Sevgili Arkadaşlar, sohbetimizi kaçıranlar için küçük bir özet hazırladım. Konuşmalarımız nasılsa umuma açıktı ve kızmazsınız diye yayınlıyorum ama tweetinin çıkartılmasını isteyen varsa lütfen tweet atsın Hepinize katıldığınız için ve söylediğiniz bütün güzel sözler için

Not: Tweetler hızla yazıldığı için gerekli yerlerde imla yönünden düzeltmeler yaptım… Ne yapalım bu da benim takıntım işte!

Gülhan: “Söz bilirsen söyle senden ibret alsınlar, söz bilmezsen sükût eyle seni insan sansınlar…”

Gülhan: Güneşli, güzel bir günden hepinize merhabaaaaa arkadaşlar!!!
@SezaiSahmay: Sizin programlarınız TV seyretmenin keyfini simgeliyor. Güzel, rahat, stressiz, güzel bir hanım, herşey var. Bravo.
Gülhan: Çok naziksiniz, amacım ekran başındakilere hoş bir zaman geçirtmek…
@SezaiSahmay: Pek çok insanın hobi olarak yapmak istediği bir işi meslek olarak yapmak sanırım çok keyiflidir. Başarılarınızın devamı dileklerimle.
Gülhan: Aslında bir o kadar da yanıltıcı bir görünümü var, zira tatil başka iş başka Tatil ortamında çalışmak zorunda olmak gibi…

@d_ozkan: Gittiğin yerlerde öyle güzel şeyler var ki. Nasıl tutuyorsun kendini alışveriş yapmamak için?
Gülhan: Evimi görsen bu sorunun cevabını alırdın. Pek tutmuyorum, kazandığımı oralarda bırakıp geliyorum.

@IremAslann: Merhabalar. Okuyup da çok sevdiğiniz, önermek istediğiniz kitaplar var mı?
Gülhan: Güzel bir soru… Aslında kitap önerisinde bulunduğum çok izleyicim var ama mail yazsam daha iyi buraya sığmaz…

@Begi_8: Gezdikleriniz arasında en çok sevdiğiniz ülke hangisi??
Gülhan: Tek bir cevap vermek imkansız bu soruya… Gerçekten… Kategoriler içinde değerlendirebilirim ancak…
@Begi_8: America, England, France… Sizce herşeyiyle en güzel ülke hangisi??
Gülhan: Bu cevap kişiye göre değişir ama ben Londra’ya ve genel olarak İngiltere’ye bayılırım…
@Begi_8: Bu arada annem taçlarınızı çok sevdiğini söylememi istedi !! Çok eğlenceli ve sevimli taçlar
Gülhan: Teşekkürler… Yetenekli tasarımcı @bilundesign ‘ın eserleri…

@burak_ynl: Sana abla mı desem, bacı mı desem, Gülhan mı desem, teyze mi desem yoksa nasıl hitap etsem bilemiyorum..
Gülhan: Sen boşluk bırak ben doldururum o anki moda göre

@nmaktmr: Nereden esti gezgin olmak?
Gülhan: Aslında dur ben artık gezeyim diye olmadı tabii, tamamen önerdiğim bir iş projesiydi ve kanal tarafından kabul edildi..

@ozanmd: Bu kadar gezerken Türk pasaportlu olmak, vize almak sorun olmuyor mu?
Gülhan: Aynı zamanda Bulgar pasaportum olduğu için Schengen Vizeleri almıyorum…

@ggozde_: Sevdiğin Lana Del Rey şarkıları hangileri Gülhan Abla? Değişik bir soru gelsin benden
Gülhan: Her ne kadar sözleri çok karamsar olsa da en sevdiğim şarkısı sizinle paylaşmış olduğum Born to Die…
@ggozde_: Seyahat Kulübüne çok sevindim bu arada ama umarım bana uyan bir seyahatini yakalarım. Beyrut’da iyi eğlenceler.
Gülhan: Okul tatili için şimdiden birikim derim ben o zaman Sağa sola çar çur etmiyoruz kültürel yatırım olarak seyahatlere harcıyoruz!

@cinglesS: Program ve gittiğiniz yerlerin dışında programda çalan şarkılar da çok güzel. Yayın sonunda sountrackleri de yazmanız nasıl olur?
Gülhan: Tek tek yazmak zor olacaktır ama özellikle merak edip sorduklarınızı söylüyorum zaten…
@cinglesS: Teşekkürler. O zaman beğendiğim şarkıların ardından sizi sürekli rahatsız edeceğim gibi gözüküyor.
Gülhan: Estağfurullah…Şarkı paylaşmayı severim, seve seve de yazarım.
@cinglesS: Kesinlikle çok kaliteli ve eğlenceli bir program hazırlıyorsunuz. Enerjiniz ekran karşısında bize kadar geliyor.
Gülhan: Güzellik bakan gözdedir… Siz görebiliyorsunuz diye ben verebiliyorum o enerjiyi arkadaşlar…
@cinglesS: Çok da mütevazısın. Bence bu kadar sevilmen de bundan geliyor.

@nihand: Hazır buradayken annemin sorusunu aktarayım: Neden Beyrut? Benim açıklamalarımdan tatmin olmadı sanırım
Gülhan: Çünkü Beyrut benim için gizemli, görmek istediğim bir şehir… Tarihiyle, yaşadıklarıyla, şimdiki haliyle merak ediyorum…

@ReaderAuidence: Beyrut ilk ve son olmayacak değil mi? Beyrut’a gelemeyeceğim ama diğer şehirlere gitmek isterim.
Gülhan: İlk ve son değil, sadece bir başlangıç! Oooovvv slogan gibi oldu bu da

@biochemistci: İyi oldu bu tweet saati. Her cumartesi bu saatlerde yapsak ya bunu. Okul açıldı mı tweet bitecek zaten.
Gülhan: ) Aslında olabilir tabii, buralarda olduğum zamanlar elimden geldiğince yaparım…

@selensilver: Gittiğin yerlerden daha sık Tweet ve fotoğraf atsan çok memnun oluruz benceee Olmaz mı?
Gülhan: Yapmaya çalışıyorum ama gün içinde öyle bir zamanım olmuyor, ancak akşam otele gelince girebiliyorum nete…

@bugraalional: Twitter ortamını hiç samimi bulmuyorum. Siz de bu görüşe katılıyor musunuz?
Gülhan: Doğru ve yerinde kullanıldığında faydalı ama yersiz kullanan çok kişi var… Amacı ne olduğu belli olmayan tweetler atanlar…
@bugraalional: Bazı insanlar sadece reklam olsun diye ve çok yerinde olmayan, çoğu sözün gereksiz olduğu tweetler atıyorlar. Eski zamanı özleyenlerdenim.
Gülhan: Benim de nostaljiye çok düşkün bir yapım vardır Yengeç burcu olmam gereği…

@ozencciner: Sayende yine güzel başladık hafta sonuna teşekkürler. Şu kamera arkası görüntüleri bize izletmeyi düşünmüyor musun? Eminim çok ilgi görür.
Gülhan: Genelde kamera arkası sayılabilecek her çekimi koyuyorum ben zaten programa…

@cakmaispanyol: Programı geç keşfettim. İspanya ve Latin Amerika’ya gittiniz mi? İsmimden anlayacağınız gibi büyük bir ilgim var da.
Gülhan: Si

@mesutesat: Kameramanın Trabzonsporluymus ona sevgilerimi iletirseniz sevinirim.
Gülhan: Hahah hem de koyu İletirim! Gezideyken maç varsa her akşam bana netten “bir sonuçlara baksana Gülhan ya” diyor.
@mesutesat: Seni de aramızda görmek isteriz Bir programını da Avni Aker’de maç esnasında yapmanı tavsiye ederim. Acayip program olur
Gülhan: Korkarım Akın kendini kaptırıp çekim yapmayacağı için hiç verimli geçmez

@denizaltintas0: Gülhan bizi diskoya götür!
Gülhan: Hahah Zamanın Ruhu:Zeitgeist’ın içindeki gezi bölümümün adıydı o benim
@denizaltintas0: Ahaha. Bu arada Bulgaristan göçmeniydin değil mi?
Gülhan: Da

@cmocnok: Çekimlere hep 2 kişi mi gidiyorsunuz? Birine daha ihtiyacınız olsun ne olur. Kameranın kabloları filan varsa toplarım ben arkadan.
Gülhan: Aslına bakarsanız en az 5 kişiye ihtiyaç var ama gel gör ki “para, para, para” işte lanet olsun!
Gülhan: Ekstradan tek kişinin bile maliyeti fazla oluyor o nedenle iki kişi gidiyoruz zaten…

@freelast_: Katıldığın yayınlarda niye programındaki gibi rengarenk giyinmiyorsun? Sadece programına özel mi? Ben seni rüküş seviyorum..
Gülhan: Hahahah teşekkürler Programımın bir tarzı var, katıldığım programların da bir tarzı.. Ona göre değişiyor

@sehnaznaz: Sizin reklamları kapama tekniğinize bayılıyorum
Gülhan: Cnbc-e’den önce Gülhan Şen vardı! Hıh! Onların çiçeğinden çok önce yaptım ben düğmeler, çiçekler v.s.

@stjernerlysere: İlk yurtdışı seyahatini hangi ülkeye yapmıştın?
Gülhan: Türkiye’ye… Bulgaristan’dan Türkiye’ye gelmiştim 11 yaşımda…

@umut_esteban: Gülhan hanım esprileriniz, gülüşünüz, pozitifliğiniz, rengarenk kişiliğinizle sizinle dünyayı gezmek çok güzel.
Gülhan: Artık reel anlamda da “benimle” gezebilirsiniz!  www.galaksiseyahatkulubu.com ‘u inceleyiniz görmediyseniz…

@Gokhan_YeNGiL: Beyrut’dan sonra hangi şehre bizi götürmeyi planlıyorsun?
Gülhan: Bunu daha çok sizlerle beraber planlamayı düşünüyoruz… İleriki günlerde seçenekleri alırım…

@dserhan: O değil de tanıtımda yaptığın Metin-Ali-Feyyaz benzetmesiyle benim aklımı aldın.. Başka da bişi demiyorum!
Gülhan: Akılda kalıcı olması için o tür benzetmeler ve espriler yapıyorum, maksat bilginin akıldan uçup gitmesini önlemek
@dserhan: Wowwww Freud yönünü de öğrenmiş olduk böylece.. Nice Metin-Ali-Feyyaz’lara o halde..
Gülhan: Herhalde dostum ne sandın sen bizi! Herşey bilinçaltı için, her şey! Mikrofon oyuncakları bile!

@kralparcasi: Dizi teklifi gelse kabul eder misiniz? Biz çok isteriz.
Gülhan: Dizi çok zaman aldığı için ancak birkaç bölümlük eğlencesine birşeyse evet diyebilirim projeye göre…

@MansonLoverz: Programın 45 dakikada bitiyor, şikayetçiyim…
Gülhan: Ama ya onun hazırlanması aşaması efendim? Oh şikayet etmek kolay, montaja da bekleriz o zaman
@MansonLoverz: Gelirim bak, ham görüntülerle doyasıya oyalanırım ne güzel. Her bölümün Pazar günü tekrarlarını da izliyorum artık ne yapayım.

Gülhan: Sohbet süremizi biraz uzattım dikkat ettiyseniz çünkü altın kalpliyim de falan filan Ama yavaş yavaş son sorular gelsin…
@Yusuffblc: Bir sonraki konuşma faslı ne zaman?
Gülhan: Belki Cumartesileri gelenekselleştiririz, ne dersiniz?
@ggozde_:Çok iyi olur. Benim çok istediğim bir şeydi. Programdan sonra Gülhan Abla keşke Twitter’da olsa diyordum. Teşekkürler.

Gülhan’dan DM: Arkadaşlar günlük tweet atma limitim dolmuş Sohbetimiz için teşekkürler, hoşçakalın diyemeden gitmek zorunda kaldım! Teşekkürler!

MAVİ KELEBEK ETKİSİ”!

Sevgili Dostlarım,

Bugün nette belki haberlerine denk geldiniz, belki de henüz haberiniz yok… Efendim benim Maldivler’in 2.bölümünde yaptığım bir “enteresanlık” bugün pek çok gazetenin internet sitesinde haber olarak yer aldı ve en çok izlenen görüntülerin arasına girdi… Hemen anlatıyorum tüm olayı ve de perde arkasını!

Maldivler-2’yi izleyenler gördü ki benim okyanus kenarına yüzmek için gittiğim yerdeki anonsumun üzerinde kocaman mavi bir kelebek figürü vardı… Sürekli izleyicilerim muhtemelen pek şaşırmamıştır buna, zira birincisi benim bikiniyle ekrana çıkmak istemeyeceğimi tahmin etmeleri zor değil, ikincisi pek çok şaşırtıcı anlatımıma, tutumuma ve tarzıma önceden alışkınlar, üçüncüsü de programın montajını benim yaptığımı biliyorlar… Ama öyle görünüyor ki birçok izleyici de programı izlerken kelebeği görünce “bu da neyin nesi?” diye düşünüp “kanalın bana sansür uyguladığını” düşünmüş…Bu nedenle de epey tartışılmış bu görüntü sosyal medyada.. Ve işte olayın perde arkası!

Öncelikle kimse bana sansür uygulamadı! Kanalımız bu tarz konularda gerçekten yayıncıyı kişisel tercihleriyle baş başa bırakır, karışmaz… Kendi kendime de otosansür uyguladığım filan yok… Çünkü bu henüz çekim aşamasında yapmayı planladığım ve daha sonrasında montajda bizzat kendi uyguladığım bir fikir zaten!

Amacına gelince…Amacım bir televizyoncu olarak sıradan olabilecek bir anonsu eğlenceli, sıradışı ve akılda kalıcı bir hale getirmekti! Aynen şu anda olduğu gibi yani Bu anonsu t-shirtle çeksem üzerinde durulacak bir durumu olmayacaktı;öte yandan bu devirde bikinili anons çekmenin de bir esprisi olduğunu düşünmüyorum açıkçası, artık sosyal medyada birçok yerli ve yabancı ünlünün neredeyse çırılçıplak fotoğrafları varken benim altımda etek, üstümde bikinili görüntümü ekranda kim ne yapsın, değil mi?… İnternette altına yazacakları cinsel fantezi içerikli, beni rencide edici yorumlardan başka ne işe yarayacaktı ki!? Bu nedenle her ikisinin de dışında bir formül düşünerek ekranda yayınlanan şekilde yapmayı düşündüm ben anonsu! Bikiniyle çekeyim, sonra üzerini kapatırım dedim ve montajda öyle yaptım. Üstelik bunun sonucunda alacağım yorumlarla izleyici profilimin genel eğilimini öğrenmek de cabası olur dedim! Zaten anonsun kendisinde de “bikini giydim diye benden çarpıcı pozlar beklemeyin, devamı gelmeyecek” dedim…

Bir nevi kendi çapımda Andy Kaufmancılık oynadım işte diyelim… Onun da televizyon dilinin izleyici üzerindeki etkisini kullanarak yaptığı oldukça sıradışı ve enteresan denemeleri vardır. Size daha önceden de programlarımda yaptığım “farklılık yaratmaya çalışma” denemerimi Öhö öhö! ) yazacağım bir ara

İnternette okuduğum yorumlardan ve aldığım maillerden gördüm ki denemem aslında epey etkili oldu ve anonsum farklı tepkiler aldı:

* Benim izleyici profilimin çoğunluğu anonsu bu şekilde yapmamı beğenmiş,bikiniyle görüntü vermediğim için beni takdir etmiş;

* Bazı izleyicilerimse bikiniyle çıkmayarak yobaz zihniyete ve sansüre destek verdiğimi düşündüklerini belirtmiş; * Üçüncü bir grup yukarıda bahsettiğim olayı zerrece anlamamış, bu perhiz bu ne lahana turşusu demiş;

* Dördüncü grup acaba kendini beğenmedi de mi kapattı diye olaya değişik bir açıdan bakmış

* Beşinci bir grup da iyi bir fikir, eğlenceli ve değişik olmuş Gülhanım böyle devam et demiş…

Bu “kelebekli anonsun” belli bir ideolojik görüşe yakın veya uzak olmakla alakası asla yok arkadaşlar. Benim sitemde bikini üstüyle fotoğraflarım da var… Ne “ niye bikinili çıkmadın” diye eleştirilecek ne de “aferin iyi yaptın bikinili görüntü vermeyerek” denilecek bir durumu var anonsun yani. Sonuçta benim elimde değil mi, bikiniyle çekmezdim bir, hadi çektim ve beğenmedim diyelim, programa koymazdım, anlattıklarımı seslendirmeyle verirdim iki… Bu sadece ve sadece bir televizyon programına renk katmak adına yapılan bir “ilginçlik” işte…Tıpkı mikrofon süslerim, oyuncaklarım gibi…

Sevgilerimle…

NOT: Sevgili Okan Bayülgen bu görüntüleri yarın akşam (Cuma) “Medya Arkası“na koyacakmış E pek normal tabii, uygundur!… Ne derse desin, ne kadar uğraşırsa uğraşsın –ki muhakkak takılacaktır, laf sokacaktır şimdi bana– ben onun beni sevdiğini biliyorum!

SAN FRANCİSCO TEMPO TRAVEL’DA…

En güzel Amerikan şehirlerinden biri olan San Francisco’yu Tempo Travel dergisinin kış sayısı için yazmıştım… Söz uçar yazı kalır, okumak isteyenler, arşivinde saklamak isteyenler Nisan’a kadar bayilerde bulabilir…

AND THE WINNER IS!
Çekilişimizin talihlisi uzuuuun ve meşakkatli bir çalışma sonucunda belli oldu arkadaşlar! Öğrenmek için lütfen yine fotoğrafa tıklayın!

100. BÖLÜM!!!

Sevgili Dostlarım!!!
Bugün sizinle beraber Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin 100. Bölümünü kutluyoruz ve Portekiz’in başkenti Lizbon’dayız!!!
Bu özel bölüme özel sürprizimi görmek için lütfen aşağıdaki fotoğrafıma tıklayın! Sevgiler!

