orada tatil yapmak istemeyen düşünemiyorum. Tv8’de Çarşamba akşamı saat 21:15’de ekrana gelen ‘Gülhan’ın Galaksi Rehberi’ne lütfen bir kez takılın, sonra tiryakisi olun bana teşekkür edin.
Böyle akıllı, çalışkan ve bilgili kızlarımız TVci olunca çok seviniyorum. Hele bazı cahil mankenlerin yerine geldikleri zaman.

BUGÜN GAZETESİ
22 Temmuz 2007
Bilal Özcan

Gülhan Şen yeni programla geliyor

Gülhan Şen’i tanımayan yok.. TV-8′de iki buçuk yıldır, kültür trend programı ‘Zamanın Ruhu-Zeitgeist’i sunuyor. Bıcır, bıcır, son derece yetenekli, sempatik bir bayan. Gülhan işini çok iyi yapıyor. O nedenle de çok izleniyor, beğeniliyor. Daha önce BRT, Star TV ve CNNTÜRK deneyimi olan komple bir televizyoncu. Yazıyor, kurguluyor, sunuyor ve montajlıyor. O nedenle de TV-8 Gülhan’ı hiçbir yere bırakmıyor.

Programı bitti… Çünkü Gülhan sıkıldı. Ona göre, ‘Zamanın Ruhu’nun misyonunu tamamladı. Yeni sezonda yeni şeyler yapmak istiyor. Bu düşüncesini kanal yönetimine açmış, İki yeni öneri sunmuş. Bütçe durumuna ve yayın prototipine göre biri hayata geçecek. Bana anlattı, ikisi de birbirinden ilginç.

Birisi çok eğlenceli, mizahi bir gezi programı. Böyle bir programı ancak Gülhan Şen sunabilir. Diğeri de yurt dışındaki örnekleri gibi, gerçek anlamda bir şov programı. Henüz hazırlık aşamasında olduğu için projelerin ayrıntılarını veremiyorum. Ancak ben birincisini daha çok beğendim.

Şimdilik… İkincisi de olabilir ama belki üç-beş sene sonra. Şimdi tam Gülhan’ın enerjisini kullanma zamanı. Bu gezi programının üstesinden başarıyla gelebilir. Şimdiden başarılar diliyorum.

MİLLİYET TELEVİZYON
10–16 Mart 2007
Röportaj: Bora Bağcıbaşı
Fotoğraf: Serkan Duygu

Gülhan Şen, kendi deyimiyle “uçuk kaçık ve enerji dolu” programıyla Tv8 ekranında ikinci yılını doldurdu. “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” programının sadece sunucusu ve hazırlayanı değil aynı zamanda yönetmeni de olan Gülhan Şen, iki yılda 56 yerli ve yabancı ünlüyü konuk ettiğini, iki de ödül aldığını söyledi.

Programınızın adı niye “Zamanın Ruhu:Zeitgeist?”
İçinde işlenecek konulardan, konuk edilecek isimlere, kullanılacak müziklerden, kurgusuna ve adına kadar her şeyine kendimin karar vereceği, tamamen beni ve tarzımı yansıtan bir program yapma hayali kuruyordum… Tv8 bana güvendi, bu hayalimi gerçekleştirme imkanı verdi. İsmine gelince… Zeitgeist, Almanca bir kelimedir, Alman filozof Hegel’in ortaya attığı bir kavramdır. Belli bir zaman dönemindeki kitlesel eğilimleri tanımlamakta kullanılır… Türkçe karşılığı zamanın ruhu… Programıma muhteşem bir isim olur diye düşündüm…

Sizi ve programınızı diğer sunucular ve programlardan farklı kılan nedir?
Her insan özgündür… Ben bu programın her aşamasında yer aldığım ve kendi seçimlerimi, tarzımı, bakış açımı yansıttığım için program da özgün oldu bence. Benim farkımsa pek çok kadın sunucunun yaptığı gibi ekranı süs bebeği ya da onun bunun yakını kadrosundan doldurmuyor olmam! Önüne başka insanlar tarafından yazılan anonsları, hazırlanan soruları, yapılacak esprileri okuyan ve onlar kendi zekasının, kendi yeteneğinin, donanımının ürünüymüş gibi prim yapan sunuculardan olmayı seçmedim ben… Programımın her karesinde emeğim var ve bunu beğenen insanlar varsa da bu beğenileri hak ettiğime gönül rahatlığıyla inanıyorum.