KISA KISA ŞUNDAN BUNDAN…

Size çok yakın geçmiş ve çok yakın gelecekteki durumumu bir iki cümleyle özetlemek isterim hızlı hızlı! Şimdiiiii…

*En son “Hakan Bey” programına katılacağımı yazmıştım, izleyenler izlemiştir zaten, çok eğlenceli bir geceydi benim için, umarım sizin için de öyle olmuştur… İzlemeyenler içinse programdan geriye kalan yukarıdaki kareyi paylaşıyorum: İşte bu da bizim “Doğuş Çiçek Açmış Haz Mı Gelecek?” fotoğrafımız

*Şu an Hint Okyanusu’nda bir yerlerdeyim, o kadarını söyleyeceğim… Gerçi bilen biliyor ama ben ismini telaffuz etmeye bile korkuyorum artık! O kadar çok meraklısı varmış ki bütün nazarları toplayıp geldik sanırım! Kameraman arkadaşım gelir gelmez feci hasta oldu çocuk! Benim de baş ağrılarım tuttu! Olmaz ki ama ya!… Tamam iyi niyetle “ah ben de orada olsam” demek başkaaaa kötü niyetle “haset” çekmek başka! Yapmayın etmeyin gözünüzü seveyim, tatil değil ki iş bu iş!!!…

* 26 Kasım Cumartesi ve 27 Kasım Pazar 11:00’de Kore fanlarının yoğun isteği ve benim seyahatte bulunmam münasebetiyle “Seul” bölümlerinin bir derlemesi ekrana gelecek… Bunu da kaçırmayın o zaman, bir daha ancak yaz tatilinde tekrarı olur çünkü…

*Siz istediniz ben de kırmadım!… Twitter’a üye oldum, siteye de butonunu ekledim… Kanalımızın “Gülhan’ın Galaksi Rehberi” için açtığı Facebook sayfasını da aynı şekilde ekledim… Bunu, duyurularımı size daha hızlı ulaştırmak adına yaptım… Çünkü Facebook ve Twitter’ın manalı manasız kullanımına ne çok kızdığımı az çok biliyor sıkı takipçilerim… İnsanların özel hayatlarını ve bilgilerini ifşa etmeleri mi desem; boş zamanlarını boş şeyler yazarak ve yaparak (üstelik bununla da gurur duyarak) geçirmeleri mi desem; televizyonların, gazetelerin bas bas bağırarak dünyanın en güçlü ticari kuruluşları arasında yer alan bu şirketlerin apaçık reklamını yapmaları mı desem ne desem… Hepsi beni çok rahatsız ediyor! Öte yandan elbette ki sosyal medyanın yerinde kullanımının da yararı var, bunun farkındayım.. Buna en son Van depremindeki örneklerle de şahit olduk… Dolayısıyla her zaman yerinde ve gerekli vesilelerle kullanmamızı umarak, karşılıklı iletişimimize bir halka daha eklediğimi belirtirim…

*7 Aralık’da Türkiye Gezginler Kulübü’nün Aralık Toplantısı’na katılmak üzere davet aldım, seve seve kabul ettim! Benin’i anlatacağım ve programdan görüntülerle pekiştireceğimiz bu söyleşiye dilerseniz sizler de ücretsiz katılabilirsiniz sevgili dostlar! Hem görüşmemiz için de vesile isteyenlere fırsat olmuş olur!

HAKAN BEY’E GİDİYORUM DÖNÜCEM!

Sevgili Dostlar, bu Cumartesi (19 Kasım) saat 23:00’de sevgili Hakan Yılmaz’ın Atv’de yayınlanan talk show programı Hakan Bey’e katılacağım!
Sonradan gelebilecek “niye haber vermedin Gülhan”, “zaten hep böyle yapıyorsun”, “insan bize duyurmaz mı”, “bize bu yapılır mı beee!” gibi sitem cümlelerinin önüne geçmek üzere size bunu şu an bildirmeyi kendime görev bilirim!

Demek kiiiii bu Cumartesi sabah 11:00’de Tv8’de, akşam 11:00’de Atv’deyim… Sonra da sizin eve oturmaya geleceğim!

DİSCO KRALI
Konuk olarak katılacağım programların hepsini size bildirme şansım olamıyor çünkü bazıları biraz apar topar oluyor ama mesela yine Cumartesi günü saat 23:00’deki Disko Kralı’na katılacağımı şimdiden biliyorum o yüzden yazabiliyorum size de… Cumartesi sabah da akşam da 11’de Tv8’deyim yani! Okan Bayülgen’in sıkı bir Twitter takipçisi olduğunu biliyorsunuz o yüzden Twitter hesabı olanlar bana yayın esnasında oradan soru gönderebilirler… Olmayanlarsa telefon edebilirler tabii ki! O zaman Cumartesi sabah akşam görüşmek üzere diyorum!

gülhan şen galaksi rehberinin bilinmeyenlerini anlattı | izlesene.com

GERİ SAYIM BAŞLADI!!!

Merhabalar Canım Site Sakinlerim!!!
Hoş beşten önce derhal açıklama kısmına geçiyorum ki durumum tez elden anlaşıla!
Afrika sıcağında grip olup geldim ben!!! He evet bildiğiniz grip!
“Sana da ancak böyle bir saçmalık yakışırdı tabii Gülhancığım” dediğinizi duyar gibiyim ama durunnnnn herşeyi açıklayabilirimmmm!
Valla Benin’e gideceğimi yazmıştım ya size, gittim işte ve ennnnfesss çekimler yaptığımızı şimdiden söyleyebilirim! Öyle böyle değil, ben bile izlemek için heyecanlanıyorum programı! Ama gelin görün ki çalışma koşulları biraz çetindi tabii coğrafya itibariyle ve dönüşte bitkin mi düştüm, bağışıklığım mı çöktü, hava değişimi mi çarptı ne oldu anlamadım geldim geleli dört gündür kesintisiz uyuma, uyumaktan kafamın sersem gibi olması; sürekli hapşırma, hapşırmaktan gözlerimin kaşınması; burun silme, burun silmekten burun kenarlarımın kabuk bağlaması; öksürme ve öksürmekten boğazımın acıması; boğuk ve hırıltılı korkunç bir sese sahip olma ve o sesle konuşmaktan da kendimden soğuma dertleriyle uğraşmaktayım!

Ama buna da şükür diyorum çünkü beni asıl endişelendiren Allah korusun sıtma olmaktı… Şu an sanıyorum ki çok şükür öyle bir tehlike yok çünkü yüksek ateş ve titreme eşlik etmedi yukarıdaki belirtilere… Sürekli sinek spreyi sıkmama rağmen gelmeden önceki gün bir anlık dalgınlığımdan istifade eden cevval bir sivrisinek ısırmış çünkü bacağımı ben daha sabah spreyi sıkmadan önce! Kırmızılığı fark ettiğimde bir an panikledim açıkçası! Yine de yüzde yüz emin olmak için, içimin rahat etmesi için şu grip olayım geçer geçmez gidip kan testi de yaptıracağım…
Bu detaylı açıklamamın ardından yeni bölümün 8 Ekim’de yayınlanamama nedenini anladığınızı sanıyorum… Bu durumda siftahı 15 Ekim Cumartesi 11:00’de yapıyoruz dostlarım!

Biraz da Benin’i anlatayım… Çoook duygusal, enteresan, spritüel ve sıradışı bir seyahatti benim için! Afrika’da köle ticaretinin önde gelen limanlarından biriymiş eskiden Benin, o topraklarda gezerken insanın insana yaptığı vahşetin izlerini gördüm, acısını kalbimde hissettim… Bir şapka, bir ayna karşılığında satılan kölelerin tüm ümitlerini yitirerek anavatanlarından koparıldıkları son limanda dolaştım… Ülkeyi nerdeyse tümüyle kuzeyden güneye arşınladım ve çeşitli kabilelerin inanışlarını, geleneksel danslarını, günlük hayatlarını görme, tanıma, sizinle paylaşma fırsatı buldum… Yeri geldi bir Piton Tapınağı’nda, üzerimde kutsal kabul edilen piton yılanlarıyla çıktım karşınıza, yeri geldi bir Vodoo ayinini anlattım… Hepsini izlerken oldukça şaşıracağınıza eminim…
Görüşmek üzere!

Uzun bir aradan sonra sitede yeniden karşınızdayım!!! Açıkçası bu yaz biraz tempolu geçti benim için, birçok işle birden uğraştım; yeri ve zamanları geldikçe hepsini duyuracağım size de tabii ki… Öncelikle gelelim programa… Gülhan’ın Galaksi Rehberi beşinci sezonuna giriyor bu yıl! (Maşallah! ) Bunda siz sevenlerinin payı çok büyük elbette… Bu sene de hep beraber gezmeye devam ediyoruz ve bu sene de Ekim’den itibaren Tv8’deyiz! Yalnız yayın günü ve saatinde radikal bir değişiklik olacak ve Cumartesi sabahları yayınlanacak program! (Malum bu sene Tv8 geceleri Okan’a emanet! Ona da hoşgeldin der ve bol şans dilerim buradan da… )

İlk yayın 8 Ekim Cumartesi saat 11:00!!! Gecenin bir köründe ertesi sabah okula, işe gitme stresiyle seyretmek yerine hafta sonu geç kalkıp kahvaltıdan sonra izlemek daha çok hoşunuza gidebilir diye düşünüyorum… Göreceğiz bakalım

Kısa bir süre önce Chicago’dan döndüm! Yukarıda gördüğünüz bu ilginç fotoğrafları Willis Tower’da çektirdim…412 metre yüksekte, aşağı bakınca içinizin çekildiği bir yerde!.. Ve şehri gerçekten çok beğendim! Gökdelenleri o kadar güzel ve ihtişamlı ki sanki bir bilim kurgu filminin setiymiş gibi adeta… Eee ne de olsa Batman’in Gotham City’si Chicago!

Kaçırmayın kesinlikle çok keyif alacaksınız… Hemen kısa bir süre sonra da Benin’e gidiyorum, Batı Afrika’da bir ülke Benin, çok ilginç bir seyahat olacağı kesin… Bu sezon gerçekleştirmeyi planladığım yeniliklerden biri, seyahatlerimize bize katılmak isteyen seyircilerimizle beraber gitmek! Bunun planları ve çalışmaları tamamlanınca sitemizden katılmak isteyenler için duyuruları yapacağım… Çok heyecan verici olacak

YILIN EN İYİ GEZİ PROGRAMINI İZLİYORSUNUZ!

Sevgili Dostlarım,
Dün gece bir ödül aldım ve bunun mutluluğunu sizinle paylaşmak istiyorum.
Türkiye’nin en köklü eğitim kurumlarından biri olan Pertevniyal Lisesi’nin, 15 yıldır geleneksel olarak düzenlediği “Yılın En İyileri Ödül Töreni”nde bana da “2010’un En İyi Gezi Programı” ödülü verildi.
Ödülün benim için en büyük güzelliği öğrencilerin oylarıyla seçilmiş olması! Çünkü öncelikle bu tür ödüllerde işin içinde başka hesaplar, kurum veya kişi kollamaları, çeşitli bağlantılar ve saire olmaz, öğrenciler beğenmiştir ve oy çoğunluğu yakalanmıştır… Samimi ve gerçek bir ödüldür yani!
İkincisi de lise öğrencisi arkadaşların beni ödüllendirmesi programımın 7’den 70’e her yaştan izleyiciye ulaştığını gösteriyor ki bu da ayrı bir mutluluk benim için…
Törende Volkan Konak, Feridun Düzağaç, Ayça Bingöl gibi kendi kategorilerinin çok başarılı isimleri de vardı.
Sizlerin gönlünde zaten hep güzel ödüller aldığımı biliyorum, bu ödülümü de ben size sunuyorum. Yılın En İyi Gezi Programı’nı izlediğiniz için bir kez daha teşekkürler!

BU AKŞAM HAYRETTİN’DEYİM!

Sevgili Dostlar bu akşam (16 Nisan Cumartesi) Star Tv’de yayınlanan Hayrettin programına konuk olacağım… Program 00:45’de başlıyor…
Hayrettin’le beraber önce küçük bir kamera şakası çektik Eminönü’nde ve vatandaşlarımız turistlere nasıl davranıyor, ne kadar yardımcı oluyorun cevabını aradık, çok eğlenceli bir sonuç çıktı ortaya, onu programda izleyebilirsiniz…
Ardından da stüdyoya konuk oldum ve beraber hem skeçleri ve programda yayınlanan görüntüleri yorumladık, hem de sohbet ettik…Benim için keyifliydi, izlerken siz de eğlenirsiniz umarım… Hayrettin’de görüşmek üzere!

LANGKAWİ-TEMPO TRAVEL’DA…
Daha önce Tempo Travel Dergisi için Yalta ve Brugge’ü yazmıştım, derginin şu an kitapçılarda bulabileceğiniz Kış 2010 sayısındaysa Malezya’nın cennet parçası Langkawi’yi anlattım… Bölümü izlememiş olanlara rehber bir yazı olabileceği gibi, izleyenlerin de belki arşiv yapmak isteyeceğini düşünerek haber vereyim dedim! Sezonluk bir dergi olduğu için Mart’a kadar her yerde kolayca bulabilirsiniz

YENİ YAYIN GÜNÜ VE SAATİMİZ!
Arkadaşlar Müjde!!! Kanalımızın genel yayın akışında yapılan düzenlemeler sonucu nihayet Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin de yayın günü ve saati değişti! Bu sezonun başından beri “Öyle Bir Geçer Zaman Ki” izlemek isteyen diğer aile fertlerinizle aranızda esen soğuk rüzgarlar sona eriyor! Çünkü program artık Çarşamba akşamları saat 21:45’de ekrana gelecek! (Sitedeki anket sonucumuzla birebir örtüşen bir gün değil belki ama en azından Salı‘dan daha iyidir derim, öyle değil mi?)
Gün değişikliğinden kaynaklanan bir iki haftalık yeni güne ve saate alışma sürecini de göz önüne alarak daha önce pek çok kişinin kaçırdığını söylediği Tayland Chiang Mai bölümlerini yeniden izliyoruz yarın (5 Ocak) ve önümüzdeki Çarşamba (12 Ocak)…
Artık GGR günü ÇARŞAMBA! Yazın bir kenara!

MUTLU YILLAR!

Sevgili Dostlarım,
Benden sürekli istediğiniz ve aslında benim de çok istediğim ancak zaman münasebetiyle bir türlü fırsat bulamadığım bir hoşluğu, güzelliği yılın son gününde yaşama şansımız oluyor! Yarın yani 31 Aralık Cuma 12:00 ile 13:00 saatleri arasında karşılıklı sohbet ediyoruz! Evet evet bildiğiniz chat gibi işte

Twitter’daki Tv8 haber portalının sayfası üzerinden bana sorularınızı iletebilirsiniz, ben de hemen o an yanıtlayacağım… Bana verilen adres şudur: www.twitter.com/farklihaber8
(Twitter’dan filan anlamadığım ve kullanmadığım için aynen yazıyorum söyleneni
Kaçıranlar daha sonra aslında bir bakıma sizin yapacağınız bu röportajı www.farklihaber8.com sitesinden okuyabilir…

Biraz geç haber verdim farkındayım ama bana da geç geldi bu organizasyonun haberi! Olsun, yine konuşuruz yeni yılda artık ama siz yarın yine de öğle arasında sorularınızı bana ulaştırmayı unutmayın… Merakla bekliyorum!

GGR, PEK YAKINDAAAAAAA KARŞINIZDAAAAA!!!

Önceden bilseydim önceden söylerdim Benim bildiğimi sizden neden gizleyeyim benim sabırsız, benim canım, benim bana söylenmek için fırsat kollayan arkadaşlarım!
Daha önce belirttiğim gibi kanalımız bu yıl yeni bir yere taşınıyor ve bu pek de kolay bir süreç değil elbette… Bu nedenledir ki yeni sezona başlamamız biraz zaman aldı, alıyor diyelim hatta… (Henüz yeni sezon yayınları başlamadı Tv8’in çünkü…)

Amma ve lakin başlığın açık seçik ifade ettiği gibi “pek yakında” yeni bölümlerimle karşınızda olacağım! Geçen gün gittim kanalımızın yeni stüdyolarını, yeni binasını gördüm, her yer son teknolojiyle donatılmış ve çok modern olmuş! Bu muhakkak yayına da enfes bir şekilde yansıyacaktır… Hepimiz heyecanlıyız…Ve işin güzel yanı da çok çok az bir çalışma süresi kalmış… Bu da demek oluyor ki bizim buluşmamıza da sayılı günler kaldı!

Günüm, saatim, ilk bölümümün yayın tarihi belli olur olmaz size hemen (kelimenin gerçek manasıyla “hemen”) oturup yazacağım bunu! Emin olun ki ben de sizin kadar sabırsızım…

İlk bölümümüzde ben yazın çektiğimiz güzel, eğlenceli ve renkli bir yer olsun istedim… O yüzden sizi Adriyatik kıyılarında bir gezintiye çıkaracağım ve Yunanistan’ın Korfu Adası’na götüreceğim! Oraya giderken gemiyle geçtiğimiz Korint Kanalı’nı da tanıtarak üstelik…

E hadi madem heyecan dorukta, madem çok sevindiniz, odanın içinde koşturmak, zıplamak için yazının bitmesini bekliyorsunuz (Öhöm öhöm E azıcık sevinmişsinizdir herhalde canım, öyle değil mi? Ağlarım bak!!!) size bir güzellik daha yapayım ve aslında yayına sakladığım bir sürprizi de bozuvereyim!

Sonrası için söz veremiyorum ama ilk bölümümüz tıpkı sizin istediğiniz gibi daha UZUN! 30 değil tam 45 dakika!

İşte böyle, şimdilik benim bildiklerim de bu kadar…Hepinize yaz boyu devam eden ilginiz, mailleriniz, yorumlarınız için tek tek teşekkür ediyorum ve sizin heyecanınız beni de heyecanlandırıyor, sizin beğeniniz bana güç katıyor diyorum…

GİTTİM,GÖRDÜM,GELDİM…

Ah ah biliyorum şimdi bir sürü sitem, bir sürü şikayet, bir sürü söylenmeyle okumaya başlıyorsunuz bu yazıyı ‘aman nihayet birşeyler yazmış hanımefendiciğimiz zahmet edip’ diye! Durun! Herşeyi açıklayabilirim! Hayır, sandığınız gibi değil!!!

Mayıs ayının başından beri evimin yüzünü daha yeni görüyorum arkadaşlar! Ne kadar güzel ve mutluluk verici bir duygu olduğunu anlatamam “evde olmanın”! Boşuna “home sweet home” (evim tatlı evim) tabiri yok ecnebilerde, biliyor adamlar… İnsanın evi gibisi yok gerçekten… Kendi yastığında uyumanın, istediğin kıyafetlerini giymenin, sevdiğin eşyalarınla çevrili olmanın; yüzünü, gülüşünü unutan dostlarınla buluşup kahve içmenin hatta halının üzerine yatıp kollarını yana açıp kapatarak boş boş tavana bakmanın basit çekiciliğini bile anlatsam anlar mısınız, yoksa benimle dalga mı geçeriniz bilemiyorum…

İki uzun (ve uzak) gezi arka arkaya geldi ve inanılmaz yoruldum… Ama çok çok güzel çekimler yaptık sizin için. Önce Mayıs başında kameraman arkadaşım Akın’la Tayland’a gittik. Tayland’ın kuzeyinde bulunan ve ülkenin kültür başkenti olarak tanımlanabilecek Chiang Mai’yi gezdik. Çok güzel bir yer. Tayland Ankara Büyükelçiliği’nin davetiyle gittiğimiz gezide bize Tayland kültürünü, yemeklerini, geleneklerini öğrettiler. Neler var mesela çekimlerimizde, çok görkemli Budist tapınakları var, suyun üzerine kurulan evlerin ve pazarların bulunduğu otantik bölgeler var, benim timsahlarla, yavru Bengal kaplanlarıyla haşır neşir pozlarım (!) var Not: Bu pozlar için program zamanını sabırsızlıkla bekleyiniz!

Sonra Bangkok’a geçtik… Muhakkak takip etmişsinizdir, birkaç aydır Bangkok’da şiddetli çatışmalar var. Ancak etrafı çevrilmiş ve şehrin geneline sıçraması engellenmiş bir bölgede cereyan eden bu olaylar çok şükür turistlere ve bizlere pek etki etmeden çekimlerimizi tamamlayıp geri dönebildik. Sadece belli bölgelere girememiş olduk. İnşallah kısa sürede bir çözüm sağlanır ve o güler yüzlü, huzurlu, nazik insanlar yeniden sükunete kavuşurlar; Bangkok’un turistik değerine de daha fazla zarar gelmez.