Zamanın Ruhu:Zeitgeist’la Tv8’de ikinci yılını dolduran Gülhan Şen, “Başkalarının yazdıklarını okuyanlardan değilim. Programımın her karesinde emeğim var” dedi.

Güzel bir kadın olmanız izlenmenizde avantaj yaratıyor mu?
Güzelliğin ekranda hiçbir avantaj yaratmadığını söylemek aptallık olur! İnsanoğlu doğası gereği gözüne estetik gelen şeyleri seyretmeyi sever, televizyon da her şeyden önce göze hitap etmektedir… Ama dünyanın en güzel kadınını alıp ekrana koyun, eğer ki boş bir içerik sunuyorsa ve konuşmalarıyla, hareketleriyle izleyiciye doğru bir enerji yayamıyorsa, izlenmez…Dahası kameranın sizi sevmesi gerekir… Güzel olabilirsiniz ama fotojenik değilseniz doğal güzelliğiniz ne yazık ki izleyiciye yansımaz. Bu anlamda şanslı olduğumu, kameranın beni epey sevdiğini düşünüyorum…

İki yıl içerisinde izleyicilerinizden aldığınız tepkiler nasıl?
Çok güzel olmakla birlikte benim için şaşırtıcı… Çünkü ben sadece “televizyondaki bir kız” olduğumu düşünüyorum izleyiciler için ama görüyorum ki onlara başka şeyler ifade ediyorum… Kimi arkadaş, kimi abla, kimi platonik aşk, kimi çocuğu kadar yakın bir yere koymuş beni hayatında… Kullandığım parfümü soranlar, arkadaşlarına hava atmak için ne olur beni bir kez ara diye numarasını gönderenler, kızıma sizin adınızı vereceğim inşallah sizin kadar neşeli olur diyenler, her gün mail atanlar, evlenme teklifi edenler, hatta kalkıp başka şehirlerden kanala beni görmeye gelenler var… Bunlar beni çok şaşırtıyor, sadece ekrandan gördükleri birine nasıl bu kadar ilgi ve sevgi duyarlar anlamıyorum…

Başka projeleriniz var mı?
Her şey tadında güzeldir… Kafamda birkaç yeni program şekillendiği için yaza doğru Zamanın Ruhu’na veda etmeyi düşünüyorum.

 FHM–Şubat 2007
Röportaj:Erk Acarer
Fotoğraflar:Barış Özçetin

  GÜLHAN ŞEN

Güzel, seksi ve sempatik… Gülhan Şen bu büyülü formülü sayesinde, bastığı her yerde “Lolipop şekeri” kıvamında pembemsi izler bırakıyor. Üstelik sarışın kadının üzerine yapışan “aptal” imajına hiç uymuyor. Kalıpları yıkıyor, bendine sığmayıp taşıyor. İçten gülüyor, gözleri parlıyor ve sözünü hiç esirgemiyor. Daha ne olsun!

  GÜLHAN ŞEN

Güzel, seksi ve sempatik… Gülhan Şen bu büyülü formülü sayesinde, bastığı her yerde “Lolipop şekeri” kıvamında pembemsi izler bırakıyor. Üstelik sarışın kadının üzerine yapışan “aptal” imajına hiç uymuyor. Kalıpları yıkıyor, bendine sığmayıp taşıyor. İçten gülüyor, gözleri parlıyor ve sözünü hiç esirgemiyor. Daha ne olsun!