Bangkok’dan 9 saat uçup geldim mi İstanbul’a sabahın 6’sında? Geldim… Peki sonra ne oldu? Hemen o gün uyumadan bavulumdaki kıyafetleri, kasetleri, çekim için gerekli dökümanları değiştirerek hazırlandım. Öğle saatlerinde bir röportajım vardı ona katıldım, yarı uyur, yarı uyanık, sayıklayarak röportajı verdim! Sevgili Doruk Akyıldız güzel toparlamış 80 dakika boyunca konuştuklarımı… (Not: İlgilenenler için Level Dergisi, Haziran sayısı)
Yeni yolculuğumda bana eşlik edecek sevgili kameraman arkadaşım Eser’le buluşarak aynı gün saat 18:00 gibi Güney Kore’ye doğru havalanmak üzere havaalanındaydım!
Şimdi bana hak veriyorsunuz değil mi? Yani en azından affediyorsunuz değil mi siteye küçük bir haber bile bırakamamış olmamı?

Ve Güney Kore’den de bahsedeyim biraz. Başkent Seul’e gittik. Öncelikle huzurunuzda Kore Havayolları ve Seul Büyükşehir Belediyesi’ne çok teşekkür ediyorum bizi davet ettikleri için…Harika bir basın gezisi hazırlamışlar ama ondan öte dostluklarıyla bize çok daha fazlasını verdiler…

Seul uzakdoğunun mistisizmiyle, batının modern dünyasını güzel harmanlamış bir şehir. İnsanlar çok tatlı, herkes nazik, güleç yüzlü. Türkleri de inanılmaz seviyorlar Kore Savaşı’ndaki müttefikliğimiz dolayısıyla… Bizi tanıyan tanımayan herkes Türk olduğumuzu öğrendiğinde el üstünde tuttu. Savaş Müzesi’ni, sarayları, tapınakları gezdik, geleneksel Kore evlerini görebileceğimiz özel bir bölgeye gittik, curcunalı gece pazarlarını dolaştık, kendimizi alışverişe kaptırdık, Kore yemekleri yedik, Kore’ye özgü gelenekler öğrendik (çay seremonisi mesela)…

Kısacası burası da epey renkli geçti çekimlerimiz açısından! Bir de “Gençlik Kapısı” denilen bir kapının altından geçtim bir sarayın gizli bahçesinde… Kore bölümünü izlerken belli bir andan sonra beni daha genç, daha dinç görürseniz sebebi odur yani! “Gülhan Kore’ye gitmiş, orada artık estetik mi, bakım mı, reiki mi neyin yaptırdıysa gençleşmiş güzelleşmiş” gibi dedikodular istemiyorum gıyabımda!

Gelelim yayın zamanına… Haziran’da değil, kanalımız Haziran ayında taşınıyor, tüm programlar tatile giriyor mecburen, tekrarlar yayınlanacak… Belki Temmuz’da belki yeni sezonda karşınıza çıkacak tüm bu anlattıklarım. Ben haberdar olunca sizi de hemen haberdar edeceğimden şüpheniz olmasın! Bu arada bir önceki cümledeki detay da dikkatinizden kaçmamıştır tabii “belki yeni sezonda”…

Uzun zamandır maillerde, sitedeki yorumlarda “GGR bitiyor mu, sakın bitmesin, kanalı basarız, kedini kaçırırız, saçını çekeriz” gibi söylemlerinizi tebessümle okuyorum. Cevap vermedim çünkü netleşmesini bekledim… Şu an görünen o ki sitede yaptığım anketin açık ara sonucu olarak da, sizin genel talebiniz olarak da, kanalın kararının da bu yönde ağırlık kazanmasından da diyebilirim ki Gülhan’ın Galaksi Rehberi ile önümüzdeki sezon da sizinle olacağım!!! (Buraya evlerdeki sevinç ve çığlık nidalarını koymak isteyenlere parantez açıyorum! Teşşşşekkürlerrrr Türkiyeeeee! )

Sözlerime son verirkene okumazsan küserim mektubunu keserim diyorum! Ha bir de Haziran’da çıkacak Tempo Travel’ın yaz sayısı için Kırım Yalta’yı yazdım… Programı kaçırmış olanlar veya yazılı bir metin olarak Yalta izlenimlerimi saklamak isteyenler buyursunlar alsınlar efendim!

AND THE AWARD GOES TOOOO…

Güzel bir haber aldım! Söylemek ve söylememek, saklamak ve açıklamak arasında da kararsız kaldım bir süre… Ama bunu sizinle paylaşmayacağım da kiminle paylaşacağım sonuçta!
Öhöm öhöm! Açıklıyorum! Ödül almışız! İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’nin geleneksel olarak düzenlediği Yılın Başarılı İletişimcileri Ödüllerinde, “2009’un En Başarılı Gezi & Belgesel Programı” seçilmiş Gülhan’ın Galaksi Rehberi! Heyyyoooo, yuppiii, yabadabaduuu!

Yıllar önce aynı sıralarda okurken bize de anketler dağıtılırdı, herkes o yıl öne çıkan isimlere, programlara ve tabii ki kişisel beğenilerine göre seçimini yapar, sonra da merakla ödül törenine katılıp sevdiğimiz televizyon simalarını görmeye giderdik…
Şimdi üniversiteli arkadaşlar aynı güzelliği bana yaşatmışlar…Daha doğrusu yaşatacaklar… Ödül töreni 22 Mart’da… Ne kadar mutlu olduğumu, ne kadar onurlandığımı anlatamam…

Şimdi diyeceksiniz ki e madem öyle, böyle güzel bir haberi neden söylemek istemedin, neden saklamak istedin o zaman a Gülhan!?
Şimdi bana sık sık diyorlar ki “Oooh ne güzel iş seninki! Dünyayı gezdiğin yetmiyormuş gibi, bir de üstüne para veriyorlar bunun için!” E şimdi bir de “O da bir şey mi? Onun üstüne bir de ödül verdiler!” dersem olur mu!? Olmaz! Tatsızlık çıkar!

Gerçi bunu diyen insanlara hep şunu demek istemişimdir, “Ya bana “geziyorum” diye mi para veriyorlar ki? Gezdiğim yerleri “anlatıyorum” diye para veriyorlar”… Sonra gezdiğim yerlerin araştırmalarını yaptığım, metinlerini yazdığım, montajlarını yaptığım için… Hatta sponsor ve saire bularak gezdiğim yerleri “gezmeyi” sağlayabildiğim için… E sen de yap bunları, sana de versinler! Yoksa kanal manyak mı “Al Gülhan sana para, git gez toz, takıl kafana göre” desin!??

Neyse… Sizler bilgisizce yargılamayan; beni tanıyan, ne kadar emek sarf ettiğimi bilen ve beni seven insanlarsınız… “Sen gezerken ben de adeta seninle gezmiş gibi oluyorum” diyorsunuz, benim iyiliğimi, sağlığımı, başarımı istiyorsunuz… O yüzden bu güzel gelişmeyi sizinle paylaşmak da benim için bir mutluluk! Sonuçta sizler bu programı bu kadar sevmeseniz iki yıldır devam edemezdi…

Ödül hepimizin! İşini severek, sayarak yapan benim; bana güzel sözlerinizle enerji ve moral veren sizin; beni sadece iş arkadaşı gibi değil dost gibi seven ve öyle candan çalışan sevgili kameraman arkadaşlarımın; bana en baştan itibaren gerek meslek seçimimde gerek hayatla ilgili tüm kararlarımda güvenen ve destek veren ailemin ve tabii ki özgün, kaliteli işlerin arkasında durabilen kanalımın… Herkese çok teşekkür ederim! İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi öğrencilerine de çok teşekkür ederim! Sizler de çok yakında çok başarılı işlere imzalar atacaksınız, ödüller alacaksınız, yeter ki kendinize inanın, güvenin…

MANGA OLDUM BUGÜNE BUGÜN!

Programı severek izleyen animasyon sanatçısı ve ressam sevgili Mehmet Direk sağolsun bazı fotoğraflarımı alıp beni bir animasyon karakteri şekline dönüştürmüş, çok da şeker olmuş çizimleri…
Sordum, bunları sizinle paylaşabileceğimi söyledi, buradan da teşekkür ederim kendilerine

Sevgili Mehmet’in bir fotoğrafımdan yaptığı güzel bir çalışmayı daha paylaşmak isterim sizinle… Kendisi bir Superman fanı, bana da sağolsun varolsun bir Supergirl logosu uyarlamış!

YENİ YILINIZI KUTLARIM!

Sevgili Dostlarım,

Milyarlarca yıl varolmadığımız ve milyarlarca yıl da varolmayacağımız, en uzun ömürlümüzün bile naçizane sadece 80–90 yıl geçireceği dünyamızdaki bir kıymetli seneyi daha geride bıraktık… İşte bu nedenle aslında hüzünlüdür biraz senenin bitişi…

Ama her insanın “yeni olan”dan umudu da yüksektir hep… Sanki gerçek anlamda arkamızdan bir kapı kapatılıyormuş ve geçmişteki tatsızlıklar, mutsuzluklar, sıkıntılar oracıkta kalıveriyormuş gibi yeni yılın gelişine sarılırız her seferinde bir kurtarıcının eline tutunur gibi…

İşte yine zamanı geldi çattı ve yepyeni bir yıla giriyoruz… 2010! Vay be! 2010! Birzamanlar benim için sadece bilim-kurgu tarihiydi bu, şimdiyse “şimdiki zaman” oldu…

Kendim, ailem, sevdiklerim ve siz dostlarım için dileğim hepimizin 2010’un sonuna geldiğimizde “bu sene hiç bitmesin” diyecek kadar muhteşem anlar yaşamamız, canımızı acıtacak her dertten uzakta olmamızdır… Allah herkesin kalbinin güzelliğince, hak ettiğince versin dilediklerini.

E hadi yine elinden umutla tutalım yeni gelen yılın… Yine iyiyi güzeli umalım, iyiyi güzeli bulalım!

Hoşgeldin 2010! Bize sağlık, mutluluk, bol şans getir!

Gülhan ŞEN

MEDYA KRALI

Şimdi zaten televizyonda iş yapan biri olarak başka bir kanalda başka bir programa konuk olarak çıkacağım zaman bunu ferman halinde yayınlayıp yurdun dört bir köşesine duyurmanın manasız olduğunu düşünen bir insanım, insan(dım)… Ama baktım ki sonra kızıyorsunuz bana vay efendim Gülhan bilmem hangi programa çıkacaktın da bize niye haber vermedin de kaçırdık da tüh ne olacak şimdi halimiz filan diye… O yüzden bu kez söyleyeyim de eleştiri oklarını bertaraf edeyim dedim
Bu gece (27 Aralık Pazar) Okan Bayülgen’in Medya Kralı‘na konuk olacağım… Saat 23.00’de başlıyormuş ama ne zaman çıkarım bilemem… Ne konuşuruz onu da bilemem… Nasıl geçer onu da bilemem Malum Okan Bayülgen, herşey olabilir Ben söyledim işte gerisi size kalmış…
Ha aklıma geldi belki ararsanız konuşma tanışma fırsatımız da olur…Özellikle sık sık mail atan, siteyi sürekli takip eden izleyicilerimi tanımak isterim…
Keyifli Kalın!

Geçen hafta soğuk kış günlerimizi ısıtan görüntüleriyle Maldivler programımız çok beğenilmişti… Bu hafta turkuaz rengi sular, bembeyaz kumlar bizi tatil hayallerine daldırmaya devam ediyor…
Adamızdaki şaşalı otel odalarını da görmek istiyorsanız bu bölümü kaçırmayın! Öte yandan komşu ada Gadu’ya da gidiyoruz ve Maldivlilerin günlük yaşamına göz atıyoruz, emin olun şaşıracaksınız…

24 Aralık Cumartesi ve 25 Aralık Pazar 11:00’de Tv8’de!

100. BÖLÜM!!!

Sevgili Dostlarım!!!
Bugün sizinle beraber Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin 100. Bölümünü kutluyoruz ve Portekiz’in başkenti Lizbon’dayız!!!
Bu özel bölüme özel sürprizimi görmek için lütfen aşağıdaki fotoğrafıma tıklayın! Sevgiler!

BENİN’DE SON DURAĞIMIZ…

Merhabalar Dostlarım!
Benin’in 2.Bölümü yayınlandı bu hafta ve maillerinizden anladığım kadarıyla programın özellikle sonları sizi de epey duygulandırmış… Evet gerçekten benim için de oldukça yürek burkucuydu Benin’in tarihindeki kölelik ticaretine dair acı gerçekler…

Gezimiz sandığımdan biraz daha verimli çıktı bu arada ve iki bölümde toparlamayı düşündüğüm Benin’i üç bölümde tanıtmak icap etti. Aksi halde herşeyi üstünkörü anlatıp geçmek durumundaydım… Ve bunu da hiçbirimiz istemeyiz öyle değil miiiiiiiiiii!?

Haliyle son bölümümüze nelerin kaldığını hatırlatmam gerekir:
Benin’de resmi din olan Vudu’nun bir törenine katılacağız! Vudu’nun Hollywood filmlerinde gördüğümüz iğne batırılan bebeklerden, büyülerden öte bir inanç sistemi olduğunu öğreneceğiz…

Sonra benim henüz yayınlanmadan bile oldukça konuşulan pitonlu görüntülerimi izleyeceğiz… Pitonlarla sıcak dostluk ilişkilerimi yukarıdaki fotoğraftan da açık seçik görebilirsiniz!

Son olarak da bir gölün üzerine kurulmuş olan enteresan Ganvie Köyü‘ne gideceğiz…

19 Kasım Cumartesi 11:00’de Tv8’de…

ŞİKAGO-2 ve DİSKO KRALI…

Dostlarım, geçen Cumartesi beşinci sezonumuzun ilk bölümü olan Şikago yayınlandı ve yazdığınız yorumlardan anladığım kadarıyla çok keyif almışsınız, ne mutlu bana!
Bu hafta Şikago’nun devamı gelecek ekrana… (22 Ekim Cumartesi sabahı 11:00!) Nereleri gezeceğiz peki? Valla önce Şikago Nehri’nde bir gezintiye çıkacağız, ardından uzuuun ve şaşalı bir limuzin kiralayıp şehrin ilgi çeken dev heykeli Marilyn Monroe’yu görmeye gideceğiz…

“Şahane Mil” adındaki popüler alışveriş caddesine şöyle bir göz atıp, Hanckok Binası’ndaki dünyanın en güzel manzaralı tuvaletine gideceğiz! (Evet bana da ilk söylediklerinde yadırgamıştım ama gerçekten güzelmiş manzara! ) Eskiden Ginger denilen yeni adıyla Segway olan muhteşem kişisel ulaşım aracını test edeceğiz.. Ülkenin en ünlü doğa tarihi müzelerinden biri olan The Field’deki dünyaca meşhur dinozor T-Rex Sue’nun dev iskeletini inceleyip, Planetarium’da biraz uzayın gizemlerini keşfe çıkacağız… En sonundaysa soluğu bir Jazz Bar’da alacağız! Yani anlayacağınız epey tempolu bir bölüm bekliyor bizi!

MALTA’DAN SEVGİLERLE…

Üst üste fazlaca sağa sola koşuşturduğum bir dönem geçti ve bilgisayar başına geçip sizleri haberdar edemedim gelişmelerden…
Nerede kalmıştık? Hımmm en son özetler yazmıştım size evet… Safranbolu’ya gittim geldim, benim için çok keyifliydi, hem şehre bayıldım hem de orada tanıştığım sıcak insanların misafirperverliğine… Fotoğraf neden koymadın siteye diyenler için aşağıdaki fotoğrafı ekliyorum…

Ardından Malta’ya gittim… Sabahın erken saatlerinde montla hafiften titreyerek çıktığım İstanbul’dan 2 saat sonra Malta’ya vardım ve abartmıyorum herhalde 2 saat içinde filan kavurucu güneşin altında amele yanığı oldum! Biraz dengem şaşsa ve uygun kıyafetler seçip seçmediğimi sorgulasam da (bilhassa çizmelerime baka durdum tabii orada!) Malta’yı gerçekten çok beğendim!

Bir kere bir ada olmasının getirdiği tüm yaz güzelliğini taşıyor deniziyle, güneşiyle… Onun dışındaysa ilginç ve bizimle de oldukça ilintili tarihiyle kültürel açıdan oldukça doyurucu bir seyahat sunuyor ziyaretçilerine… Yemekler Akdeniz yemekleri, eğlence deseniz eğlence de var, güvenli ve dolaşması rahat bir yer… İngilizce ikinci resmi dilleri olduğu için her yerde herkesle iletişim sağlamak da kolay, e daha ne olsun, gelen turistlerin cebine üç beş Euro harçlık da mı koysunlar yani!!

Önümüzdeki iki hafta arka arkaya 25 Mayıs Çarşamba — 1 Haziran Çarşamba Malta bölümleri yayınlanacak… Saatimiz 24:00 biliyorsunuz… Daha önce de yazdım ama tekrar edeyim: Bu konudaki şikayetlerinizi lütfen bana değil kanalın izleyici temsilcisine atın… (izleyicitemsilcisi@tv8.com.tr) Ama Çarşamba akşamı daha erken de olamıyor arkadaşlar çünkü karşısında diziler olduğu için bu kez de dizi izleyenler mail atıyor kaçırıyoruz diye…Aslında en doğru gün sitedeki anketin sonucunda olduğu gibi Cumartesi akşamı tabii…

Sonraaa…Haziran başında Suudi Arabistan’a gideceğim! Sürpriiizzz! Hiç aklınıza gelir miydi? Benim için de sürpriz oldu, Suudi Arabistan Kültür Ataşeliği’nden bir davet aldık ve açıkçası bana ilginç olur gibi geldi çünkü bu alışılmışın dışında bir gezi olacak, kutsal kentler Mekke ve Medine’ye değil turistik anlamda ziyaret edilebilecek Riyad ve Cidde’ye gideceğiz! Merak ettiklerinizi, öğrenmek istedikleriniz veya gittiyseniz önerilerinizi, tavsiyelerinizi bekliyorum!

Bu arada “Çam Sakızı” başlığındaki çekilişi unutmadım arkadaşlar, sadece herkesin görüp katılabilmesi için zaman tanıyorum… Belki Malta programlarının ardından şanslı kişiyi seçeriz çünküüüüü bakarsınız Malta’dan aldığım hediyelerin çekilişi başlar
Mutlu Kalın!