11 yaşında Bulgaristan’dan göç etmek zorunda kalan ve hayat çizgisi başka bir yöne doğru kırılan nam-ı diğer Galina,sempatik tavırları ve samimi duruşuyla fark yaratıyor. Televizyon dünyasını bambaşka bir bakış açısıyla yorumladığı için hiçbir kalıba uymuyor. Belki de başarısının perde arkasında bu var. Kamera karşısında rol yapmamaya özen gösteriyor. Nasıl görünüyorsa öyle oluyor. Gülhan Şen’in kameralar kapandığında nasıl olduğunu merak edip karşısına geçtik. Biz sorduk o cevapladı. Asla sınır tanımadı. İçimize serpiştirdiği ferahlık duygusuyla bizi dergiye geri yolladı. Böylece ışıklar yokken de farklı görünmediğini anlamış olduk…

İnsanı nedensiz bir biçimde kendine çektiğini söylüyorlar…
Ben söyleyenlerin yalancısıyım. Bunları duymak hoşuma gidiyor elbette. Ama bir yandan da şaşırtıcı buluyorum. Sonuçta ben sadece iş yapıyorum. Bankada alışmaktan ya da doktor olmaktan farklı bir şey değil bu. Televizyon bir kitle iletişim aracı. Doğal olarak daha çok kişiye ulaşabiliyor insan. Doğru elektrik gönderiyorum herhalde.

Genelde olumlu izlenimler var. Hoşuna gidiyor olmalı…
Elbette hoşuma gidiyor. Ancak önemli olan tam tersi tepkileri de aynı olgunluk ve doğallıkla karşılayabilmek.

Farklı tepkiler alıyor musun peki?
Şu anda hayır.Ama buna hazır olmak gerekiyor.Göz önünde bulunduğunuz sürece sizi sevenler kadar, sevmeyenler de olacaktır.Şu anda beni seven insanlar duygularını ifade ediyor.Bir süre sonra tersi de olabilir.

Sende “bizim evin kızı” imajı var…
Evet doğru. Yaptığım şeyi benim ailem de izliyor. Herkese ulaşabilecek nitelikte bir program yapıyorum. Herhalde bu da beni “ailenin sevimli kızı” yapıyor.

Başarının sırrı ne?
Açıkçası bunu planlı bir şekilde yapmıyorum. Sadece içimden geldiği gibi davranıyorum. Kameranın varlığını unutuyorum. Hiçbir şeyi programlamıyorum. Hayata evimde aynanın karşısındaymışım gibi devam ediyorum. Asla “biri beni izliyormuş” duygusuna kapılmıyorum. Klasik televizyon kalıplarına uymuyorum galiba. Televizyonculuk oynamıyorum açıkçası. Ekrana, normal hayattaki kıza benzeyen imajı yansıttığıma inanıyorum.Tanınmış biri olmak hiç önemli değil. Bu benim için bir sonuç oldu sadece. Hiçbir zaman kendimi “şöhret” kavramıyla bağdaştıramadım.

Format dışı birisin o zaman. Programınla hayatın benziyor mu?
Evet benziyor tabii. Her şey spontane. İçimden gelen şeyleri yapmayı seviyorum. Keyifli biri olduğumu söylerler. Arkadaşlarım benimle birlikte zaman harcamaktan hoşlanır. Sanırım bakış açım bu durumu etkiliyor. Her şeye iyi yanından bakmaya çalışıyorum. Bu Polyannacılık değil. Hayattan keyif alan bir insan etrafına da olumlu elektrik saçar.

Bir programında Nuri Alço’nun gazozuna “Sandoz” attın…
Çok güzel oldu. Onun filmlerine damga vuran bir klişeyi hayata geçirmek istedim.

Ropdöşambr da giyebilirdin…
Aklıma gelse giyerdim…

Nuri Abi çakmadı mı durumu?
Doğrusu çok zor oldu ama başardım.Bana çok tehlikeli biri olduğumu söyledi.

Tehlikeli misin peki?
Tehlikeli sayılırım. Karşımdaki insanın bana yaklaşımına göre tehlike yaratırım.Karşımdaki insan bana nasıl yaklaşırsa duygularımı o şekilde yansıtırım. Açıkçası her an “cadaloz” birisi olabilirim.

“Bana ne! Kim beni seksi algılıyorsa algılasın! Zaten bu göreceli bir durum!”