San Francisco Sokakları…

Sevgili Dostlarım Yeniden Selamlar!
Geçen hafta San Francisco’nun ilk bölümünü izledik, bu hafta da şehri gezmeye devam ediyoruz!
Nostaljik kablolu tramvayları, ana meydan Union’u, kıvrımlı mı kıvrımlı ilginç Lombard Sokağı’nı ve Sevgililer Günü’nde geleneksel olarak gerçekleştirilen yastık savaşını keyifle izlediğinizi umuyorum…

Bu kez de size meşhur kızıl Golden Gate Köprüsü’nü anlatacağım (ki kızıl da değilmiş aslında rengi programda öğreneceksiniz tüm gerçekleri! ), şehrin göze çarpan sembollerinden Transamerica Piramidi’ni tanıtacağım…

Sonra Çin Mahallesi’ne geçeceğiz, rengarenk dükkanları dolaşıp bizdeki gibi Çin mallarının hiç de “1 TL”ye satılmadığını görüp sukutuhayale uğrayacağız(m) Sahilde, hem San Francisco’luların hem de turistlerin gözde bölgelerinden biri olan Fisherman’s Wharf’a da uğrayıp geri kalanları da son bölüme bırakacağız…

30 Mart Çarşamba akşamını Perşembe’ye bağlayan gece 24:00’de (geç saatim yüzünden yaptığım tanıma bak!) Tv8’de…

If you’re going to San Francisco…

“If you’re going to San Francisco, be sure to wear some flowers in your hair…” diyor şarkı…Yani San Francsico’ya gidiyorsan saçına bir tutam çiçek iliştirmeyi ihmal etme…

Ben de bavulumu hazırladım, bilgilerimi çalıştım, gezi rotamı belirledim, e kafama da taktım çiçekli tokamı tamamen hazırım artık San Francisco’ya gitmeye!!! Allah sağ gidip salim gelmeyi nasip ederse (malum uzun yoldur, her seferinde tırsarım azıcık ben) Mart ayı için şahane San Francisco bölümleri hazırlamak istiyorum size!

Ben yokken iki hafta tekrar bölüm girecek (Bkz: GGR’cilerin yıllar içinde öğrendiği temel prensipler no-8: “Gülhan burada yoksa ekranda yeni bölüm de yoktur!”) Split-Kotor bölümüyle Dubrovnik’i kaçırmış olanlar 16 ve 23 Şubat Çarşamba günlerini takip etsinler…

Dönünce sizleri haberdar edeceğim, bu süre içinde dualarınız, sevginiz, enerjiniz bizimle olsun lütfen! Keyifli Kalın!

12 Şubat 2011

ASYA’NIN RUHU:SEUL

Nihayet aylardır merakla beklediğiniz Güney Kore, Seul bölümü bu akşam karşınızda arkadaşlar! Gerçekten çok eğlenceli bir bölüm oldu, bilhassa benim Kore usulü çay yapma ve sunma denemelerim var ki evlere şenlik!

Programımızın ilk bölümünde Seul’ün ana meydanı Gwanghwamun’u tanıtıyorum öncelikle size…Bu meydanda dev heykelleri bulunan Kore tarihindeki iki önemli figürü de tanıyoruz. Sonra eski geleneksel Kore evlerinin yer aldığı Bukchon Hanok bölgesine geçiyoruz…Buradaki evlere bayıldım ben… (“Boş Ev”-Bin Jip’i izlediniz mi bilmiyorum ama burası bana o filmdeki bazı sahneleri anımsattı…)

Son olarak da Seul’de önemli bir Budist tapınağı olan Jogyesa’yı ziyaret ediyoruz ve bize burada “dado” adı verilen Kore tarzında çay hazırlama ve sunma seremonisini öğretiyorlar… Ama inanın bizdeki kadar kolay değil bir çay hazırlamak ve sunmak (ki ben daha bizdekini bile doğru dürüst yapamazken!) Zarif zarif, ağır ağır, belli bir sıralama ve düzen içinde hazırlanması gerekiyor çayın… Eğitmen hanımefendi göreceksiniz ki elini fincanlara uzatırken bile büyük bir dikkat ve zariflik içinde…Çünkü amaç onu hazırlarken aynı zamanda ruhunu da dinginleştirmek ve meditasyon yapmakmış meğer… Ama ben bunu öğrenene kadar eeeepey çile çekiyorum ve meditasyon yapacağım derken oldukça huzursuz oluyorum çay seremonisinde! )) Biz sonradan çekimleri izlerken bile benim halime güldük durduk )) Umarım siz de keyifle izlersiniz…

Gülhan’ın Galaksi Rehberi, Güney Kore: Seul bölümüyle, 26 Ocak Çarşamba, 21:45’de Tv8’de!

REN NEHRİ’NDE SON DURAK…

Evet nihayet Ren Nehri yolculuğumuzda çektiğimiz son bölüm de ekrana geliyor yarın… Gün değişikli olunca mecburen araya tekrar bölümler girdik ve son bölüm de kendinden öncekilerle biraz arayı açtı ama olsun; ben başına hatırlatma koydum zaten daha önce neler yaptık neler ettik diye…
Bu haftaki bölümde Köln’e doğru yola çıkıyoruz ve nehir kenarında şahane şatoları, evleri izleye izleye yolculuk ediyoruz. Nehre dair bilgileri ve efsaneleri anlatıyorum size… Sonra da akşam üzerine doğru Köln’e ulaşıyoruz. Tam bir şehir turu yapabildiğimizi söyleyemem tabii ama az çok önemli olan her noktaya değinmeye çalıştım…
Bu bölümdeki ilginç detaylardan biri de Köln denince aklımıza gelmesi gereken ilk şeylerden biri olan “kolonya”nın ilk üretildiği yer olan Farina Müze-Ev’ini ziyaretimiz…

19 Ocak Çarşamba, 21:45’de Tv8’de!

REN NEHRİ’NDE YOLCULUĞA DEVAM…

Geçen hafta ilk bölümü yayınlanan Ren Nehri seyahatinin devamını izliyoruz bu hafta… Nerede kalmıştık? Strazburg’da… Önce onu tamamlıyoruz, ardından gemimizi biraz daha detaylı tanıyoruz… Ve seyahatimize devam ederek Almanya’nın şirin kasabası Rüdesheim’a ardından da Köln’e ulaşıyoruz…
Bu seyahatimizde çekim süresi sıkıntısı nedeniyle kısa kısa tanıtabileceğim bu güzel yerleri, daha detaylı GGR bölümleriyle yeniden ekranlarınıza getirmeyi de canı gönülden diliyorum ayrıca.. Keyifli seyirler!

28 Aralık Salı, 21:15’de Tv8’de!

REN NEHRİ‘NDE SEYAHAT…

Ben geldimmm ve yeni bölümleri de hemen ayağımın tozuyla yayına vermek üzere hazırlıyorum arkadaşlar! Ren Nehri üzerinde nefis bir seyahate katıldık, İsviçre’nin Basel şehrinden gemiye bindik Almanya-Fransa arasındaki irili ufaklı kasabalara, şehirlere uğradık…Daha önce Tuna Nehri üzerinde yaptığım nehir gemisi ile seyahat bölümlerimizi çok beğenmiştiniz, umarım bunlar da hoşunuza gider! İlk önce Almanya’nın Breisach kasabasını, ardından da Fransa’nın Strazburg şehrini geziyoruz… Ve elbette ki gemimizi tanıyor, nehir gemilerinin özelliklerini öğreniyoruz… Salı akşamı görüşmek üzere!

Ren Nehri Seyahati, 21 Aralık Salı, 21:15’de Tv8’de…

DUBROVNİK’DEYİZ…

Arkadaşlar Zamanın Ruhu:Zeitgeist döneminde gidip tanıttığım Dubrovnik bölümünü izlememiş olanlar Salı gününü kaçırmasınlar. Dubrovnik; uygun fiyatlarla, yakın bir yere, vize derdiyle uğraşmadan gitmek isteyenler için güzel bir seçenek bence…O yüzden yeniden Dubrovnik’deyiz, Hırvatistan’ın en popüler seyahat noktasında! Bu kez Gülhan’ın Galaksi Rehberi için tarihi surları dolaşıyoruz, Eski Şehir bölümünü tanıyoruz ve buraya özgü lezzetleri tadıyoruz…

Gülhan’ın Galaksi Rehberi, 30 Kasım Salı 21:15’de Tv8’de…

ADRİYATİK’İN PARLAYAN YILDIZLARI

Bu sezonun ilk bölümünde size Yunanistan’ın Korfu Adası’nı ve oraya giderken geçtiğimiz Korint Kanalı’nı tanıtmıştım. Bu hafta, gemiyle gerçekleştirdiğim o gezinin rotasındaki iki yeri daha tanıyoruz. İlki Hırvatistan’ın Split şehri… Haliyle bir liman şehri (E gemiyle gittik dedim değil mi yukarıda! ve denize nazır her yerin barındırdığı güzelliği taşıyor. Öte yandan bu şehir vaktinde bir sarayın içinde gelişmeye başlamış dolayısıyla şehir merkezi günümüzde bir sarayın içinde yer alıyor, o nedenle ilginç bir yapısı var.

Ardından Karadağ Kotor’a geçiyoruz. Doğa ve tarihin iç içe olduğu muhteşem güzellikte bir yer. Tarihi dokusu bozulmamış sokak aralarında dolaşıp, jet sosyetenin limanda demirli göz alıcı yatlarına göz atıyoruz. (Cümledeki mantık uyumuna lütfen dikkat: göz alıcı-göz atıyoruz! )

Gemimizin sadece 5–6 saat kadar kısa kaldığı bu iki güzel noktayı zamanım elverdiğince anlatmaya çalıştım size o yüzden eksik gedik mutlaka olacaktır; onları da gidip kendiniz gezince tamamlarsınız artık

23 Kasım Salı, 21:15’de Tv8’de…

Tekrarı aynı gece 01:45’de…

CHİANG MAİ GEZİMİZE DEVAM

Bu hafta Chiang Mai’ye kaldığımız yerden devam ediyoruz! Fillerle gezintiye çıkıyoruz öncelikle, ardından şehrin meşhur pazarı Ratchadamnoen’e gidiyoruz; Tayland’ın en yüksek noktası Inthanon Dağı‘na çıkıp, dağ köyleri arasında yaşayan kabilelerin günlük hayatına göz atıyoruz… Kısacası yine son derece otantik ve ilginç bir bölüm sizi bekliyor!

16 Kasım Salı 21:15’de Tv8’de…
Tekrarı aynı gece 01:00’de

CHİANG MAİ’YE EGZOTİK SEYAHAT

Sevgili dostlar ilk bölümün ardından bu kez Uzakdoğuya uzanıyoruz! Sizi Tayland’ın kuzeyine, bir anlamda ülkenin kültürel başkenti olan bir şehrine götürüyorum bu hafta, Chiang Mai’ye…
İki bölüm olarak yayınlanacak olan Chiang Mai’nin ilk bölümünde neler izleyeceğiz peki? Efendim öncelikle Taylandlı Budistler için çok kutsal olan Wat Prathat Tapınağı’nı göreceğiz, sonra tarihi bölge Wiang Kum Kam’a göz atacağız ve futbol oynayan, mızıka çalan, masaj yapan hatta resim çizen fillerin şovlar sergilediği bir fil kampını ziyaret edeceğiz…

TATİL ÖNCESİ İZLEYİN…

İlkbahar tüm güzelliğiyle aramıza katıldı, yaz da kapımıza dayandı artık… Yavaş yavaş gözünüzde bu yılki tatilinizin canlanmaya başladığına; işler,okul bir an önce bitse de kendimi sıcak kumlardan serin sulara atsam diye hayallere büründüğünüze eminim… (Kişi herkesi kendi gibi sanır ya, oradan eminim )

Ben de yoğun istek üzerine (evet yoğun, bir günde dört kişi bizzat geldi bana sordu! Dört! Maillerle soranları saymıyorum bile! Günlük ortalamadan yola çıkarsak bu ay en az 120 kişiye tavsiyede bulunacağım düşünülürse epey yoğun diyebiliriz değil mi?)

Ne diyordum… Ben de yoğun istek üzerine tatil öncesi kararsız olanlara bir liste hazırladım: “En Güzel 10 İlkbahar-Yaz Şehri” 10’dan geri sayımla ilkbaharın yazın geçirilebileceği şehirleri sayıyorum…Tabii bizim gezdiklerimizin, tanıttıklarımızın arasından seçtiklerim bunlar… Siz de listemize bir göz atın, not edin, araştırın, kesenizi tartın biçin karar verin istediğiniz tatile…

7 Mayıs Cuma 22:30’da Tv8’de…

BÜKREŞ‘E DEVAM…

Bu hafta Romanya’nın başkenti Bükreş’in devamı geliyor ekrana dostlarım…
Bu kez Romanya’da komünizmin çöküşüne neden olan olayların yaşandığı meydan Piata Revolutiei’yi (Devrim Meydanı) tanıtıyorum size. Çavuşesku’nun konuşma yaptığı son balkonu görüyoruz, 1989 devriminde hayatını kaybedenlerin isimlerinin yer aldığı anı duvarını ziyaret ediyoruz… Açıkçası yaşı en az benim kadar (!) ya da benden fazla olanlar için yakın tarihin unutulmaz sahnelerinin yaşandığı bir alan burası…

Daha sonra Bükreş’in eski şehir bölümü Lipscani’ye gidiyoruz, ana caddesi Calea Victorie’de geziniyoruz, Romanya’nın değişik bölgelerinden getirilen yapı tarzlarının sergilendiği açıkhava müzesi Village Museum’a (Köy Müzesi) göz atıyoruz ve de Bükreşlilerin oksijen depolarından biri olan Herastrau Parkı‘na da uğrayarak Bükreş‘e veda ediyoruz…

Peki tüm bunları ne zaman, nerede yapıyoruz?
30 Nisan Cuma 22:30’da Tv8’de…

DOĞU AVRUPA’NIN PARİS’İ BÜKREŞ’İ TANIYALIM…

Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin kadim izleyicileri… Bu hafta size Romanya’dan selamlar getirdim. E sırf selamla da kalmadım tabii, beklediğiniz üzere program da hazırlayıp geldim Gelirken de biraz zorluk çektim…
Malumunuz olduğu üzere İzlanda’da patlayan yanardağ, bize de sabah 9’dan gecenin 2’sine kadar süren bir otobüs yolculuğu olarak patladı Neyse ki yakın bir yerde yakalandık, otobüsle motobüsle gelebildik sonuçta sağ salim… Allah havaalanlarında mahsur kalan, yollarda perişan olan diğer yanardağzedelere kolaylık versin!

Size Romanya’nın başkentini takdim ediyorum bu Cuma! Bükreş, Doğu Avrupa’nın Paris’i olarak nitelenen, yemyeşil ve şık caddeleri ile dikkat çeken bir şehir… Benim kafamda her nedense daha gri ve kasvetli bir şehir vardı ama Bükreş‘in doğayla iç içe yapısına bayıldım.

İlk bölümde Unirii Caddesi’ni tanıtıyorum; böyle fıskiyeleri ile içinizi açan çok hoş bir cadde. Caddenin bir ucundaysa Parlamento Sarayı var. Eski Çavuşesku Sarayı… Bu yapı dünyanın Pentagon’dan sonra ikinci büyük devlet dairesi olarak geçiyor Guinness Rekorlar Kitabı‘nda.

Paris’dekinin bir benzeri olarak yapılan zafer anıtı Arcul de Triumf ve adını Türkçe’deki “çeşmeci” kelimesinden alan Cişmigiu Parkı‘nı da gezdikten sonra bu haftalık bu kadar diyoruz ve devamı için haftayı bekliyoruz..

23 Nisan Cuma 22:30’da Tv8’de…

Çikolata Kokulu Şehir… BRUGGE…

Brugge’deki gezimize kaldığımız yerden devam ediyoruz bu hafta… Geçen hafta en son tekne turuna çıkmıştık, bu hafta tekne turunun tadına doya doya varıyoruz… Sonra sizi şehrin en meşhur çikolata dükkanlarından birine götürüyorum ve dükkanın sahibiyle tanıştırıyorum. Kendisi dünyaca ünlü bir çikolatacı;Dominique Persoone… Çikolataya değişik lezzetler katmasının yanı sıra bir de ilginç buluşları var çikolataya dair…

Ardından da nergis çiçekleriyle dolu küçük bir bahçe olan ama küçük olmasına karşın Brugge’de büyük bir üne sahip olan Beguinage’ı tanıtıyorum size… Geçen haftaki bölümü izleyenler görmüştür, aslında hiçbir şey anlatmadan sadece görüntüleri gösterilse bile izlemesi insana keyif veren bir yer Brugge, o yüzden bu güzellikten mahrum kalmayın derim başka da demem

9 Nisan Cuma 22:20’de TV8’de…

Taze taze döndüm, ayağımın tozuyla da hemen sizinle paylaşıyorum… Belçika’nın masal şehri Brugge’ü izliyoruz bu hafta… Bu hafta derken 2 Nisan Cuma 22:30’da. (Evet gün ve saat yine değişmiş, bu konuyu sonra konuşuruz )
Brugge muhteşem bir şehir, izlerken bile büyüsüne kapılacaksınız… Çikolataları, dantelleri ve kanallarıyla meşhur bir yer ve ortaçağdan kalma evleriyle de Unesco Kültür Mirası listesinde yer alıyor.

Üç bölüm olarak yayınlayacağız Brugge’ü ve ilk bölümde de ana meydan Grote Markt’e, şehrin 14.yy’dan kalma belediye binasının yer aldığı Burg Meydanı’na, çikolata dükkanlarına göz atacağız ve tekne turuna çıkacağız…
İyi seyirler!
Tekrar ediyorum bu hafta Cuma 22:30’da buluşuyoruz! Kaçıranlarsa tekrarı için Pazar sabahı 10:00’da uyanacak artık

MUHTEŞEM KOPENHAG…

Arkadaşlar bu hafta Danimarka’nın başkenti Kopenhag’dayız… Kopenhag her yıl “Dünyanın Yaşanılacak En İyi Yerleri” listelerinde hep üst sıralarda yer alır… Bu anlamda gitmeden merakımı cezbetmişti neden acaba diye… Görünce hak verdim! Yeşili yeşil, mavisi mavi, havası pırıl pırıl, insanları sevgi ve saygı dolu, yaşam kalitesi yüksek bir şehir. Küçücük bir yer, bütün Kopenhag’ı bir günde dolaşmak mümkün… Ben de sizlere en önemli yerlerini tanıttım; şehrin sembolü olan Küçük Denizkızı Heykeli’ni, tekne turuna çıkabileceğiniz liman bölgesi Nyhavn’ı, eğlence parkı Tivoli Bahçeleri’ni ve ünlü alışveriş caddesi Stroget’i…

20 Mart Cumartesi 23:15’de Tv8’de…

SAİNT PETERSBURG

Bu hafta yeni bir bölümle karşınızdayım dostlar! Başkent Moskova’dan sonra Rusya’nın en büyük ikinci şehri olan görkemli Saint Petersburg’dayız!

Baltık denizi kıyısında Neva Nehri’nin üzerindeki 42 adada kurulu olan bu şehir, kanalları ve köprüleriyle Venedik ve Amsterdam’ı andırıyor ama 200 yıl boyunca Çarlık Rusyası’na başkentlik etmiş Saint Petersburg’da tarihi doku da gezdiğiniz her yerde kendini hissettiriyor…

Nereleri geziyoruz peki? Şehrin 1703 yılında kurulduğu yer olan Peter ve Paul Kalesi’ni, Vasilyevsky Adası’ndaki Borsa Meydanı’nı, Saint Petersburg’un en işlek caddesi olan Nevsky Prospekt’i ve de Kışlık Saray’a attığı topla Ekim Devrimi’ni başlatan efsanevi Aurora Kruvazörü’nü tanıyoruz ilk bölümde (malum genellikle süre nedeniyle iki bölümde işliyorum ya büyük şehirleri)…

Ve tabii ki üç milyon sanat eseri koleksiyonuyla dünyanın en büyük müzelerinden biri olan Hermitage Müzesi’ni de atlayacak değiliz! Bu müzeyle ilgili öğrendiğim en ilginç bilgi şuydu (programda da paylaştım bunu zaten): Eğer ki bir ziyaretçi Hermitage’daki eserlerin her birine sadece bir dakikasını ayırırsa, müzenin tamamı yaklaşık 11 yılda geziliyormuş! İnanılmaz değil mi!

O zaman tabii ki yeni günü ve saatinde, yani 6 Mart Cumartesi 23:15’de Tv8’de buluşuyoruz yine!

CUMARTESİ 23:15

Merhabaaaalar!
Daha önce programın günü ve saatinin yeniden değişeceğini belirtmiştim, net ve kesin bilgi gelince size de bildireceğim demiştim.
Şimdi bana bildirilen gün ve saat şudur: Cumartesi 23:15! Uzun bir süre de böyle olacağı, değişmeyeceği söyleniyor (değişirse zaten bu kez direkt isim adres verip aradan çekilerek siz sevgili gün değişiminden muzdarip kızgın ve öfkeli dostlarımı yöneticilerimin üzerine salmayı düşünüyorum! Nasıl? )
Sözüm o ki bu hafta 20 Şubat 2010 Cumartesi 23:15’deyiz… Haftaya da öyle… Amma ve lakin yeni bölüm bekleyenler hüsrana uğrayabilir zira iki haftalık değişimden haberi olamayan biiir sürüüü izleyicimiz Las Vegasları kaçırmış ve “bize ne, bize ne, bizim suçumuz değil ki kaçırmak, yeniden verin o bölümleri” diyorlar maillerle! Gel çık bakalım işin içinden şimdi! Böyle durumlarda kabak hep benim başıma patlıyor tabii! (Bu da ne garip deyimdir değil mi? Kabak niye patlıyorsa birinin başına??? Aslında kabak kendi kendine patlama işlemini gerçekleştiremeyeceği için biri vuruyor demek ki ona, bu durumda da doğrusunun “patlatılıyor” olması gerekmez mi? Yani “Kabak hep benim başım(d)a patlatılıyor” gibi…) Neyse bu ayrı mevzu, sözü başka yeri çekip dikkat dağıtmaya çalışıyorum galiba! ))
Sonuçta Las Vegas bölümlerini kaçırdık diye yakınan izleyiciler haklılar… Bu nedenle de Las Vegas bölümleri tekrarlanacak yeni gün ve saatimde… İzlemiş olanlar da iki hafta izinli artık!
Hepinize mutlu ve keyifli günler!

LADIES AND GENTLEMEN WELCOME TO UNIVERSAL STUDIOS!
Bu hafta Hollywood civarlarında gezmeye devam ediyorum sevgili dostlar… Ta oralara kadar gitmişken bir de Universal Studios’un kapısını çaldım size çok eğlenceli bir bölüm hazırladım! Universal Stüdyoları‘nda hem tematik park alanındaki eğlencelere katılıyoruz hem de gerçek film setlerini görme imkanımız oluyor… Jaws, Jurassic Park, Psycho, The Fast and the Furious ve War of the Worlds… Sinemada nefeslerimizi tutarak izlediğimiz pek çok anın tam olarak nerede çekildiğini ve nasıl başarılı birer prodüksiyon harikası olduklarını hep beraber göreceğiz…Şimdiden iyi eğlenceler dilerim!

(27 Ocak Çarşamba 22:15’de Tv8’de)

HOLLYWOOD BÜYÜSÜ!

Seeeelam Hepinize Sevgili Dostlar,
Bu hafta yine çok özel bir bölüm geliyor ekrana… Melekler Şehri Los Angeles’da, Hollywood’dayız! Beyaz perdenin büyüsünü, ışıltısını tüm dünyaya saçan hayallerin merkezinde…

Sizlere 2002’den beri Oscar Törenleri’ni izlerken gördüğümüz Kodak Theatre’ı, önünde ünlülerin el ve ayak izlerinin bulunduğu Chinese Theatre’ı ve yine ünlülerin isimlerinin yazılı olduğu pembe yıldızlara evsahipliği yapan Walk Of Fame’i yani Şöhretler Yolu’nu tanıtacağım…
Bir de o meşhur Hollywood yazısının hikayesini anlatacağım… Fazla söze gerek yok, kaçırılmaması gereken bir bölüm var bu akşam kısacası )) (20 Ocak Çarşamba, 22:15’de Tv8’de)

İyi seyirler!

KIRMIZI GİYEN ADAMLAR… MAASAİLER…

Bu akşamki yayınla Kenya seyahatimiz sona eriyor…Nairobi’yi, Nakuru’yu, Maasai Mara’yı ve Maasaileri tanıttım size 5 bölümdür. Bu bölümü (6 Ocak 2010 Çarşamba, 22:15) özellikle izlemenizi tavsiye ediyorum…

İki anlamda; biri kendi çıkarınız için ( programın sonunda soru ve karşılığında ödül var! ) diğeri de kanımca son derece şaşırtıcı ve keyifli bir program olduğu için. Bir önceki hafta size Maasaileri anlatmıştım, yaşam tarzlarını, inanışlarını, sosyal görüşlerini, geleneklerini v.s. Bu kez onlara çantamadan çıkan basit bazı objeleri gösteriyorum ve neredeyse hepsini ilk kez görüyorlar…

Aynada ilk kez kendini görüyor yaşlı bir Maasai kadını, kibrit yakıp veriyorum yok istemeyiz bunu “ateş yakmak bizim işimiz” deyip almıyorlar… Süslenmeye çok meraklı osalar da ne bir ruja ne de ojeye tamah ediyorlar… Evimin anahtarlarına katıla katıla gülüyorlar bu ne saçma birşey diye. Çantamda yararlı buldukları tek şey “yara bantları” oluyor ve onlara dağıtıyorum sanki çok değerli bir hediyeymişçesine…

Ardından da safari bölümümüzden geri kalan son bir kısmı izliyoruz..Yine aslanlarla haşır neşirim

İyi seyirler ve çekilişte bol şanslar diliyorum!

MAASAİLER…

Sevgili GGR Dostları,

Bu geceki bölümde (30 Aralık 2009,22:15) Kenya ve Tanzanya topraklarında yaşayan Maasai kabilesinin bir köyüne gidiyoruz. Kenya Maasai Mara’dayız… Modern dünyanın nimetlerinden tamamen uzakta bir yaşam süren Afrika’nın bu ilginç kabilesini tanımak beni çok heyecanlandırdı… Size de elimden geldiğince öğrediklerimi aynı heyecanla aktarmaya çalıştım.

Maasai erkekleri av dansı ve yükseğe sıçrama yarışı yaptılar bize, kadınlarsa şarkılı bir karşılama töreni düzenledi… Köyü gezdik, tezekten yapılmış evlerine girdik. Son derece ilginç bir bölüm var anlayacağınız bu gece…

İyi seyirler!

MAASAİ MARA

Anladığım kadarıyla geçen haftaki safari bölümünü pek bir sevmişsiniz… (Nasıl anladığım mühim değil, anlarım ben! Açıkçası benim için de keyifli bölümlerden biriydi… E hazır tadı damağınızda kalmışken bu hafta da devam edelim diyorum!

Bu kez dünyanın önde gelen safari alanlarından biri olan Kenya’nın Maasai Mara Ulusal Parkı‘na gidiyoruz… Geçen sefer Nakuru’da aslan, fil, su aygırı gibi iricene hayvanları görememiştik çok, Maasai Mara’da onlarla da müşerref olduk…

Bir de belgesellerde izlerken hep gördüğüm bir yer vardı…Hayvanlar su bulmak için Tanzanya Serengeti’den kalkıp kopup Maasai Mara’ya gelirken bir nehir geçiyordu…Orada da timsah ve diğer etçillerle, otçul hayvanlar arasında büyük bir can pazarı yaşanıyordu hep… Bufalo sudan geçmeye çalışıyor, timsah pusu kurmuş yemek yakalamaya çalışıyor filan, hatırladınız mı manzarayı? İşte tam o geçiş noktasına gittik, Mara Nehri’ne… Görüşmek üzere!

23 Aralık Çarşamba 22:15’de Tv8’de.…

SAFARİYE ÇIKTIM!!! (Bir arkadaşa bakıp döneceğim!)

Seeelaaaamlar Herkeseeee!

Bu haftaki bölümde (16 Aralık Çarşamba 22:25) Kenya’nın Nakuru Gölü Ulusal Parkı‘nda safariye çıkıyoruz sizinle!

Doğa belgeseli izlemeyi sever misiniz bilmiyorum ama ben baaayılırım!

O yüzden Afrika’ya gidip bu kez bizzat bizim bu tarz bir program hazırlamamız beni çok heyecanlandırmıştı, umarım sizin de hoşunuza gider!

Bu arada programın başında girecek olan Rtük uyarı metnini merak edenler çıkacaktır (ben bilmem mi seyircimi bilmem mi! ) Şimdiden yazayım da sonra boşuna kendinizi yormayın… Efendim bir bölümümüzde sponsor firmanın adını söylemiş olmam dolayısıyla “destek veren firmanın hizmetlerini tanıtmama” kuralını ihlal etmişiz bilmeden, o yüzden de uyarı almışız… Gerçi kanaldaki en az 5 programa daha gelmiş uyarı benzer sebeplerle… Sanıyorum bir gün boyunca Tv8 izlenmiş oralarda

Bana komik gelen kısımsa şu oldu, uyarının bir kısmında diyor ki aynı durum birden fazla kez tekrarlanırsa kuralı ihlal eden programın yerine belgesel yayınlanır )) Hımmm ! İroniye bak!

Bu akşamki bölümü keyifle izlerseniz haftaya yayınlanacak olan bölümü de kaçırmayın… (Bir alan bir bedava!) Dünyanın en popüler safari mekanlarından biri olan Maasai Mara’yı gezeceğiz haftaya!

Sağlıcakla kalın!

Jambooooo!

Kenyalıların “Merhaba! Selam!” nidası bu! Yıllarca anlamadan dinlediğimiz “Ya ya ye Coco Jambo ya ya ye” nin nereden geldiğini buldum, evreka! ))

Gittim geldim işte çok şükür sağ salim! Gerçekten çok ama çok güzel bir geziydi! Gelir gelmez de size gördüklerimi taze taze göstermek için montaja giriştiğimden siteye yazma fırsatını ancak buldum. Özürlerimi iletirim!

Ha bu arada ben yokken de programın günü ve saati değişmiş, çok da iyi olmuş! Bundan böyle Çarşamba 22.15’de program, yazın bir kenara!

Her ne kadar yandaki ankette “Fark etmez her saatte izleriz seni!” seçeneğinden sonraki çoğunluk “erkene alınması iyi oldu” dese de bence bir gezi programının prime time’da Türkiye’nin en çok izlenen dizilerinin karşısında olması pek doğru değildi… Bihter Behlül’le yastıklı yastıksız seralarda meralarda bir takım işler karıştırıyordu bendeniz zavallı yok Helsinki’ydi yok Oslo’ydu birşeyler anlatmaya çalışıyordum havaya! )) Sonuç olarak orta bir yol bulduk, program eski gününde ama daha erken bir saatte, hem de dizilerden sonra! Nasıl? Daha uygun değil mi? Bu konudaki fikrimi ve talebimi mantıklı bulan Tv8 yönetimine buradan teşekkürü borç bilirim!

İlk olarak bu akşam (9 Aralık Çarşamba 22:15) Kenya’nın başkentini tanıtıyorum size…Nairobi’yi! Aklınıza ne geliyor bilmiyorum ama Nairobi hem Afrika’nın yoksulluğunu hem de Avrupa’nın bütün lüks imkanlarını barındıran bir şehir… Bu akşamki bölümde göreceksiniz, bir yanda lüks oteller, arabalar diğer yanda yemek ve su bulmakta güçlük çeken insanların yaşadığı gecekondu bölgesi…

“Benim Afrikam” filmini izlemiş olanların hoşuna gidecek olan Karen Blixen Müzesi ve kendi elinizle zürafaları besleme imkanı bulabilecğiniz Zürafa Merkezi de tanıtacağım yerler arasında…

Bu programı “Kenya’ya Giriş”, “Hey Dostum Kenya’yı Biraz Tanıyalım mı?” bölümü olarak düşünün Ardındansa safari izlenimlerimi aktaracağım size! Masai Mara’da yaptığımız çekimler muhteşem oldu!

Sonra daaaaa Masailer…Afrika’nın modern dünyanın nimetlerinden uzaktaki kabilesine misafir olacağız!… Buradaki çekimlerde ben çok etkilendim, ekranda da göreceksiniz… Bazı Masai kadınları ilk kez bir ruju, ilk kez bir anahtarı gördüler… Kendilerini ilk kez aynada görenler de vardı… Çok çok çarpıcı anlar yaşadık, size de elimizden geldiğince aktarmaya çalıştık…

İşte bu kadaaaar! Geri kalanları yeri geldikçe yazarım yine! Bana gerek sevginizle, dualarınızla gerek mailleirnizle oralarda eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim! Keyifli seyirler diliyorum!

Sevgili Arkadaşlarım,

Siz bu mektubu okurken ben çoook uzaklarda Afrika’nın bi’yerlerinde olacağım… Bi yerde derken tam olarak Kenya’da aslında! Yaaa sormayın

Şirketten bir iş için şehir dışı veya yurt dışına giderken form dolduruyoruz, fromda da “Görev Yeri” yazan bir ibare var, onu doldururken yabancılaştım birden;

Görev Yeri: Kenya Nairobi yazdım sonra da uzun uzun ve aval aval baktım! Yani bir insanın görev yeri neden Kenya Nairobi olur ki!?? Hele ki benim gibi birinin! Lay lay lom, heyo heyo herşey güzel olsun, hayat neşe dolsun filan, sonra hadi bakalım hop Kenya! ) Ne garip bir işim var hakikaten…

Ondan önce de sırasıyla şunları yaptırdım, onlar da yeteri kadar tuhaftı:

* 10 gün önce “Sarı Humma” aşısı oldum! Neee o da ne dediğinizi duyar gibiyim…Afrika’nın pek çok ülkesinde yaygın olan ve sivrisinek sokmasıyla bulaşan ölümcül bir hastalık bu sarı humma! Adına bak hizaya gel zaten! “Hummmaaaaa!” Aman Allahııım kaç kaç!!! Ama ne yaparsın görev icabı işte…Aşının koruması 10 gün sonra başladığı için de seyahat tarihinden 10 gün önce yaptırmak gerekiyordu… Zaten keyfine kalmış değil bu aşıyı yaptırmak ya da yaptırmamak, “mecburen” yaptırıyorsun çünkü Dünya Sağlık Örgütü bazı ülkelere girmeden bu aşının yaptırılmasını zorunlu tutuyor ve aşıdan sonra size sarı renkli uluslararasu geçerliliği olan bir sertifika veriyorlar! Yaaa… Kedim Tırmık’ın aşı karnesine benzeyen bir karnem var artık! Dönünce fotoğrafını koyarım siteye…

* Ondan sonra tercihen de olsa Afrika’nın bir çok yerine giderken yaptırılması genellikle önerilen Hepatit A ve B aşılarından yaptırdım… Acımadı kiii, acımadı kiii Kısacası şu sıralar içimde neler dönüyor neler!

* Aslında sıtma hapı da tavsiye edenler var ama onun da yan etkileri fazlaymış, çok zorunlu olmadıkça kullanmayın dedi doktor, depresyon ve halüsinasyon yapabilir dedi! Höh! Beni düşünsenize safaride zebra mebra anlatıyorum size ama görüntülerin alakası yok anlattıklarımla! ) Onu kullanmayı düşünmüyorum pek…

* Son olarak da sinekkovarlardan aldım…En doğrusu bu herhalde, korunmak!

Ekranın arkasında bir sürü ciddi mesele var gördüğünüz gibi, herşey göründüğü gibi sevimli değilmiş değil mi! Neyse burada yavaş yavaş mektubuma son verirkene ben yokken olacakları da yazayım…

* 26’sında Kırım’ın devamı olan Bahçesaray’ı tanıttığım bölüm yayınlanacak… Bayrama denk geleceği için içeriği bakımında seveceğinizi tahmin ettiğim bir bölüm. Tatar Türkleriyle çok hoş sohbetler etmiştik, izlemeyenler kaçırmasın, izleyenler de dilerse nostalji yapsın…

* Geceleri otelden nete girme şansım olabilir, olmaya da bilir o yüzden niye mailime cevap gelmiyor, siteye yazdıklarımızı Gülhan okumuyor mu diye çemkirmeyin!

* Helsinki programımızın sonunda sorduğum soruya doğru cevap verenler arasından 1’inci, 10’uncu, 50’nci, 100′üncü ve 500′üncü kişiler kitap kazandı, zaten kendilerine de hemencecik bu sevinçli haber verildi…Katılan herkese teşekkür ediyorum ve kısmetse daha sonraki çekilişlerde kazanamayanların da kazanmasını diliyorum Kazananlara kitapları en kısa sürede ulaştırılacak…

Hediye Kitap Kazananlar: Gözde Akbaba (İstanbul), Özlem Yılhan (Ankara), Ediz Cenez (İstanbul), Şehnaz Ercan (İzmir) ve Bengü Bellek (Eskişehir) Tebrikleeeeeer!

* Son olarak da benim ve kameraman arkadaşım için dua edin, sağ salim sıknıtısız gidip gelelim inşallah!

Diyeceklerim bu kadar… Bu arada şimdiden bayramınızı da kutluyorum çünkü bayramda da burada olmayacağım, önümüzeki ayın ilk haftası geliyorum (aslında bayramda elimi öpmeye gelenlerden kaçtığıma dair bir söylenti de var, bilemiyorum)…

Keyifli Kalın!

Gülhan

Not: Fotoğrafların bu güzel halleri için Dizifilm’den Sebil ve Büşra’ya çok teşekkürler…

HELSİNKİ‘NİN DEVAMINI KAÇIRMAYIN!