Belki de Marilyn Monroe’dan bu yana “Sarışın kadın aptaldır” yargısı egemen. Bir sarışın olarak bu konuda ne düşünüyorsun?
Aslında konuya “Sarışın kadında zekaya gerek olmadığı düşünülür” tadında sosyolojik bir açıklama getirilebilir. Sarışın kadın görsel olarak kendini başka şeylerle ifade edebilir düşüncesi egemen.Bence sarışın kadın değil de güzel kadın aptaldır klişesi daha yaygın. Buna, güzel olduğunu sanan birçok kadının sadece fiziksel özellikleri üzerinden prim yapmaya çalışması neden oluyor. Güzelliğim sayesinde her kapıyı açabilirim düşüncesi “bayağı” bir pazarlama stratejisinden başka bir şey değil. Magazin dünyasındaki bazı kadınların güzel olduklarını söyleyerek, kendilerine fiyat biçmeleri ya da herhangi bir erkek tarafından biçilen fiyatı lanse etmeleri bana son derece şaşırtıcı geliyor. Bir insanın “Taş gibiyim, güzel ve seksiyim” diyerek kendisini pazarlaması hiç de normal değil bence.

Magazin dünyasındaki bazı kadınların güzel olduklarını söyleyerek, kendilerine fiyat biçmeleri ya da herhangi bir erkek tarafından biçilen fiyatı lanse etmeleri bana son derece şaşırtıcı geliyor. Bir insanın “Taş gibiyim, güzel ve seksiyim” diyerek kendisini pazarlaması hiç de normal değil bence.

Kendini seksi, taş gibi ve güzel bir kadın olarak görüyor musun?
(Gülüşmeler) Biraz zeka, yerinde espri yeteneği ve hoş bir görüntü… Bunların toplamı dünyanın her yerinde, hoş kadın kriterini yaratır diye düşünüyorum. Fiziksel olarak insanlara hoş göründüğümü biliyorum. Bu hoşuma da gidiyor. Ancak cinsel anlamda çekici olarak algılanmak ve seksi bulunmakla çok ilgilenmiyorum ben. Sonuçta bunun, ancak özel bir insana karşı yansıtılması gerektiğini düşünüyorum. Bir insan belli bir çıkarı yoksa kitlelere seksi görünmekle neden ilgilensin ki?

Kitleler peşimden gelsin gibi bir kaygın yok yani…
(Gülüşmeler) Hayır böyle bir durumum yok. Bana ne! Kim beni seksi algılıyorsa algılasın! Zaten bu göreceli bir durum.Saçma sapan imaj kaygılarıyla kendimi pazarlamak gibi bir işim olmaz. Geçen gün benim bir fotoğrafımın altına birileri bir takım fantezilerini yazmış. Kendimi çok kötü hissettim. Hüngür hüngür ağladım.Benim amacım bu değil ki! Bir insanı hoş,seksi ya da çekici bulmak ayrı konu,böyle bir şey yapmak ayrı konu. Sadece televizyona çıkıyorum diye benimle ilgili her şeyi yazma hakkınız var mı? Manken muamelesi görmek istemiyorum.Fotoğrafımın altına Gülhan Şen’in süper bacakları yazmaları hoşuma gitmiyor açıkçası.

Aşk mı seks mi?
Tabii ki aşk.Aşk olmadan seks olmaz! Yüzüm kızardı…Bunları arkadaşların arasında rahatça konuşabilirim ama FHM’e konuşmak ne kadar doğru…

Konuş boş ver! Yabancı yok nasılsa…Hayatında özel biri var mı?
Bunun da kitlelerle paylaşılmasının anlamsız olduğunu düşünüyorum.

Zamanın ruhunu tutan kız ne renk?
Vay be çok sofistike oldu bu soru! Kırmızı ve mavi diyelim. Kırmızı içimdeki neşe ve enerjiyi yansıtıyor. Mavi de hüzünlü, kırılgan ve duygusal tarafım olsa gerek.

Zamanın ruhunu iyi tutabiliyor musun peki?
Zaman algım hiç iyi değil. Zaman konusunda tutarsızım. Her yere geç kalırım.

Yeni Banu Güven ya da Gül Gölge olacağını söyleyenler var…
Banu Güven haberci. Gül Gölge de magazin programı sunuyor. İkisi de kendi alanında beğenilen kişiler ki, onlardan sonra iş yapan insanlar onlara benzetiliyor. Neden Banu Güven’e benzetildiğimi bilmiyorum açıkçası. Gül Gölge… Bilmem belki fiziksel olarak benzetiyorlardır. Kimseye benzemek istemem açıkçası. Her insanın bir tarzı olduğuna inanırım. Ben de yeterince özgün biriyim. Ne yeni Banu Güven ne de yeni Gül Gölge’yim. Ben Gülhan Şen’im.

Nasıl erkekler ilgini çeker?
Böyle bir prototipim yok açıkçası…

Yani…
Her şeyden önce zeki ve donanımlı olmalı. Aptal adama asla tahammül edemem. Ortak bir paydamız olmalı. Aynı frekansı yakalamalı, aynı dilden konuşmalıyız. Yakışıklı olmasının hiç önemi yok. Klasik aslında.

Esmer, sarışın?
Özel bir seçimim yok. Lost’taki Sawyer’ı da Johnny Depp’i de beğeniyorum ben.

Bu Sawyer durumu öldürüyor beni! Kıskançlık olabilir mi sence? Neyse Lost dünyasına dalıp “Saywer mı Jack mi?” diye sorayım sana o zaman.
Güzel soru oldu bu. Jack çok idealist. Muhteşem bir karakter. Her genç kızın rüyasını süsleyen evlenilecek bir adam. Sawyer onun tam tersi.Ne yapacağı asla belli olamayan bir serseri. Ancak çok yakışıklı. İkisi de hoş çocuklar. Ne desem boş yani…

Kadınlar serseri adam seviyorlar mı? Ne zaman ne yapacağı belli olmasın, hatta suratında birkaç yara izi bulunsun…
Yok canım.Benim hiç işim olmaz. Serseri erkek sevmem açıkçası. Maçolara da hayır! Düzgün olsun. Neden serseri oluyor yahu!

İşinden gelince pijamalarını giysin, Pazar günleri de gazetesini açıp okusun…
Aman sakın! O da kalsın. Böyle adamla da hiç işim olmaz…

Televizyoncu olmasaydın ne olmak isterdin?
Ben olmak istediğim yerdeyim. 11 yaşında Bulgaristan’dan kalkıp geldik. Bu benim tercihim değildi. Orada kurduğum her türlü hayal, planladığım her şey geride kaldı. Hiçbir şey sizin elinizde değil ve istediğiniz gibi yürümüyor. Karşınıza çıkan fırsatları doğru değerlendirip, doğru izler bırakmak önemli sadece. Başka bir iş yapsam da mutlu olurdum diye düşünüyorum…Beklentilerinin boşa çıkması insanı mutsuz eder. Kendinizi kalıplara sokmazsanız, daha geniş bir perspektife sahip olursunuz. Benim geleceğe dair hiçbir hayalim ve beklentim yok. Ne çıkarsa bahtıma diyorum.

SÜPER ALIŞVERİŞ DERGİSİ-Aralık 2006
Hazırlayan:Zeynep Tarhan
Fotoğraflar:Barış Özçetin

Gülhan Şen ile güzellik turu

Bu ayki güzellik turumuzun konuğu sunucu Gülhan Şen oldu. Yaklaşık iki yıldır Tv8’de “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” programını yapan Şen ile Cevahir Alışveriş Merkezi’ndeki Watson’s mağazasında buluştuk ve güzellik sırlarını öğrendik…

Gülhan Şen günlük hayatta sadeliği tercih edenlerden.Tv programında ise renkli, abartılı ve çılgın makyajlar denemekten hoşlandığını itiraf ediyor. “Makyajda yeniliklere açığım” diyen Şen çekim olmadığı günlerde ise sadece rimel kullandığını söylüyor. En önem verdiği ise cilt temizliği ve bakımı; genç sunucu haftada bir mutlaka peeling ve canlandırıcı maske uyguluyor.

Allık&Pudra
“İnce ama kapatıcı bir fondöten, üzerine de hafif bir pudra kullanıyorum. Daha çok pembe tonlardaki allıkları tercih ediyorum.”

Parfüm
“Zarif ve kadınsı bulduğum için Paco Rabanne’in Ultraviolet parfümünü severek kullanıyorum. Aynı zamanda kalıcı olduğu için de tercih sebebim.”

Dudaklar
“Her sabah ve akşam mutlaka dudak nemlendiricisi kullanıyorum. Rujlarda pembe ve parlak renkler favorim.”