Bu Perşembe Helsinki’yi gezmeye devam ediyoruz… Geçen hafta zamanımız yetmemişti pek çok yeri anlatamamıştım… Bu kez Lüteryan kilisesi Temppeliaukion Kirkko’yu tanıtıyorum ilk önce size, sonra Finlilerin ünlü bestecisi Jean Sibelius’un anıtına uğruyoruz. Finlandiya’nın dört bir yanından getirilen geleneksel yapı tarzlarının ve yaşam biçimlerinin sergilendiği Seurasaari Açıkhava Müzesi’ni de dolaşıyor ve dükkanı kapatıyoruz

Ha bir de kitap tanıtıyorum size bu hafta “Avrupa’da Görülecek 101 Yer”… Programın müdavimeri bilirler ki bu kitap ya da herhangi bir şeyin tanıtıldığı bölümlerimiz verimli geçer Size soracağım soru için hazırlı olun ve kitabı kazanan 5 kişiden biri siz olun diyorum başka da demiyorum! Daha ne diyeceksem zaten Görüşmek üzere…

GGR 12 Kasım Perşembe 20:15’de Tv8’de…

Arkadaşlar bugün Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nde Finlandiya’nın başkenti Helsinki’ye gidiyoruz! Helsinki çok büyük bir şehir değil, gezilecek görülecek yerleri de pek fazla değil ama yine de farklı bir kültürü tanımak için yeterli veriler sağladı bize… İlk önce şehrin en ünlü meydanını anlatacağım size, Senato Meydanı‘nı… Sonra da Helsinkililerin günlük yiyecek, sebze meyve alışverişini yaptığı Kauppatori pazarına gideceğiz, fiyatlar hakkında bilgi edineceğiz… Hatta ta oralarda karşımıza çıkan Türk bir pazarcı ile sohbetimiz bile var Helsinki’nin diğer “gezelim görelim” mekanlarıysa haftaya! İyi seyirler…

5 Kasım Perşembe 20:15, Tv8’de…

Evet bu hafta New York’un devamını izliyoruz.… Bu kez Times Square’in o şaşalı ve rengarenk atmosferini gözlerinizin önüne seriyorum ilk olarak… Buraya “dünyanın kesişme noktası” diyenler var, görün siz karar verin…

Dünyaca ünlü gösterilerin merkezi Broadway’deki şovlar hakkında bilgi veriyorum biraz ve son olarak da New York’un sembolleri arasında yer alan Empire State Binası‘yla Central Park’ı görüyoruz…

22 Ekim Perşembe 20:15’de Tv8’de…

NEW YORK NEW YOOOORK!!!

Arkadaşlar bu hafta dünyanın en cazibeli şehirlerinden New York’u geziyoruz beraber!…

İki bölüm halinde yayınlanacak olan New York’un ilk bölümünde Özgürlük Heykeli’ne gidiyoruz, yakinen inceliyoruz Amerika’nın sembolünü…

Manhattan Adası hakkında enteresan bilgiler öğreniyoruz, sonra 11 Eylül’ün yaşandığı ve günümüzde “Sıfır Noktası” olarak tabir edilen alandaki son inşa çalışmalarına göz atıyoruz…

Son olarak da filmlerden aşina olduğumuz meşhur Brooklyn Köprüsü‘ne çıkıp bu bölümü sonlandırıyoruz…

Ha bir de New York’un bazı felaket filmlerinde başına gelenleri gözler önüne sermiştim, onu yazayım tam olsun

15 Ekim Perşembe, 20:15’de Tv8’de…

İyi seyirler!

Sevgili Arkadaşlar,

5 Aralık’da açıklayacağımı duyurduğum cevabı ancak bir gün gecikmeyle bugün açıklayabiliyorum!

Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin 100. Bölümü şerefine yaptığımız çekilişle bir izleyicimiz 2 kişilik ödül seyahat kazanacak dedim ve bunun da programın devamlı takipçileri arasından olması için koşulları epey zorlaştırdım farkındaysanız
Ancak biraz fazla “zor” olmalı ki doğru cevapları veren 100 kişiyi bulmak biraz zaman aldı cevaplarınızı okuyup adaletli bir şekilde değerlendirme yapmaksa daha çok zamanıma mal oldu tabii!!! Bütün gece yazılanları okudum tek tek…

Cevaplarınızın bir harfine bile resmi prosedürler gereği dokunmadım!
Değerlendirme yaparken küçük yazım hatalarını önemsemedim tabii, bazı harfler yanlış yazıldığı halde bilgi doğruysa doğru cevap kabul ettim, çünkü aceleden olabilir sonuçta ama her bilgiyi doğru yazanlara karşı adil olmak adına da bazı dikkatsizlik hatalarını kabul edemedim ne yazık ki cevaplarda… Mesela ülke yerine şehir isimleri yazılmasını veya şehir yerine semt ismi yazılmasını… Cevapların hepsini geldikleri tarihe, dakikaya kadar görebilir ve altlarına yazdığım küçük açıklamaları okuyabilirsiniz…

Tabii bu arada birden fazla cevap yazanların cevabı da başta belirttiğim gibi kabul edilmedi.. Tamer burada bilhassa sana söylüyorum!

Tüm bunların sonucunda hem sitemizin üyesi olup, hem tek cevap atan, GGR ile ilgili 5 sorunun 5’ine de doğru cevap veren ve şansı da yaver gidip 100. kişi olan izleyicimiz.…İzleyicimiiizzzzzzzz!!! KİİİİİİİMMMŞŞŞŞ?

“ebruk” nickli arkadaşımız!!!! Sanırım adı da Ebru Kebapçı…TEBRİK EDİYORUM SENİ ve hemen pasaportunu ve yanında götüreceğin kişiyi hazırla diyorum! Mailin bende mevcut ancak bana tam olarak isim soyad ve adres de yazmanı rica ediyorum! İki hafta içinde sponsorumuz kazandığın seyahati ve tarihini de belirtecek ve ben yine buradan duyuracağım herkese…

Hepinize katıldığınız için çooooooooook teşekkür ediyorum, ben hepinizi çok seviyorum ve isterim ki hepinizi alıp götüreyim yanımda ama işte paranın gözü çıksın ne yapalım!!!   Bir başka çekilişimiz için daima Gülhan’ın Galaksi Rehberi’ni takip etmeye devam edin diyorum ve bol şans diliyorum her zaman için!

Gülhan

100’DE 100 GGR!

2007 yılında Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin ilk bölüm çekimlerini yaparken hiç aklıma gelir miydi acaba üzerinden 4 yıl geçeceği, programın 5. sezonuna gireceği ve 100.bölümünün yayınlanacağını… Uzun vadeli gelecek planları yapan, hayaller kuran biri olmadığım için düşünmedim tabii hiç… Ama işte oradan bi’yerlerden, kalın, süslü ve parlak harflerle, büyük bir vakurla geliverdi 100.bölüm sayısı ben de şaşırdım kaldım! Bu “100”ü “100” yapan sizlerle de paylaşmak istedim şaşkınlığımı, üstelik sizi de şaşırtıp mutlu ederek!

3 Aralık 2011’de yayınlanan 100. Gülhan’ın Galaksi Rehberi bölümü Lizbon’un şerefine 1 seyircim 2 kişilik bir seyahat kazanacak sponsorumuzdan!

Buna katılmak ve kazanmak için gerekli kurallarsa aşağıda belirtilmiş durumda:

ÇEKİLİŞ KURALLARI
* Çekilişe katılmak için öncelikle sitemizin bir üyesi olmak gerekiyor (www.gulhansen.net) çünkü ödül seyahatimizi devamlı seyircilerimizden birinin kazanması hepimizi mutlu eder!…

* Site üyesi olup programla ilgili aşağıdaki 5 soruyu doğru yanıtlayıp gönderen 100’üncü kişi seyahatimizin talihli ismi olacak!!!

(Biraz GGR bilgisi, sevgisi biraz da şans lazım yani! Bol şans!)

* Bir üyenin sadece ve sadece tek cevapla (yorumla) çekilişe katılması ve 100. kişi olabilmek için birden fazla cevap göndermemesi gerekir, aynı kişiden gelen birden fazla cevap (yorum) onun çekiliş hakkını kaybetmesine neden olacaktır…

(Uyanıklık edip, ark arkaya cevap yazıp 100’üncü kişiye denk gelmeye çalışmak GGR’ciye yakışmaz , bir GGR’ci asla küçük hesaplar peşinde koşmaz! )

* Seyahatin hangi destinasyona ve hangi tarihte olacağı sponsorumuz Golden Bay Tour (www.goldenbaytour.com) tarafından belirlenme hakkına sahiptir ve iki hafta içerisinde açıklanacaktır.

* Eğer çekiliş sorularımıza doğru yanıt veren 100 kişi 3 Aralık Cumartesi günkü yayının ardından bulunamamışsa çekilişe 4 Aralık Pazar günü yayınlanacak tekrarın ardından gelecek olan yanıtlar da eklenecek ve 100. kişi o şekilde tayin edilecektir.

(Diyelim ki Cumartesi 90 tane doğru yanıt aldık, Pazar günkü tekrar programından sonra gelecek doğru yanıtlar 90’dan itibaren sayılmaya başlanacak..)

* Kazanan talihli isimse hemen 5 Aralık Pazartesi günü yine buradan, sitemizden tarafımca duyurulacaktır!

*Tabii ki her adil çekilişte olduğu gibi bu çekilişe de Gülhan Şen’in yakınları, akrabaları, arkadaşları ve Tv8 çalışanları katılamamaktadır… (Üzgünüm, size benim varlığım yeter zaten, ödülü filan ne yapacaksınız hehehehe! Şaka şaka sizi de başka zaman götürürüm seyahate, şimdi maalesef katılamıyorsunuz!)

Kurallar açık, net ve anlaşılması kolay sanıyorum… Ve işte doğru yanıtlamanız gereken sorular:

SORULAR

1) Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin ilk bölümünde hangi ülke tanıtılmıştır?

2) Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nde tanıtılan 3 tane Uzakdoğu ülkesinin adını yazınız…

3) Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nde tanıtılan 3 ABD şehrini yazınız…

4) Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nin yapımcısı ve yönetmeni kimdir?

5) “Gülhan’ın Galaksi Rehberi” isim ilhamını hangi kitaptan almaktadır?

Tüm izleyicilerime bol şanslar diyorum!!! Kimin kazanacağını ben de en az sizin kadar heyecanla bekliyorum!

NOT: Cevapları her zamanki “Yorum Yaz” bölümüne yazıyorsunuz arkadaşlar…

Gülhan ŞEN

San Francisco’dan aldığım fotoğrafta gördüğünüz bu küçük çanta ve üzerinde Alcatraz yazan kelepçe şeklindeki anahtarlığı kazanmak isteyenler aşağıdaki başlığın altına yorumlarını yazsınlar lütfen… Başlık ben bir sonraki geziden gelene kadar açık kalacak… Cevaplarınız bekliyorum!

“Gülhan’ın Galaksi Rehberi’nden aklınızda kalan, unutamadığınız en komik anları veya muhabbetleri; sizi güldüren herşeyi bu sayfaya yazın!”

Günümüz ve saatimiz nihayet belli oldu arkadaşlar! Salı günü saat 21:15’de!
Daha önce de belirttiğim gibi Yunanistan’ın Korfu Adası ve Korint Kanalı var ilk bölümümüzde…
Ama ondan da ötesi hasretin sona ermesi var tabii! Birbirimize kavuşmak var tabii! Öyle değil mi!?
Ben de sizleri çok özledim ve Salı gecesi yeniden görüşmek üzere diyoruuuuuuuuuuum!
Hayırlı uğurlu olsun, bütün senemiz hep güzel ve eğlenceli geçsin! Keyifli seyirler dilerim!

NOT: Kaçıranlar için aynı gece (Salı) 01:00’de ve Cumartesi 21:00’de tekrarı görünüyor yayın akışımızda…

O, beyaz camın “aydınlık” yüzlerinden biri… Ele avuca sığmayan, haşarı, ezber bozmayı alışkanlık haline getirmiş bir televizyon programcısı… Ve karşınızda Gülhan Şen…

Doruk Akyıldız: Geniş kitlelerce tanınman “Zamanın Ruhu: Zeitgeist” isimli televizyon programı ile oldu. Sohbetimize, “hikayenin” öncesini senden dinleyerek başlayalım istiyorum; Gülhan Şen, hangi yollardan geçerek bugüne geldi?

Gülhan Şen: Aslında tam tamına 12 yıldır televizyon dünyasının içindeyim. Oysa ki insanlar beni ekranda ilk kez gördüklerinde “bu kız da nereden çıktı” gibi bir algıya kapıldılar. Belki de benim bir takım “bağlantılar”, “torpiller” vasıtasıyla beyaz camda yer bulduğumu düşündüler. Nihayetinde karşılarında sarışın, mavi gözlü, eğlenceli, cıvıl cıvıl bir kız vardı… Ancak ben tanınmadan önce de uzun yıllar televizyonculuk yapmıştım… Hikaye ise şöyle: İstanbul Üniversitesi Radyo Televizyon ve Sinema bölümü mezunuyum. Öğrenciliğimin ilk yılında çalışmaya başladım. HBB, TRT gibi kanallarda staj yaptım. Daha sonrasında BRT kanalında muhabir olarak çalışmaya başladım ve uzun sayılabilecek bir süre habercilik yaptım. Ardından Star Tv’de dış haberler departmanında görev aldım. Ne var ki bir süre sonra haberciliğin, kendimi iyi ifade edemediğim bir mecra olduğunu düşünmeye başladım. Çünkü, haber yapmak normatif bir iş ve bir takım prensipleri var. Dolayısıyla ben de bir arayışa girdim. Netice olarak CNN TÜRK’e programcı olarak geçiş yaptım. Bu kanalda genelde belgesel programlar üzerine çalıştım; yapımcılık, yönetmenlik, sunuculuk yaptım… Programcılığa geçiş yaptıktan sonra çalıştığım tüm yapımlar, deyim yerindeyse “tek kişilik orkestra” anlayışıyla hazırlandı; bir başka ifade şekliyle de her aşamasında benim varolduğum işler oldu, olmaya da devam ediyor…

DA: Peki bu bir seçim mi? Yaptığın işlerin her aşamasında bulunmaktan söz ediyorum…

GŞ:Kesinlikle öyle… Muhakkak kollektif işlerin de ayrı bir keyfi var. Ancak sadece bir kişinin üslubunu, tarzını, özgünlüğünü ortaya koymak istiyorsanız, o kişinin yapılan işin her evresinde bulunması gerekiyor. Sonuçta o programın kurgusundan, sunuş şekline, sunucunun kıyafetlerinden, hareketlerine kadar kullanılan her enstrüman, büyük fotoğrafın tamamlayıcı unsurları… Benim yaptığım işlerde de bu öğelerin hepsi bana ait, beni anlatıyor…Sıkça sorulduğu için söylüyorum: evet programa renk katan “espriler” de tamamen bana ait! Aslında espri yapmak için söylemiyorum onları, bir durumla ilgili o an kafamda canlanan olayların komik versiyonlarını sesli olarak aktarıyorum sadece…

Gülhan’ın Oyun Dünyası
God Of War, Sly Cooper, Heavy Rain,
Patapon, Guitar Hero, Little Big Planet,
Heavenly Sword

DA: Zamanın Ruhu: Zeitgeist… Bu programın senin kariyerinde bir dönüm noktası olduğunu düşünüyorum. Her anlamda çok başarılı ve farklı bir işti. Oldukça fazla takipçisi vardı. Nasıl hayata geçti Zamanın Ruhu: Zeitgeist projesi?

GŞ: Ben, sevdiği işi yapan ve sevdiği işi de kendi tarzında yapan biriyim. Dolayısıyla belki de özgün bir çok işin kaderinde olduğu gibi Zeitgeist’ın da geniş kitlelerce benimsenmesi “underground” bir süreç sonunda oldu diyebilirim. Kulaktan kulağa duyuldu, bilinir oldu… (Cevabının bu noktasından itibaren, bildiğiniz Gülhan Şen gülümsemesiyle anlatmaya devam ediyor– Doruk) Ben program çekimleri esnasında hep kendi kendime “takılıyormuş” hissine kapılıyordum. Açıkçası bu kadar insanın beni anlayacağı, seveceği beklentilerim dahilinde değildi. Tüm sevenlerimin başımın üstünde yeri var muhakkak… “Zeitgeist”ın hayata geçişinin öyküsü ise şöyle; CNN TURK’de çalışırken Tv8’le bir şekilde bağlantıya geçtik. Bu bağlantının sonrasında yapılan görüşmeler esnasında Tv8 yöneticilerine “Size bir program yapacağım ancak işin hiçbir aşamasında, hiçbir şekilde bana karışılmayacak.” dedim ve “Sadece bu koşullar altında çalışırım” diye de ekledim. Onlar da bana “Hadi yap da görelim bakalım” karşılığını verdiler. Ben de peşi sıra bir demo program hazırladım. Ardından kanalın yöneticileri programı beğendiklerini ve farklı bulduklarını söyleyip, bu işi yapmaya karar verdiklerini dile getirdiler. Ben inanamadım, ilk tepkim: “Ya ciddi misiniz, emin misiniz?” şeklinde oldu, sonrası da bilinen hikaye işte… Program başladı, sevildi, ben tanındım…

DA: Zeitgeist’ı takiben, yine Tv8 ekranlarında yayımlanan “Bayanlar Baylar” isimli bir yarışma programında Ziya Kürküt ile birlikte sunuculuk yaptın. Adı geçen prodüksiyonda seni görmek beni şaşırtmıştı, senin adına doğru bir seçim olmadığı kanaatindeyim. Bu konuda sen neler söylemek istersin?

GŞ:Ben benim programcılık anlayışımla örtüşmeyen işleri kabul etmiyorum, yapmıyorum. O program ise kanalın beni daha geniş kitlelere tanıtmak için özellikle kadrosunda olmamı istediği bir projeydi. Ben de, kulvarımın dışında kalan bir işi deneyimlemek adına teklifi kabul etmiştim. Ancak beni iyi anlatan bir iş olup olmadığına dair zihnimde her daim soru işaretleri vardı. Sonuçta da beklediğim oldu ve benim izleyici kitlem bu projeyi sevmedi.

DA: Orjinal bir iş değildi…

GŞ: Evet, değildi… Bir de öyle sanıyorum ki, ben başkasının yanında olmuyorum. (Gülümsüyor-Doruk). Sanırım seyircilerim her zaman beni bir projenin parçası olarak değil de temeli olarak görmek istiyorlar.

DA: Gelelim bugüne… Gülhan’ın Galaksi Rehberi adında, geçmişteki benzerlerine kıyasla oldukça çarpıcı, kaliteli ve izafi olarak da marjinal bir gezi programı yapıyorsun. Sorum şu olacak; seni Zamanın Ruhu gibi — tabiri caizse — kemikleşmiş izleyici kitlesine sahip bir programı bitirip, gezi programı yapmaya iten ana etken neydi?

GŞ: Zamanın Ruhu –senin de daha önce dile getirdiğin gibi– benim adıma önemli bir dönüm noktasıydı. Bende de yeri farklıdır… Ancak ben, devamlı yeni şeyler denemek isteyen, merakını hiç kaybetmeyen biriyim. Bu durumumu, “çocuk merakı” hatta “kedi merakı” olarak adlandırıyorum. Tamam, “Zamanın Ruhu: Zeitgeist” izleyici tarafından çok sevilmişti ama ne var ki ben, yeni bir proje yapma, deneme isteğime karşı koyamıyordum. Benim için bu istek ve merak, aynı zamanda önemli bir riski de beraberinde getiriyordu. Çünkü hali hazırda yaptığım program çok tutulmuştu ve onu bitirip yeni bir programa başlamak kariyerim adına iyi olmayan sonuçlar doğurabilirdi. Yine de Gülhan’ın Galaksi Rehberi’ni yapmaya karar verdim ve başladım; biraz da kendi tarzımı törpüleyerek… Çünkü Zeitgeist’da kimi zaman Tim Burton’a, kimi zaman Alan Parsons Project’e kendimce göndermeler yapma gibi lükslerim vardı. Kısacası kafama göre takılabiliyordum. Ancak Gülhan’ın Galaksi Rehberi bir gezi programı olması nedeniyle, doğal olarak daha geniş bir izleyici skalasına sahip olacaktı. Ben de “genel izleyici kitlesi”nin beğenilerine, algısına göre uyarlama ihtiyacı hissettim tarzımı…

Gülhan’ın Kitap Dünyası
Adam Fever-Olasılıksız, Trevanian-Şibumi
Alain de Button-Felsefenin Tesellisi, Richard Adams-Watership Tepesi
Jostein Gaarder-Sofi’nin Dünyası, Douglas Adams-Otostopçu’nun Galaksi Rehberi

DA: Biz, bir oyun dergisi olduğumuz için, zaman zaman dergi yazarlarına “oyun oynayıp para kazanıyorsunuz; ne güzel” gibi anlamsız eleştiriler geliyor. Senin de “Dünyayı geziyorsun, bir de üstüne para kazanıyorsun” benzer cümlelere maruz kaldığın oluyor mu?