Göz
“Günlük hayatta sadece maskara kullanıyorum. Programda ise abartılı göz makyajı hoşuma gidiyor. Bol renkli ve farklı görünümler yaratmayı seviyorum”

Cilt Bakımı
“Cilt bakımına çok önem veriyorum. Göz ve cilt temizleme ürünleri ile toniklerin yanı sıra akşamları yoğun, sabahları ise hafif bir nemlendirici kullanıyorum.”

COSMOPOLITAN
Ocak 2006
Röportaj: Funda Şahinbaş
Fotoğraf: Zeynel Abidin Ağgül

GÜLHAN ŞEN
Sempatik tavırları ve içten gülümsemesiyle herkesin ilgisini çeken Gülhan Şen, Tv8’de “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” adlı programın sunuculuğunu, yapımcılığını ve yönetmenliğini yapıyor. İsterseniz onu daha yakından tanıyalım.

Yaşam öykünüz oldukça ilginç. Biraz bahseder misiniz?
Tam star olacak yaşam hikayesi var bende. Bulgaristan’da doğdum, 11 yaşımdayken zorunlu göçte ailemle birlikte Türkiye’ye geldim. Bir süre Kırklareli’ndeki Kızılay yardım çadırlarında yaşadık. Sonra ailem İstanbul’da çalışmaya başladı. Sıfırdan bir yaşam kurduk.

Televizyon serüveniniz nasıl başladı?
Uğurlu bir tavsiyeyle başladı. Düzgün Türkçe konuşmayı burada öğrendiğim halde çok çalışkan bir öğrenci olarak, yüksek puanla Kabataş Erkek Lisesi’ni kazandım. Bir gün okuldaki bir törende yaptığım konuşmada merhum Sakıp Sabancı da vardı. Törenin ardından yanıma geldi ve “Sen ilerde televizyoncu olmalısın, yüksek bir hitabet yeteneğin var” dedi. Bu beni çok etkiledi ve sonra iletişim fakültesine gittim.

GÜLHAN ŞEN KİMDİR?

Doğum tarihi:16 Temmuz 1978

Eğitimi:İstanbul Üniversitesi, İletişim Fakültesi, Radyo Televizyon Sinema bölümü mezunu

Yer Aldığı Projeler:“Stardust”, “Eğitim ve Kariyer”, “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” programları, “Sis Bulutunun Ardında:Alzheimer”, “Türk Sineması 2003” ve “Bozuk Para 1 Lira” belgeselleri, Turkcell ve Dışbank reklamları

Sunuculuğunu, yapımcılığını ve yönetmenliğini yaptığınız “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” adlı programınız nasıl ortaya çıktı?
Hayalimde, sunucusunun klasik sunucular gibi önüne yazılan anonsları okumadığı, televizyon diliyle değil de normal hayattaki gibi konuşmaların yapıldığı ve sunucunun içinden geldiği gibi davrandığı bir program vardı. Kameranın varlığını unutarak neleri merak ediyorsa onları öğrenmek için yola düşecek, sıradan bir insan gibi gidip soracak ve anlatacaktı. Bunun demosunu çektim, Tv8’e önerdim ve “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” başlamış oldu. Programımda hiç çekim hatası yoktur, çünkü çekimde ne olursa o da programda yer alır.

Komando eğitimi aldığınızı ve eskrim yaptığınızı biliyoruz. Bu merakınız nereden?
Komando eğitimini Londra’da Reuters Haber Ajansı’nda televizyonculuk üzerine eğitim alırken vermişlerdi. Habercilere özel bir tatbikattı ve amaç dünyanın tehlikeli bölgelerinde görev yaparlarken hayatta kalmalarını sağlayacak teknikler öğretmekti. Eskrim en sevdiğim spor. Sanırım savaşçı bir ruhum var!

Gelecekte nasıl projelerle karşımıza çıkmayı düşünüyorsunuz?
Bir süre daha televizyondaki programcılık maceram sürecek. Daha sonra reklam filmi ve klip çekmeyi düşünüyorum. En nihayetindeyse ufukta bir sinema filmi görüyorum, o filmde hem oynamak hem de yönetmenlik yapmak istiyorum.