GŞ: (Kahkahalar atıyor ve cevaplıyor-Doruk)
Sıklıkla… Yaptığım işi, televizyonda yayımlanan 30 dakikadan ibaret sananların sayısı hiç de az değil. İşin, deyim yerindeyse “amelelik” kısmını bilmiyorlar ya da görmek istemiyorlar… Bu nedenle bazen -şaka olarak söyleyenler bir yana– pervasızca konuşma hakkını kendilerinde görenler oluyor.

Gülhan’ın Müzik Dünyası
Prodigy, Metallica, Jethro Tull, Pink Martini, Rammstein, Infected Mushroom

DA: Oyunlarla ilgili konuşmaya başlamadan önce, yeni projelerin olup olmadığını ögrenmek istiyorum…

GŞ:Evet, var… Bir show programı yapmayı planlıyorum.

DA: Talk show mu?

GŞ: Hayır… “Şov” kelimesinin hakkını veren bir şov programı… Bu programın içeriği ise belli bir tema üzerinde kurulu skeçlerden, alternatif oyunlardan, absürd yarışmalardan oluşacak. Konuklarla gerçekleştirilecek sohbetler belirlenen enteresan konseptler etrafında şekillecek. Örneğin; bir şarkıcı sadece albümünü ve yeni şarkılarını tanıtmaya gelmeyecek, şova katkısı olacak, farklı yeteneklerini de sergileme imkanı bulacak. Adı bile hazır: Stardust (Yıldız Tozu)… Öte yandan tüm bunları “showgirl” kavramıyla da bire bir örtüşen bir yapıda sunmayı öngördüğümün altını çizmeliyim. Bu ceptekilerden biri… Bir diğeri de, LEVEL okuyucularının ilgisini çekebilecek bir konsepte sahip. Pc’lerde “point and click” oyunları vardır ya, işte onların televizyon uyarlaması olacak; biraz maliyetli bir iş olsa da gelecekte bu projeyi de hayata geçirebilmeyi umuyorum…

Bu cevabın ardından oyunlar üzerine konuşmaya başlıyoruz… Gülhan, kendini “tam bir oyun manyağı” olarak tanımlıyor. Teknoloji meraklısı olduğunu da araya sıkıştırmayı da ihmal etmiyor… Gülhan’ın PSP’si de, PS2’si de PS3’ü de, Xbox’ı da Wii’si de varmış. PC’de de, telefonda da oyun oynarmış… Şu sözü oyunlarla olan ilişkisini gayet iyi özetliyor kanımca: “Nerede oyun varsa, nerede oyun oynanıyorsa, nereye oyun kuruluyorsa eğer, ben oradayım.”
Guitar Hero’ya ayrı bir başlık açmayı da ihmal etmiyor ve söz konusu oyunda kompetan olduğunu vurguluyor. Hatta “baka, yalan söylemiyorum” edasıyla IPhone’nuna sarılıp bu oyunda yaptığı, sonra da telefonuna kayıt ettiği skorları gösteriyor bana… Nothing Else Matters: 88.000, For Whom The Bell Tolls:110.000… Tüm bunları çocuksu bir heyecanla anlattığını, gözlerinin içinin güldüğünü dile getirmeden edemeyeceğim…
Oyunlarla ilgili sohbetin ardından, biraz hayattan, biraz Türkiye’deki televizyonculuk anlayışından laflıyoruz. Peşi sıra, kayıt cihazımın “Stop” düğmesine basıyorum ve röportaj sona eriyor. Gülhan’la röportajı gerçekleştirdiğimiz mekandan çıkıyoruz. Kısa bir süre yürüyoruz, ardından vedalaşıyoruz.…
Taksi bekliyorum, gelmiyor. Sabırsızım; maça yetişmem gerekli. Zihnimde devamlı şu soru yankılanıyor: Kim şampiyon olacak? Taksi geliyor, biniyorum. İstikamet Taksim…Mayıs’ın 16’sında, benim adıma harika sonlanacak bir Pazar günü…

MAG
Ocak  2010
Röportaj: Ufuk Eryılmaz
Fotoğraflar: Zeynel Abidin Ağgül

BEYAZ CAMIN NEŞELİ YÜZÜ

Tv8’de “Gülhan’ın Galaksi Rehberi” adlı gezi programını hazırlayıp sunan aynı zamanda da yöneten, tabir-i caizse on parmağında on marifet olan Gülhan Şen şimdi de Kanal(i)zasyon filmiyle beyaz perdede arz-ı endam ediyor. Televizyonun sıra dışı, deli dolu, neşeli sunucusu Gülhan Şen’le MAG Okurlarına özel bir röportaj ve fotoğraf çekimi gerçekleştirdik…

Öncelikle sizi biraz tanıyabilir miyiz?
Valla süper bir insanım, ne diyeyim! Pat diye kendini tanıt deyince ne diyeceğimi bilemedim… O zaman varoluş aşamamdan başlayayım bari. 1978’de Bulgaristan’ın Şumen kentinde doğmuşum… İlkokulu orada okudum… Çocukluğum Alice Harikalar Diyarı‘nda gibi geçti; ormandan çiçek ve mantar toplayıp, köyümüzdeki kiraz ağaçlarının tepelerinde kiraz yiyerek veya yemyeşil tarlaların içinde koşuşturup oyunlar oynayarak… Sonra masal değişti… Ülkede bazı sevimsiz gelişmeler yaşanmaya başlandı… Başta Türkler olmak üzere azınlıkların isimleri değiştirildi, milli geleneklerini ve dini ibadetlerini yerine getirmeleri yasaklandı, bariz bir asimilasyon politikası uygulandı… 1989’da da zorunlu göçe tabi tutulduk, ailemle birlikte herşeyi ardımızda bırakarak Türkiye’ye göç ettik… Burada hayatımın başka bir perdesi başladı haliyle…

Neler yaşadınız buraya gelince, adaptasyon süreci zor oldu mu?
Pek kolay olduğu söylenemez… Buraya göç ederken bankalardaki paralarımıza bile el koymuşlardı ve sadece belli miktarda parayla çıkış yapmamıza izin verdiler… İlk önce Kırklareli Kızılay Çadırı‘nda kaldık bir süre… “Şen” soyadını burada aldık çünkü Bulgaristan’da babanızın ve dedenizin adıyla anılıyorsunuz, soyadı yok. Sonra İstanbul’a geldik. Ailem kendi eğitim seviyelerinin çok altında işlere girip çalıştılar geçinmek için. Yine de maddi sorunlar yüzünden sıkıntılar çektik. 5–6 sene sonra zar zor topladıkları paralarla çok köhne de olsa bir ev almaya çalıştı ailem. Meğerse emlakçı aynı evi 5 kişiye daha satıp kaçmış! Şok şok şok! Tam taşındık birileri geldi kapıya “siz kimsiniz çıkın evimizden” diye, “ama tapu var bizde” diyoruz, “bizde de var” diyorlar… İki gün sonra başkaları geliyor siz kimsiniz diye… Dolandırıldık, bir kez daha dibe vurduk. Ailem geri dönmek ve dönmemek konusunda fikir ayrılıkları nedeniyle parçalanma aşamasına bile geldi ama yeniden tutunmaya çalıştık. Ancak 10 — 15 sene sonra zorluk dönemini aşabildik diyebilirim. Bu kısmı biraz Cinderella masalının acıklı kısmı gibi…

Şu anda Tv8 için “Gülhan’ın Galaksi Rehberi” adlı yapımı hazırlayıp sunuyorsunuz. Bu proje nasıl gerçekleşti?
Daha önce Tv8’e “Zamanın Ruhu:Zeitgeist” adında özellikle genç kitlenin çok sevdiği bir aktüalite programı yapmıştım. İki sezon yayınlandıktan sonra yeni bir projeye başlamanın zamanı geldi diye düşündüm. Çünkü ben sürekli yeni ve heyecan verici birşeyler yapmak isterim. Bir iş tuttu oh ne ala yan gelip yatayım onunla geçinip gideyim mantığı beni daraltır. Herşey tadında kalmalı, hatırlandığında özlemle anılmalı isterim… 10 yıldır bazı kişiler aynı tartışma, aynı şov, aynı müzik programlarını yapıyor farkında mıyız? Neden? Çünkü tutmuş işi yapmak riske girip yeni projeler denemekten daha kolay… Sonunda ne oluyor, hep aynı şeyleri izliyoruz… Bana bir televizyoncu olarak bu çok sıkıcı geliyor. Ben de Tv8’e bu duygular ışığında yeni projemi önerdim ve kabul edildi. Gezi programı televizyonda yeni bir format değil elbette ama bazı formatları farklı kılan şey onu sunan kişinin bakış açısı ve tarzıdır. Kanal yönetimi de bana bu konuda güvendi sağolsunlar… Bakın Acun Ilıcalı da yurtdışında çok izlenen programları alıp yapıyor mesela ama bir noktada takılıp kalmıyor, sürekli farklı programlar peşinde koşuyor ve en azından ekranda değişik işler yer buluyor. Ben diğer baskın televizyon figürlerinin de aynı cesareti göstermesini beklerim.

Televizyonda birçok gezi programı var. “Gülhan’ın Galaksi Rehberi”ni diğerlerinden ayıran şey nedir?
Benim! Programı farklı kılan şey anlatım tarzım… Ben çıkıp ekrandan insanlara ders verir gibi konuşmuyorum… Sunuculuk değil aslında yaptığım şey bu programda, “anlatıcı” demek daha doğru olurdu sanırım. Gördüklerimi, öğrendiklerimi, hissettiklerimi aktarıyorum içimden geldiği gibi. Tıpkı geziye gitmiş, dönünce tüm yaşadıklarını ve öğrendiklerini arkadaşlarına anlatan biri gibi… Televizyonda bazı kalıplar oturmuş, birçok sunucu da sanki mutlaka o şekilde olması gerekiyormuş gibi kendinden önceki örnekleri taklit ediyor ve çoğu iş bir şablondan çıkmış gibi birbirine benziyor… Neden normal hayatta birşeyi anlatırken kurmayacağımız yapay cümleleri seyirciye kuralım ki? Neden normal hayatta konuştuğumuz ve davrandığımız gibi davranmayalım ki? Elbette ki genel toplumsal kuralları da gözeterek diyorum… Ben aklıma eserse çölde kumlarda da yuvarlanıyorum, gördüğüm için heyecanladığım bir yer olursa koşup duvarlarına da sarılıyorum… Ne var bunda? Sunucu ağırbaşlı olacak, sunucu neşeli olmayacak gibi televizyon yasaları mı var? Benim programım beni yansıtıyor, pozitif ve eğlenceli bir tarzı var, izleyene sevinç veriyor… Dolayısıyla seyirci de beni kendilerinden biri hatta arkadaşları, kızları gibi algılıyor… Fark burada, fark aslında televizyon gibi yapay bir dünyada “kendin gibi doğal” olabilmekte…

Seyahat ederek çalışmak dışarıdan çok zevkli bir iş gibi gözüküyor, zor yanları var mı?
Davulun sesi uzaktan hoş gelir, komşunun tavuğu komşuya kaz görünür… Gülhan’ın işinin zor yanlarını bir kameraman bir Allah bilir!… Evet, televizyondan izlerken dünyanın en güzel ve kıyak işi bu herhalde diye düşünmek çok normal. Çünkü ekrandan herşey çok güzel ve keyifli olarak görünüyor… Ne güzel hem geziyor hem de bunun için para alıyor diyor bazıları. Tamam, güzel yanları var elbette ama perde arkasında da inanılmaz bir çalışma ve sıkıntı var bu işin. Bir kere ben sürekli yoğun bir tempoda çalışıyorum; geziler için sponsor ayarlıyorum, gideceğim ülkelerin bilgilerine çalışıyorum, çekim yapacağımız mekanların planlamasını yapıyorum, dönünce kasetlerin deşifresini yapıyorum, programın metinlerini yazıyorum, montajlarını yapıyorum. Her aşamasıyla ilgileniyorum kısacası. Bir elim yağda bir elim balda yan gelip yatmıyorum yani iki anons çekip. İnsanlar bunu kendi tatilleriyle karıştırıyor sanıyorum… Geziyorsun yiyip içiyorsun, eğleniyorsun ya tatilde… Bir de sürekli dünyanın en güzel yerlerine gidip ama tatilde yapabildiğiniz hiçbirşeyi yapamadığınızı düşünün bakalım? Çoğunlukla biz bir şehirde sadece bir gün kalıyoruz ve zamanla yarışarak çekimleri tamamlamaya çalışıyoruz.Yemek yemeye bile fırsat bulamadığımız zamanlar oluyor ister inanın ister inanmayın. Brezilya’ya gittim Copacabana plajına sadece ayaklarımı sokabildim, Paris’e gittim gece Moulin Rouge’da bir gösteri izleyecek zamanımız bile olmadı… Sonuçta bu bir iş ve kafanız sürekli onunla meşgul. Akşam otele gidince de dışarı çıkıp eğlenmek bir yana, hemen uyuyup dinlenip ertesi günkü çekime hazırlanmak zorundasınız… Ama elbette ki bu işin ekran önündeki büyüsünü bozmam asla! Daima eğlenceli bir iş çıkarmaya çalışırım tüm sıkıntılara rağmen… O yüzden varsın her seferinde “ne güzel işi var” desinler, aslında o anda çok hasta olmam, ya da babamı kaybettiğim için derin acılar çekiyor olmam bir tek benim kendi içimde kopan fırtına olmalı…

Başınızdan enteresan olaylar geçti mi?
Geçmez olur mu? İtalya’da yeni yıl gecesi anons yapmak üzere hazırlanırken kaşla göz arasında çantam çalındı mesela. Maddi kayıpların yanı sıra cüzdanımda yıllardır sakladığım manevi değer taşıyan birçok şey gittiği için çok üzüldüm… Bahamalar’a kadar gittik, muhteşem çekimler yaptık, kanala döndük ve kasetlerin hepsi siyah beyaz!…Karnımıza yumruk yemişiz gibi olduk! Aşırı nemli, aşırı soğuk veya sıcak mekanlarda teknik arızlar oluşabiliyor kameralarda. Küçük bir arıza olmuş ve renk değerleri kaydedilememiş, çekimimiz çöpe gitti… Venedik’de kanal turuna çıkıyorduk ve kameraman arkadaşım da çekim yapıyordu, tam o sırada bayanın biri buz gibi havada gondoldan kayıp kanala düştü… Zar zor çıkarabildiler… Sıradışı bir görüntü olduğu ve çektiğimiz halde yayınlamadık çünkü bizden yayınlamamamızı rica etti, çekimi bırakıp bayana yeni kıyafetler filan almaya gittik… Bir de Miami’de bir soygunu engellemiştim… Bulunduğum mağazada iki kişinin hırsızlık yaptığını gördüm, biri görevli bayanı lafa tutarken diğeri de çantasına ne bulursa dolduruyordu…Görevliye bir kağıda not yazarak durumu bildirdim o da bana kağıda “lütfen polis çağırın” diye yazdı… Dışarı çıktım, turistik bir yer olduğu için hemen bir polis ekibi bulup yönlendirdim… Filmlerde gördüğümüz gibi polis mağazaya girip silahını çıkardı ve hırsızlar çantadaki herşeyi boşalttılar…

Bir meslekte başarılı olmanın püf noktaları nelerdir sizce?
Onu sevmek, istemek, sabretmek, küçük güzellikleriyle mutlu olup, büyük zorluklarını görmezden gelebilmek. Tıpkı aşk gibidir iş de… Ondan büyük karşılıklar beklemeden onu tutkuyla sever ve özveriyle yaklaşırsanız başarılı ve mutlu olursunuz… Beklentilerinizi çok yüksek tutar ama karşılığında siz hiç çaba sarf etmezseniz işinizle aşkınız da ölür… Ben bu işi ne kadar seviyorum birinci soru olmalı. İkincisi de ben bu iş için ne kadar yetenekli veya donanımlıyım? Herkes birşeyler yapmak ister ama bir de pratik ve reel anlamdaki gereklilikler var tabii… Sizi kan tutuyorsa doktor olamazsınız, uçak korkunuz varsa hostes olamazsınız değil mi? Kendinizi yetenekli olduğunuz bir alanda donanımlı ve eğitimli hale getirir ve severek yapacağınız bir işe girerseniz başarı mutlaka gelir.

Program yapımcılığı, yönetmenliğini ve sunuculuğunu başarılı bir şekilde yürütüyorsunuz. Her şeye koşturmak zor olmuyor mu?
Yarama tuz basmasanız olmaz mıydı şimdi? Feci şekilde yoğun oluyorum her zaman çünkü işin bir aşaması bitse öteki aşaması yakama yapışıyor ve hiç dur durak yok bana… Normalde bu tarz bir programı en az beş kişilik bir ekibin hazırlaması gerekir ama kameraman arkadaşın dışında sadece ben varım programda… Bu şekilde olması biraz kendi tercihim olarak gelişti aslında çünkü programın her aşamasında aynı dilin ve üslubun olmasını istedim, tamamen beni yansıtmasını istedim… Ama çok zor bir çalışma temposu gerektiriyor bu… Çok şükür ki en azından hayatımın geri kalan aşamalarını kolaylaştıran bir asistanım var… Bu arada bu tempo yetmezmiş gibi bir de “Pürdikkat” adında yeni bir programın sunuculuğunu da yapacağım, nasıl yetişeceğimi bilemiyorum açıkçası…

Televizyonda bu kadar hoş gözükmeyi nasıl başarıyorsunuz?
Hoş gözükmeyi umursamayarak. Bir kadını da, adamı da benim gözümde güzel ve çekici kılan şey onun etrafına yaydığı elektrik, zekası, bilgisi, yetenekleri ve hayatı algılayış biçimidir… Doğal, kendine güvenen, egoları olmayan, olumlu ve yapıcı, farklı olan insanları beğeniyorum. Kendim de bu özelliklere yaklaşmaya çabalıyorum her zaman. Güzellik sizin bir gülüşünüzdeki bakışınızdaki samimiyettir aslında…Güzellik önemli biriymişsin edalarına bürünmemektir. Güzellik güzel olmak için kastığını üstünün başının bas bas bağırmamasıdır… Bir sözünle karşındakinin yüreğine dokunmaktır güzellik. Dünyanın en tipsiz insanı olun bunları yapmayı başarabiliyorsanız en güzel sizsiniz benim için…

Peki ekranda dış görüntünün önemi var mı sizce?
Hiç yok demek yalan ve aptalca olur… Nasıl ki radyodan gelen hoş bir ses sizi etkilerse, televizyon da göze hitap eden bir araç olduğu için ekranda gördüğünüz güzel bir insana da bakar durursunuz. Dış görünüm size artılar katabilir muhakkak ama kalıcı olmak için içini doldurmanız lazım. Çünkü birçok güzel kız var zaten etrafta… Beren Saat mesela, muhteşem bir yüzü var ama oyuncu olarak da başarılı ve yetenekli olmasaydı bir televizyon yarışmasından çıkıp bugünkü star konumuna yükselebilir miydi? Dış görünüm sizin başarınıza katkı sağlayabilir lakin tek başına kısa süreli bir dikkat çekmekten başka işe yaramaz…

Modayı takip ediyor musunuz?
Moda mı? Ah korkarım moda beni takip ediyor! Birkaç yıl önce benim giyim tarzım pek çok kişiye abuk subuk geliyordu, takmış takıştırmış ne bulduysa giymiş gibi bir algı oluşturuyordu bazı izleyicilerde… Kafasında renkli renkli tokalar, ayağında desenli çoraplar, garip aksesuarlar… Şimdi bakıyorum Hollywood’da stil ikonu tabir edilen pek çok yıldız da benzer bir akımı takip ediyor… Benim için moda ya da giyim kuşam her zaman kendimi mutlu hissettiğim renklere, şekle şemale bürünmek demek, sezondaki genel geçer trendleri hiç önemsemiyorum.

İşinizin dışında neler yaparsınız? Hobileriniz nelerdir?
İşimin dışında bir zamanım olduğunu düşünüyorsunuz yani ne güzel… Boş kaldığım nadir zamanlarda ailem ve arkadaşlarımla zaman geçirmeyi seviyorum, boş boş oturup geyik yapmayı, saçmalamayı… Bisiklete biniyorum, bazen Playstation’da takılıyorum, Guitar Hero’ya merak saldım bu aralar özellikle çok fena Metallica çalıyorum vallahi. Kedimle oyun oynuyorum, film izliyorum, internet sitemden izleyicilerime yeni bilgiler yüklemeye çalışıyorum, spora gidiyorum, yeni projeler düşünüyorum. Spesifik bir hobim yok…

Son olarak MAG okurları için ne söylemek istersiniz?
Öncelikle şu ana kadar konuştuğumuz herşeyi okudularsa çok teşekkür ederim, umarım keyif almışlardır. Size de bana böyle güzel ve seçkin bir dergide yer verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Okurlarınıza ne mi söylemek isterim? Bir izleyicim bana sormuştu hayat felsefeniz ne diye, ona verdiğim cevabı söylemek isterim: “Şükret ve kalbini daima temiz tut”…

TARAF
21 Aralık 2009

20 SORU
1. En sevdiğiniz kelime nedir?
Zeitgeist

2. Nefret ettiğiniz kelime nedir?
Mrb, Slm, Nbr, Cnm şeklinde yazılmış kelimeler

3. Ne sizi heyecanlandırır?
Evrendeki her mucize

4.Heyecanınızı ne öldürür?
Zamansızlık

5. En sevdiğiniz ses nedir?
Sevdiklerimin sesi

6. Nefret ettiğiniz ses nedir?
Boş konuşan insan sesi

7. Hangi mesleği yapmak istemezsiniz?
Gülmeyi kaldıramayacak meslekleri

8. Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz?
Orkestra yönetebilmek

9. Kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?
Kedim

10. Nerede yaşamak isterdiniz?
Mutlu olduğum her yerde

11. En önemli kusurunuz nedir?
Duygularını gizleyememek

12.Size en fazla keyif veren kötü huyunuz nedir?
Gerekince müstehzi oluşum

13.Kahramanınız kim?
Pippi Langstrump

14.En çok kullandığınız küfür nedir?
Takoz

15. Şu anki ruh haliniz nasıl?
Muzip

16.Hayat felsefenizi hangi slogan özetler?
Şükret ve kalbini daima temiz tut

17.Mutluluk rüyanız nedir?
Ölümle her şeyin sonlanmadığını öğrenmek

18.Sizce mutsuzluğun tanımı nedir?
Beklentiyle yaşamak

19. Nasıl ölmek isterdiniz?
Huzurlu ve tatlı bir ölüm varsa öyle

20. Öldüğünüzde Tanrı’nın size kapıda ne söylemesini isterdiniz?
Sadece Tanrı’nın bilebileceği bir şey söylemeli ki Tanrı olduğuna inanayım!

http://ru.photofunia.com/
(Hazır photoshopla eğlen!)

http://www.myheritage.com/FP/Company/tryFaceRecognition.php
(Hangi ünlüye benzediğini öğren!)

http://www.gazogen.com/
(3 Boyutlu Sanal Alem!)

http://www.tish-o.com/
(Kendi T-shirt’ünü kendin dizayn et!)

http://www.onlineconversion.com/morse_code.htm
(Mors alfabesiyle şifreli yazış!)

http://homokaasu.org/rasterbator/
(Duvarına ucuza dev poster yap!)

http://www.realage.com.tr/
(Biyolojik yaşını öğren!)

http://www.bbc.co.uk/science/humanbody/mind/surveys/smiles
(Sahte gülümsemeyi ayırt et!)

http://www.hediyeposter.com/
(Sevdiğin filmin afişinde yer al!)

http://www.bbc.co.uk/science/humanbody/body/index_interactivebody.shtml
(Organlarının yerini bul!)

http://www.letterjames.com/image-personalization-name-calendar-photo-poster.html
(Sevdiğinin adını yaz dağlara taşlara, uçan kuşlara…) “cseda“nın katkılarıyla

Pratik deneyim kazanmak amacıyla HBB kanalına girdim. Haber merkezinde muhabirlik yaptım bir süre…Öğrenme aşamasındaki biri için kanalın belki de en avantajlı yanı habere gittiğinde genellikle çekimi de kendisinin yapmak zorunda olmasıydı. Böylece kamera kullanmayı öğrendim, haberi oluşturan bilgileri toplamanın yanı sıra onu görsel olarak da oluşturmayı… Öte yandan kameramanla beraber gönderildiğim ilk anonslu haberime hala çok gülerim. “Bahar geldi, havalar güzelleşti” gibi aslında pek de “haber” olmayan neşeli bi paketti…Gelin görün ki üstümde sanki Menkul Kıymetler Borsası’ndan bildiriyormuşum gibi ağır bi ceket var, mikrofonu da sanki o an yoldan geçerken beni çevirip elime tutuşturup hadi konuş demişler gibi tutuyorum.  :)

1998-HBB

Beş altı ayın ardından temel çalışma prensibini az çok öğrendikten sonra, daha fazla bilgi edinmek adına TRT’ye gitmeye karar verdim. Telefonla haber müdürünün kim olduğunu öğrendim ve bir gün kırk yıllık tanışıklığımız varmış da hep benim gelmemi bekliyorlarmış gibi rahat bir edayla karşısına çıktım. Uzun uzun ve güzel güzel neden orada staj yapmam “gerektiğini” anlattım ama her nasılda cümlem “…çünkü ben böyle karar verdim!” gibi bir anlamla bitmişti. Söylediğim kulaklarıma ulaşınca hemen suratıma nazik bir sırıtma ifadesi ekledim toparlamak için, öte yandan kelimeleri yemek istemiş olmalıyım ki şöyle bi yutkundum.
Sefer Abi (o dönemdeki haber müdürü) “deli herhalde, engellemeyelim, şişler hepimizi bu yoksa!” diye düşünmüş olmalı ki stajyerlik için bile binbir prosedürün gerektiği yere öylece girmeme, deneyimli muhabirlerle habere çıkmama izin verdi. Zamanla haberlere tek başıma bile gitmeye başlamıştım. TRT’deki tüm dostlara buradan teşekkürler.

1999-BRT

Ardından Harbiye’de TRT binasının tam karşısında BRT kanalı açıldı. Yıl 1999…
BRT’nin yöneticileri TRT’ye ziyarete gelince bizimkiler laf arasında “ bizde zıpır bi kız var, pek de çalışkan bi’şi, almaz mıydınız?” diye övmüşler beni. Görüştük ettik, aldılar hakikaten…İlk profesyonel işim BRT çatısı altında oldu böylece (bildiğiniz sigortalı, kadrolu, maaşlı iş…anneler, babalar ne çok sevinir bu duruma anlatmama gerek var mı?) ve üniversiteyle işi birarada götürmek zorunda kaldım mezun olana dek. Yine haber merkezinde çalışıyordum. Haberdeki tempo, hergün yeni birşeyler öğrenmek, gündemi takip etmek, normal koşullarda gidip göremeyeceğiniz, bulunamayacağınız ortamlarda, mekanlarda olmak heyecan vericiydi…
Bir gün Alibeyköy’de su baskını, bir gün Ali Sami Yen’de Metallica konseri, bir gün Hasankeyf’de okula gidemeyen bir çocuk, bir gün Atina’da Türk-Yunan dostluk eğlencesi derken 3 yıl geçti… Bu dönemde “Hayatın Renkleri” adlı bir program için de
9–10 dakikalık özel paketler hazırlıyordum bir yandan…

2000-BRT

2001’de işimle ilgili olabilecek en güzel durumlardan biri gerçekleşti. Reuters Haber Ajansı’nın her yıl 15 ülkeden 1’er genç televizyoncunun katılımıyla gerçekleştirdiği “Haber ve Program Yapımcılığı” eğitimine katılan Türk televizyon muhabiriydim. Londra’da evrensel televizyon dili, haber metni, çekim teknikleri, kurgu, sunum tarzı, izleyici algısı, istatiksel bilgileri kapsayan çok çok faydalı ve birebir pratik uygulamaların gösterildiği bir eğitim alma şansım oldu.
Bu dönemde aynı zamanda “Tehlikeli Bölgelerde Çalışma ve İlkyardım Kursu” adlı bi eğitime katıldım ki hayatımın en enteresan deneyimlerinden biriydi. Bubi tuzaklarını keşfetme yöntemleri mi istersiniz, silahlı adamlarca kaçırılınca izlemeniz gereken yolun tatbikatı mı, çapraz ateşte kalıp kurtulma metodları mı…Bunun gibi pek çok sıradışı ve tatsız olayın simulasyonunu yaşattılar bize bir hafta boyunca…O eğitim bittiğinde hepimiz herşeye paranoyayla yaklaşır, etrafı kolaçan etmeden, gözümüzü dört açmadan adım atmaz olmuştuk…

BRT kanalı kapandı… Diğer bütün arkadaşlar gibi 6 aylık maaşım ve tazminatımı hala alabilmiş değilim. (Yetkililere sesleniyorum! )
Ardından STAR TV’de çalışmaya başladım.O dönem Star Haber’in başında Türk medyasının en iyi kadın yöneticilerinden ve habercilerden olan Ayşenur Arslan vardı… Bu şanslı dönemde dış haberler muhabirliği yaptım…Dünyada olup bitenleri birebir takip etmek adına hem çok yararlı hem de zevkli bir dönemdi…Öte yandan Star Grubu’nun bir sürü yeni kanalı açılmıştı… Star TV’nin yanı sıra Star Max, Star Haber 24 ve yeniden Kanal 6 yayına girmişti… Bu sayede ilk kez kendi programımı yapma şansım oluştu… Star Haber 24 kanalı için “STARDUST” adını verdiğim çok cici bir program hazırladım…

2002-STAR HABER 24

Stardust’da müzik, sinema, televizyon, spor veya modanın dünyaca ünlü starlarıyla ilgili haberler yer alıyordu. Grammy Ödülleri, Oscar Törenleri, galalar, Hollywood’da vizyona giren yeni filmler, çekim aşamasındaki klipler, defileler, podyumun arkasında olup bitenler, futbolun, basketbolun yeni yıldızları ve saire ve saire…Çooook keyifli bir içeriği vardı gerçekten ve hazırlarken de acayip keyif alıyordum…Bu program hala ilk gözbebeğim olarak kalbimdeki özel yerini korur ve o zamanlar benimle birlikte adeta kendi programlarıymışçasına şevkle ve zevkle çalışıp çok emek sarf eden grafik tasarımcısı canım arkadaşım Berkant Dinç’le, şirin yönetmenim Oktay Mutlu’ya da tüm kalbimle teşekkür ediyorum… Bu arada beni taaa Stardust’daki acemilik safhalarımdan bu yana takip eden, seven, güzel mailler atmayı sürdüren en eski izleyicilerime de sevgilerimi iletiyorum…

2002-STAR HABER 24

2003’de Cnn Türk’de çalışmaya başladım… Aslında hedefim orada da “Stardust” benzeri başka bir program yapmaktı ama birdenbire kendimi hanım hanımcık kıyafetler ve olgun saç modelleriyle bir eğitim programı sunarken buldum: “Eğitim ve Kariyer”… Üniversite rektörleri, fakülte dekanları gelip okullarının olanaklarını tanıtıyordu programda. Ben de ciddi ciddi eğitim konusunda araştırıp öğreniyor, ağırbaşlı, kaale alınır sorular sormaya çalışıyordum. Beni oradan hatırlayanlar aşağı yukarı 30’lu yaşlarımda olduğumu düşünüyorlarmış…  

Ara sıra programa kariyer hikayelerini dinlemek üzere ünlü konuklar da alıyorduk. Nispeten daha rahat olduğum ve eğlendiğim bölümlerdi bunlar diyebilirim.

2003-CNN TÜRK

Yine de bu program bana canlı yayını idare etme, çok yetkin olmadığım bir konuda bile donanım kazanıp konuya hakimiyet sağlama becerisi kazandırdı diyebilirim, bu anlamda iyi ki de yapmışım!

Daha sonra kanalın Perspektif kuşakları için belgeseller hazırlamaya başladım. 2003 yılında vizyona girecek Türk filmlerinin kamera arkası görüntüleri, çekim hikayeleri, oyuncular ve yönetmenlerle röportajlar, sinema eleştirmenleriyle analizlerden oluşan “Türk Sineması-2003” belgeseli eğlenceli bir yapımdı…

2003-CNN TÜRK

“Sis Bulutunun Ardında: Alzheimer” belgeselini hazırlarkense tüylerim diken diken olmuş, gözlerim dolmuştu… İnsanın hafızasını silen Alzheimer hastalığını her boyutuyla ekrana taşımak çok kolay olmamıştı. Bilimsel gerçekliğinden öte aktarmaya çalıştığım şey duyguydu çünkü… Annesi, babası, eşi bu hastalığa yakalanan insanların acısını, çaresizliğini çok iyi hissetmiş ve izleyenlere de yansıtmaya çabalamıştım…
Belgesel yayınlandıktan sonra gördüğü ilgi ve özellikle hasta yakınlarından aldığım teşekkür telefonlarıyla doğru bir sonuca ulaşmış olduğuma inandım…

2004-CNN TÜRK

En son olarak da TL’den 6 sıfır atılma döneminde “Bozuk Para: 1 Lira” adlı belgeselin yapım aşamasında çalıştım… Ve ardından Tv8’e geçtim.

2004-TV8

Hayalimde bir süredir şekillenen ve hayata geçirmek istediğim bir proje vardı… Klasik sunuculuk kalıplarıyla hareket etmek zorunda kalmayacağım, her zaman içimden geldiği gibi davranabileceğim, her konuyu işleyebileceğim, içeriğinden, müziklerine, kurgusuna, ismine, kısaca herşeyine kendimin karar verebileceği bir program… Adı da mutlaka ve mutlaka “Zeitgeist” olsun istiyordum! Lise dönemimde felsefeye ilgim vardı ve o dönem okuduğum (kalın )kitaplardan birinde Hegel’in ortaya attığı zeitgeist kavramıyla tanışmıştım ve çok ilgimi çekmişti…

2004-TV8

Tv8 alternatif projelere kucak açan bir kanal, bu nedenle pek çok kanalın cesaret edip şans tanımadığı projeler burada doğma imkanı bulabiliyor. Kafamdaki programı anlattıktan sonra benden bir demo (bilmeyenler için söylemek gerekir belki, demo programın bir tanıtım örneğidir) istediler… Ben de hiçbir kaygı gütmeden, acaba çok mu uçtum, bu ne biçim sunuş yahu derler mi bana diye düşünmeden tüm zıpırlığıyla ilk Zeitgeist bölümünü hazırladım…

2004-TV8

Çok beğenmişlerdi…Bir tek ismini yadırgadılar biraz : ) Emin misin bak, söylenmesi zor, yazılması zor, gel vazgeç bu sevdadan dediler…Ben bu konuda taviz vermemekte ısrarcıydım…İlle de Zeitgeist ille de…Sonra hakikaten yazım zorluğundan kaynaklanabilecek durumları düşününce (mail adresim yanlış yazıldığı için mailler sürekli geri dönecek, gazetelerde programın ismi hep yanlış yazacak v.s ) Zeitgeist’la birlikte terimin Türkçe kelime karşılığını da eklemeyi uygun gördüm, böylece “Zamanın Ruhu: Zeitgeist” oldu ismi… Ve 25 Aralık 2004’de ilk bölümüm aynen demodaki haliyle yayınlandı… İlk kez bir programda “KENDİM” gibi yansımıştım ekrana… Hayalini kurduğum gibi doğal ve içtendi programım, bir kızın görüntülü günlüğü gibi adeta… Ve ilk bölümden itibaren de sevenleri oluştu, bana güzel maillerle enerji veren herkese teşekkür ediyorum…

2006-Tv8

Eee her şeyi tadında bırakmak gerekir derler… Zamanın Ruhu:Zeitgeist tam iki yıl, 100 küsür bölüm boyunca devam ettikten sonra “tamamdır” dedim, artık yeni bir şeyler yapmanın zamanı geldi…Halihazırda birkaç proje şekillenmişti kafamda, kanala sundum ve sonunda uçuk kaçık bir gezi programı olan“Gülhan’ın Galaksi Rehberi” üzerinde karar kılındı.

2007-Tv8

Programın ismi için esin kaynağım absürt mizahın dahisi Douglas Adams’ın “The Hitchhikers Guide to The Galaxy” (Otostopçunun Galaksi Rehberi) adlı eseriydi. Hem bir seyahat programı olduğunu anlatabilecek, hem de mizahi tarzını vurgulayabilecek en uygun seçim gibi geldi bana… (Yoksa programda sırf sunucunun adı geçsin diye “Bilmemkim’le Şuradan Buraya”, “Filanca’yla Kimin Nesi” gibi sallama bir şekilde ortaya çıkmadı isim.)

2008-Tv8

Gülhan’ın Galaksi Rehberi malumunuz bu sezon da devam ediyor. Umduğumdan çok büyük bir çoğunluk beni ve programın tarzını anladı, sevdi; klasik gezi programı formatının ve sunumunun dışına çıkma cesaretime güç kattı… Sonuçta benim istediğim gezen, gören, öğrenen bir insanın bunları arkadaşlarına “günlük hayatta nasıl anlatacaksa” o şekilde anlatmasıydı… Sunucu gibi değil de, geziye gidip dönmüş bir insan gibi işte… Yeri gelince şaşıran, duygulanan veya sıkılan, yeri gelince aklına gelen komiklikleri veya başına gelen aksilikleri, saçmalıkları da yansıtan, seyahatin her yönünü ve duygusunu aktarmaya çalışan biri… Neticede izleyenlere hem aldığım keyfi yansıtmak hem de bilgilendirme işini can sıkmadan, yormadan başarabilmek istedim… Tebessüm ve mutlulukla okuduğum güzel maillerinizin hepsi için çok teşekkür ederim; başarabildiysem ne mutlu bana!…